tag:blogger.com,1999:blog-44678107282272475362011-11-08T03:35:22.213-08:00သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.comBlogger1401100tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-32024982264949386262011-01-17T10:08:00.000-08:002011-01-18T07:20:12.370-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TTSF2tdLBBI/AAAAAAAAAhk/xUp5GTBo988/s1600/Kopi%2Bav%2Bnnnnnnnnnnnnnnmmmmmmmmmmm.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 299px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TTSF2tdLBBI/AAAAAAAAAhk/xUp5GTBo988/s400/Kopi%2Bav%2Bnnnnnnnnnnnnnnmmmmmmmmmmm.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563218614670787602" /></a><br /><br /> ျမိဳင့္ လက္ကိုဆြဲလို ့ ေျပးၾကတာလဲ ျမိဳင္တို ့အိမ္အေရာက္ပါဘဲ...။<br />“ ဒီႏွစ္ေယာက္ ဘာမဟုတ္တာ လုပ္လာၾကတာလဲကြာ..” လို ့ျမိဳင့္အေမက ေမးရင္..<br />“ ခါလာ( ေဒၚေဒၚ)..အထြန္းေမးရင္ ညီညီမရွိဘူးလို ့ေျပာေနာ္” ဆိုျပီး ျမိဳင္တို ့အိမ္ခန္းထဲက တံခါးၾကားမွာ တခြိခြိ<br />..တခစ္ခစ္နဲ ့ပုန္းၾကတယ္..။<br /> ဘာေတြ သေဘာက်မွန္းလဲ မသိဘူး..က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကို ျမိဳင္က ခဏခဏ ဆြဲဆိတ္လိုက္ ရီလိုက္နဲ ့..။<br />“ ေဟ့...တိတ္တိတ္ေနေနာ္...ဟိုမွာ အထြန္းေတာ့ တုတ္တစ္ေခ်ာင္း ေလးခြတစ္လက္နဲ ့ဒီနားမွာ...<br />ဘာရွာေနတာလဲ မသိဘူး...ေဒါသလဲ ထြက္ေနတယ္ေနာ္..ဟင္းဟင္း...”<br /> ျမိဳင့္အေမကလဲ လက္ကသာ ဆန္ေရြးေနတာ ပါးစပ္ကလဲ ေျခာက္မွေျခာက္။<br />အဲဒီအသံၾကားေတာ့ ျမိဳင္ကရယ္တယ္..ျပီးေတာ့ ဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ..<br />“ ေမေမ..ျမိဳင္တို ့ကို ထမင္းေျခာက္ လာေပးပါလား..” တဲ ့..။ သူ ့အေမစေနမွန္းသူကသိေတာ့ ထမင္းေျခာက္<br />ေလွာ္ေတာင္ ေတာင္းလိုက္ေသးတယ္..။ ျမိဳင္က အဲသလို......ျမိဳင္။<br /><br /> တခါတခါဆို ျမိဳင္ က ဘာကို ေတြးျပီး ဘာကို ေကာက္မွန္းလဲ မသိဘူး..အခန္းထဲမွာတစ္ေယာက္ထဲ <br />ထမင္းမစားဘဲ ေကာက္ေနတာ...။ က်ေနာ္ကလဲ ေဆာ့စရာက ျမိဳင္တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ဘူးေလ..တခါတခါ<br />ကိစၥျမားေျမာင္ လူတို့ ့ေဘာင္ဆိုသလို...ကိုယ့္ဟာကိုယ္ကို ဂ်င္ေျခလိုက္ေနတာေလ..။ <br /> အဲဒါဆို ျမိဳင့္အကို ေဇာ္၀င္းေရာက္လာတာဘဲ...<br />“ ညီညီ..ေက်ာ္ေပဒိုး ပစ္မေနနဲ ့ တို ့အေမ ေခၚေနတယ္ကြ..လာ”<br />သူေျပာရင္ ကိုယ္ကလဲ တန္းရပ္ပစ္လိုက္တာပါဘဲ.. အဲဒါေတြ ကစားလဲ တခါမွကို မနိုင္တာ..။<br /> ဟိုသာေရာက္သြားတာ ဘာလုပ္ဘို ့ေခၚမွန္းလဲ သိတာမဟုတ္ပါဘူး..။<br />“ ေဟာ....ညီညီ လာျပီကြာ... မင္းၾကိဳက္တယ္ဆိုလို ့ ခါလာ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဆာ့ခ္လုပ္ထားတယ္..ပဲနီေလးဟင္း<br />ခ်က္ထားတယ္..အမဲေျခာက္ဖုတ္လဲ ပါတာေပါ့ကြာ..ေဇာ္၀င္းနဲ ့အတူ ထမင္းစားေနာ္..ခါလာတို ့က <br />မင္းတို ့အိမ္ေလာက္ေတာ့ ဟင္းမေကာင္းဘူးကြာ..”<br />“ဟုတ္..”<br /> တခြန္းဘဲ ေျဖျပီး စားတာဘဲ ...။<br />က်ေနာ္နဲ ့ေဇာ္၀င္း ထမင္းစားေနျပီဆိုမွ ဂါ၀န္ေလးကို လက္နဲ ့ေခ်ရင္း အခန္းထဲက ျမိဳင္ထြက္လာတာ..။ <br />“ ေဟာ...ျမိဳင္လဲ လာျပီ..ဒီမွာ ညီညီေတာ့ ထမင္းစားေနျပီ..ျမိဳင္ေရာ စားမယ္မဟုတ္လား...စားမွာပါ...”<br />ေျပာေျပာဆိုဆို ျမိဳင့္အေမက ေျပာလဲေျပာ၇င္း ထမင္းခူးေပးေတာ့ ျမိဳင္က က်ေနာ္တို ့နဲ ့အတူ ထမင္း၀င္စားတာ<br />ဘဲ..။<br /> သူမစားခင္ သူ ့ပနး္ကန္ထဲက အမဲေျခာက္ဖုတ္ေလးေတာင္ ကိုယ့္ထဲ လာထည့္ေပးတတ္ေသးတယ္..။<br /> ......<br />......<br /> တခါတုန္းကလဲ ျမိဳင္တို ့အိမ္မွာအတူကစားရင္း ျမိဳင္တို ့အိမ္ေဘးျခံက မာလကာပင္က မာလကာသီးကို <br />စားခ်င္တယ္တဲ ့..။<br />အိမ္မွာမာလကာသီးေတြ အမ်ားၾကီးဘဲ..လာေလ..ဆိုေတာ့ ဒီအပင္ကဟာဘဲ စားမယ္တဲ့...။<br /> ေျပာမရေတာ့ ကိုယ္လဲ ျခံစည္းရိုးက တဆင့္တက္ခူးတာေပါ့..။ ခူးေတာင္ မခူး၇ေသးဘူး..<br />“ ဟဲ ့..ဘယ္လိုျဖစ္ေနၾကတာလဲ ..မာလကာသီးကနုနုေလးေတြ..မခူးနဲ ့ဆင္း..အခုဆင္း”<br /> အသံၾကားလို ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဘြားေဒၚစိန္ခ်ယ္..အေမၾကီးဆီ လာလည္ေနက်..တစ္ေန ့တစ္ေခါက္ဘဲ..။<br />“ ျမိဳင္က စားခ်င္တယ္ဆိုလို ့.တစ္လံုးတည္ပါ..ဘြားစိန္ခ်ယ္ကလဲ..”<br />“ ဘယ္ႏွစ္လံုးမွ မရဘူးေဟ့..အခုဆင္းဆိုဆင္း”<br />“ ဘြားစိန္ခ်ယ္ကလဲ ျမိဳင္စားခ်င္ေနလို ့ပါဆိုမွ..”<br />“ မရဘူး”<br />“ဘြားစိန္ခ်ယ္ ..စိတ္ပုတ္တယ္ဗ်..အလႅာေျပာထားတယ္ေလ..တႏွစ္မွာ ၃ၾကိမ္ ဇကာ့ဒ္( မရွိေသာသူမ်ားကို <br />လႈဒါန္းျခင္း)လုပ္ရမယ္လို ့ေျပာထားတယ္ေလ”<br />“ ေဟ့..ေမာင္ညီညီ အမေလး ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေျပာမေနနဲ ့..အခုဆင္း”<br /> ဘယ္လိုမွ ေျပာမရေတာ့ ဆင္း၇တာပါဘဲ..ေက်ေတာ့ မေက်နပ္ပါဘူး..အသက္ၾကီးေနျပီး မာလကာသီးေလး<br />တစ္လံုးကို ။ သူတို ့ဒိီေလာက္ စားနိုင္ ေသာက္နိုင္တာ..။<br />“ လာ..ျမိဳင္..ငါ့ဆီမွာ ေကၽြးမယ္..”<br /> .....<br /> ျမိဳင့္ကိစၥနဲ ့မေက်နပ္တာကို မွတ္ထားတာေပါ့..။<br /> ေဟာ..ေနာက္ရက္က် ဘြားစိန္ခ်ယ္ၾကီး အိမ္လာလည္ပါေရာလား...<br />“ ညီညီေရ..ငါ့ေျမး လက္ဘက္အုပ္ခ်ပါဟဲ ့..ကြမ္းအစ္ထဲမွာ ကြမ္းေရာရွိလား မရွိရင္ ထပ္ျဖည့္”<br />ဟင္းဟင္း...ဒီအိမ္မွာ ၾကံသကာပုန္း၊ ေဆးသၾကား၊ မုန္ ့ပံုး၊ လဘက္ရည္၊ ကြမ္းလက္ဘက္ကို ၾကီးၾကပ္ကိုင္တြယ္<br />္ရတဲ ့ေသာ့ကိုင္ဟာ..ေမာင္ညီညီျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘြားစ္ိန္ခ်ယ္တစ္ေယာက္ မသိဘူးထင္ပါ့..ဟြင္းဟြင္းးးးး<br />“အေမၾကီးေ၇...အလႅာက တစ္ႏွစ္မွာဇကာ့ဒ္ ၃ၾကိမ္ဘဲ လုပ္ရမယ္လို့ ့ေျပာထားတယ္..”<br />“ဟဲ့..မင္းႏွယ္... ဘာေတြ ေျပာေနတာပါလိမ့္..”<br />“ဘြားစိန္ခ်ယ္ လာလည္တိုင္း လဘက္သုတ္ေတြေကၽြး၊ လဘက္ရည္ေတြ တိုက္၇တာ ၃ခါမကေတာ့ဘူးလို ့..”<br />“ မတင္..ေတာ့္ ေျမးးးဟာေလ...ဘယ္သူနဲ ့တူမွန္းကို မသိဘူး..က်ဳပ္ကို ေျပာေနတာေတာ္ေရ ့”<br />“ နင္ကေရာ..ခေလးနဲ ့ဘက္ျပီိး ဘာျဖစ္ထားလို ့လို ့လဲဟဲ့”<br />“ အမယ္ေလး...မေန ့က သူ ့ျမိဳင္ကို က်ဳပ္က မာလကာသီးမေကၽြးလို ့ေတာ္ေရ ့..”<br />“ က်ုဳပ္ျပန္မယ္.”<br />“ ဟဲ ့..ေနပါဦးေတာ့လား...”<br />“ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ အေမ” ေဟာ..မာမူၾကီး..ဦးဟန္..က်ေနာ့္အခ်စ္ေတာ္ ဦးေလး..။<br />မာမူၾကီး ကားသိမ္းျပီးလို ့ျပန္လာတာ..အလုပ္သိမ္းတာနဲ ့မာမူၾကီးက ေထြေနျပီ..အာေလးလွ်ာေလးနဲ ့။ မာမူၾကီး<br />အသံၾကားေတာ့ က်ေနာ္လဲ ထြက္လာျပီိး..အကုန္ေျပာျပတာေလ..။<br />“ ေအး..ဒါလုပ္သင့္တယ္..ဒါ“ ျဖဳတ္ထုတ္သတ္ ”လမ္းစဥ္ဘဲ..ေဟ့..ဗိုလ္ေရာင္နီ ေထာက္ခံတယ္..<br />ပစၥည္းမဲ ့ေတာ္လွန္ေရး..မင္းသူငယ္ခ်င္းအတြက္ မင္းလုပ္တာ ေကာင္းတယ္” <br />“ ေနစမ္းပါ သိန္းဟန္ရယ္..ငါ့ႏွယ္ ဒီကြန္ျမဴနစ္က တမ်ိဳးဟဲ့.. ကဲပါ ညီညီရယ္ လဘက္အုပ္ယူလာပါ”<br />“ အမေလး မစားေတာ့ပါဘူး မတင္ရယ္..က်ဳပ္ လဲ လဘက္တ၀ါးစားဘို ့အေရး ေတာ့္ေျမးေျပာတာ ခံရ၊ ကြန္ျမဴနစ္<br /> ေၾကာက္ရနဲ ့..တကတည္းမွဘဲ..”<br /> ေျပာလဲေျပာ တဘက္ကေလးေခါင္းေပၚတင္ျပိး ဘြားစိန္ခ်ယ္ၾကီး တခ်ိဳးတည္းလစ္တာ..<br /> ျမိဳင္......အဲဒီအဘြားၾကီး စိတ္တိုသြားတာ နင့္ကို ျပခ်င္လိုက္တာ...။<br /><br />.....<br />.....<br /> ျမိဳင္.........<br />နင္နဲ ့ငါ ဘယ္ေလာက္ဘဲ သံေယာဇဥ္ရွိေနပါေစေလ..ငါ့အက်ိဳးေပးက ခ်စ္ေသာသူေတြနဲ ့ေကြကြင္းရျခင္း ဆု<br />ျပည့္ေနသလားဘဲ..။<br /> တေန ့ေက်ာင္းကျပန္လာျပီး လဘက္ရည္ ေသာက္ေနတုန္း..အဘူေျပာတယ္ေလ<br />“ ညီညီေရ..မင္းျမိဳင္မရွိေတာ့ဘူး”<br />“ ဟင္..ဘာျဖစ္လို ့လဲ ျမိဳင္ ဘယ္သြားလို ့လဲ”<br />“သူတို ့အေဖျပန္ေျပာင္း၇ျပီေလ..ဒီမွာ မႏၱေလးက ေအာ္ပေရတာ တစ္ေယာက္ေျပာင္းလာေတာ့မွာမို ့..<br />မနက္ကတည္းက ေျပာင္းသြားၾကျပီ”<br />“.........“<br />“သူတို ့လဲ တက္သုတ္ရိုက္ဘဲဟဲ့..ရွိတဲ ့ပစၥည္းေလးေတြ ေကာက္ထည့္ျပီး မနက္ကရထားနဲ ့လိုက္သြားၾကေလရဲ ့”<br />ျမိဳင္...ျမိဳင္..<br /> ငါလဘက္ရည္ေတာင္ မေသာက္နိုင္ေတာ့ပါဘူးျမိဳင္ရယ္...နင္တို ့အိမ္ဘက္ေျပးလာခဲ ့တာပါ..။<br /> .....<br />..... <br /> တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ေသြ ့ေနတာဘဲျမိဳင္..ေသာ့ခတ္ထားတဲ ့အိမ္ရဲ ့ေလွကားမွာ ငါေတြေတြၾကီးထိုင္ေနမိတယ္..။<br />ငါ့ကိုေတာင္ မေစာင့္ဘူးျမိဳင္ရယ္...<br />ငါ့ကိုေတာင္ နင္မေစာင့္ဘူး...<br />ငါ့အေပၚမွာ ခင္တြယ္တဲ ့ေအးျမတဲ ့အေငြ ့အသက္ေတြ ေပးနိုင္တဲ ့ျမိဳင္ေရ..<br />ေဟာဒီ ကမၻာေလာကၾကီးဟာ ငါ့ကို တစ္စစီေခ်မြေနတာလား...<br />ေအးျမတဲ ့ ေမတၱာေတြကို ငါ့ဆီကလုယူေနၾကတာလား...<br />ငါမွတ္မိသေလာက္ကေတာ့...ငါအၾကာၾကီး ငိုေနမိတယ္ ျမိဳင္ေရ..။<br /> မိုးခ်ဳပ္မွ အဘူလိုက္ရွာျပီး ေခ်ာ့ေခၚမွ ငါျပန္သြားခဲ ့တယ္..ျမိဳင္ေရ..။<br /> သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ဘာပါလို ့ ငါေသခ်ာမေျပာျပတတ္ေပမယ့္..ငါအဲဒီကေန ဖ်ားသြားတယ္ျမိဳင္..။<br />ရက္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ၾကာတယ္ထင္တယ္...<br />ငါ့ရင္ထဲက နင့္ကို ဆြဲထုတ္သြားျပီးတဲ ့ေနာက္..<br />ေလာကၾကီးက ငါ့ကို လက္ေဆာင္အသစ္ထပ္ေပးလာတယ္ျမိဳင္..<br />“ အသည္းေရာင္အသား၀ါတဲ့...တိုက္ဖိြဳက္တဲ့...”<br /> ခဏေလာက္ေတာ့ ေလာကၾကီးက ငါ့ကို ျမိဳင္ဆိုတာေလးဖန္ဆင္းေပးခဲ့တာဘဲ...<br />အဲဒီ အခ်ိန္ေတြျပီးတာနဲ ့ျမိဳင္ရယ္...။<br /> နင္ငါ့ဘ၀ကို မွ ေသခ်ာမသိတာ.. နင္က ငါ့ထက္လဲ ငယ္တယ္ေလ..<br /> ထားရစ္ခဲ ့ေပါ့...ျမိဳင္ရယ္..<br /> ငါ့ကို နင္..ထားခဲ့ေပါ့...။<br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<br /><a href="http://www.fileden.com/files/2008/9/4/2081535/Kelly%20Family%20-%20An%20Angel.mp3">ကိုယ့္ရဲ ့နတ္သမီး</a><br /><br />( ျမိဳင္ ..နင္မသိေပမယ့္ ဇာတ္ပြဲကေလရာ ေနရာတိုင္းမွာ နင့္ကို ငါစံုစမ္းခဲ့တယ္ျမိဳင္.. ခုထိလဲ လြမ္းေနတုန္းပါဘဲ..<br />နင့္ကို သိပ္ေတြ ့ခ်င္တယ္.. နင္ ဆင္းရဲေနရင္ ငါ ကူညီခ်င္တယ္.. နင္ခ်မ္းသာေနရင္ေတာ့ ......... <br />နင့္ဆီမွာ လဘက္ရည္ဖန္ဆိမ့္ေလး တစ္ခြက္ေသာက္ခ်င္တယ္..နင့္မွာအိမ္ေထာင္ရွိေနရင္လဲ <br />ေျပာခြင့္သာရမယ္ဆိုရင္ နင့္အမ်ိဳးသားဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းျပီး...နင့္လက္ေလးကို ရိုးသားတဲ့စိတ္နဲ ့ကိုင္ျပီိး စကားတစ္ခြန္းေတာ့ေျပာခ်င္တယ္..<br />“ ငါ့ ဘ၀တစ္ခုလံုး..အရမ္းနာက်င္ခဲ ့တာဘဲ ျမိဳင္ရယ္” လို ့။<br />...<br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3202498226494938626?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-79412722054591926472011-01-10T10:10:00.000-08:002011-01-11T11:37:17.130-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TStMGJ3nE9I/AAAAAAAAAhc/2H92fcRcT84/s1600/Portraits.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TStMGJ3nE9I/AAAAAAAAAhc/2H92fcRcT84/s400/Portraits.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560621833531102162" /></a><br /><br /> ေနသားမက်ေနရာမမွန္မႈေတြနဲ ့ဘဲ ကိုယ့္ဘ၀က ၂တန္းေက်ာင္းသားျဖစ္လာခဲ ့ျပီ..။ အတန္းေက်ာင္းတက္<br />ရသလို ဘာသာေရးေက်ာင္းကလဲ တက္၇ေသးသည္၊ ျမန္မာ အတန္းေက်ာင္းျပီးလို ့ခဏေလး အစာေျပစားျပီး <br />ဗလီက အခ်က္ေပးေခါင္းေလာင္းသံၾကားတာနဲ ့ သြားတက္ရျခင္းပင္..။အေျခခံအတန္းတက္ရတာဘဲ ျဖစ္သည္။<br /> ေက်ာင္းဆင္းျပီးရင္ေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ကစားေနက်။<br />အဲဒီႏွစ္မွာဘဲ အေဒၚေတြက ရုပ္ရွင္ျပသေရးလုပ္ငန္းကန္ထရိုက္ဆြဲေတာ့..ရုပ္ရွင္လုပ္ငန္းကလူေတြနဲ ့ခင္မင္ခဲ ့<br />ရသည္..။ ထိုအထဲမွာ ရုပ္ရွင္ေအာ္ပေရတာလုပ္ေသာ ဦးခင္ေမာင္၀င္းမိသားစုက ဗလီေက်ာင္းေျမတြင္ အပို <br />ေဆာက္လုပ္ထားေသာ အိမ္မွာ ငွားေနၾကသည္.။သူ ့မွာ သားသမီး၃ေယာက္ရွိျပီး.က်ေနာ္နဲ ့ရြယ္တူေယာက်ၤား<br />ေလးက တစ္ေယာက္ ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ထက္တႏွစ္ငယ္ေသာ ျမိဳင္ ..ျပီးေတာ့ ေနာက္အငယ္ေလးတစ္ေယာက္..။<br /> ျမိဳင့္အကို ေဇာ္၀င္းနဲ ့က ရြယ္တူ ကစားဖက္ ျဖစ္ေပမယ့္ က်ေနာ္တို ့ကစားတိုင္း ကန့္လန္ ့ကန္ ့လန္ ့ပါစျမဲ..။<br />သူ ့အကို က သိပ္ဂရုမစိုက္..။ ကိုယ့္ကဘဲ အျမဲ သူ ့ကိုညွာေနရတယ္..။ ျမိဳင္က အရမ္းေအးေဆးတာ..။ <br />ရုပ္ကေလးက ဘိုမရုပ္ေလးလို ဘဲ..ျဖဴေဖြးျပီး မ်က္ႏွာေလးက ပို ခင္စရာေကာင္းတယ္..။ ေျပာရမယ္ဆို ျမိဳင္တို<br />့ကခ်ိဳ ့တဲ ့ပံု၇တယ္..။ အ၀တ္အစားဆို လဲ ႏြမ္းႏြမ္းေလးေတြ..။ သူ ့အတြက္ အေကာင္းဆံုး အေဖာ္က အလိုလို <br />ေနရင္းက်ေနာ္ ျဖစ္လာတာပါဘဲ..။ တခါတခါက်လဲ စိတ္မရွည္ခ်င္ဘူး...။ တူတူပုန္းလဲ ကိုယ္လံုဘို ့ထက္ သူ ့ကို <br />လံုေအာင္၀ွက္ေပးရတာက တစ္ဒုကၡ။ သူရွာရမယ့္အလွည့္ဆို ငိုမဲ့မဲ့နဲ ့..။ တခါမွလဲ ရွာမေတြ ့...ေႏွးတုံ့ေႏွးတံ ု့။<br /> ေခြးရဴးလိုက္ရမယ့္အလွည့္ဆို ေက်ာက္ခဲေတြထည့္ျပီး ထိပ္ပိတ္ထားတဲ ့နို ့ဆီခြက္ကို ဒီေကာင္ေတြ ပစ္တာ <br />အေ၀းၾကီးဘဲ..။ သူ ့သနားရိုးရိုး သူ ့အစား ကိုယ္က ေခြးရူးလုပ္ရတာလဲ ခဏခဏ။ ဒါေပမယ့္ ျမိဳင့္ကို က်ေနာ္<br />ခင္တယ္..။ အေဒၚတို ့က မုန္ ့မ်ိဳးစံုဆိုင္ဖြင့္ထားတာဆိုေတာ့ အိမ္မွာက မုန္ ့ေတြကအစံု..။ က်ေနာ္က ျမိဳင္တို ့<br />အိမ္ဖက္သြားတိုင္း အဘူ ့ဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းတယ္...။ ျမိဳင့္အတြက္ မုန္ ့ယူသြားတာေလ..။<br /> ျမိဳင္က ကိုယ္ေကၽြးတိုင္းစားခ်င္မွ စားတာ..။ သူစားရင္လဲ ကိုယ့္ကိုပါ ျပန္ေကၽြးေသးတယ္..။<br />ဘာဘဲ ေျပာေျပာေလ..ျမိဳင္နဲ ့ခင္ေနရတာ က်ေနာ္ကေပ်ာ္ေနတာပါဘဲ..။<br /> ေန ့ဆို ေက်ာင္းတက္..ညေန ဘာသာေရးေက်ာင္းျပီးရင္ ထမင္းစား.. ျပီးေတာ့ ဘာသာေရးေက်ာင္းထဲကို <br />တစ္ေခါက္ျပန္လာျပီး ျမိဳင္တို ့ေမာင္ႏွမနဲ ့အတူကစား..။ က်ေနာ္ တို ့ဘယ္သြားသြား ျမိဳင္က လိုက္ခ်င္တယ္..သူပါရင္ အလုပ္ကမျဖစ္ပါဘူး..ဒါေၾကာင့္ သူူ ့အကို ကေနရာတစ္ကာ မေခၚခ်င္တာ..<br />“ ျမိဳင္.. နင္မလိုက္နဲ ့လို ့” ေျပာရင္ ျမိဳင့္ မ်က္ႏွာေလးက ျငိဳးသြားတာဘဲ..။ ျမိဳင္ မ်က္ႏွာျငိဳးရင္ က်ေနာ္က <br />မေနတတ္ေတာ့ဘူး..<br />“ ကဲ လာ”ဆိုျပီး ျမိဳင့္လက္ကို ဆြဲေခၚေနၾက။<br /> ညတိုင္ဆို ရုပ္ရွင္သြားဘို ့ျမိဳင္တို ့ကို က်ေနာ္က အေဖာ္ညိွတတ္တယ္ေလ..။ ေဇာ္၀င္းက ကိစၥမရွိေပမယ့္<br /> ျမိဳင္ ကလိုက္ခ်င္တာ..။ မေခၚရင္လဲ ငိုမဲ ့မဲ ့..။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေခၚလိုက္ပါကြာ သနားပါတယ္လို ့သူ ့အကို ကို <br />ေျပာလဲ ေျပာ..ေခၚလဲ ေခၚ..။<br /> ရံု၀င္ခကေတာ့ စဥ္းစားစရာမလို .အိမ္ကျပတာေလ..။ ရုပ္ရွင္ရံုမွာလဲ အေဒၚေတြက ဆိုင္ဖြင့္ေသးတာဆို ေတာ့<br />မုန္ ့ထုပ္ေလးဘာေလးပါယူျပီး ေရွ ့ဆံုးတန္းဘက္ သြားတာဘဲ..။ ျပီးရင္ ေရွ ့ဆံုးတန္းက ဖ်ာေတြေပၚမွာ <br />ေနရာယူေပါ့..။<br /> ရုပ္ရွင္မျပခင္ခင္ထိေတာ့ ျမိဳင္တို ့က ဟုတ္လို ့..။ဂါ၀န္ေလး၀တ္ထားျပီး ေျခေထာက္ေလးဆင္း ထိုင္ေနတာ<br /> ျငိမ္ေနတာဘဲ.. မုန္ ့စားခ်င္ရင္ တခါတည္း ဘယ္ေတာ့မွ ရဲရဲတင္းတင္း မယူဘူး..<br />က်ေနာ့္ နား နားကို ကပ္ျပီး ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေလတိုးတိုးေလးနဲ ့..<br />“ ညီညီ..ျမိဳင္ မုန္ ့စားခ်င္တယ္..”<br /> လူသံေတြက ညံဆူတာနဲ ့ ျမိဳင္က စကားတို းတိုး ေျပာတတ္တာနဲ ့..အံက်ေပါ့..။<br />“ ေဩာ္..မုန္ ့စားခ်င္တာမ်ား စားေပါ့” လို ့ေျပာရင္ ..မစားဘူး..။ <br />အဲဒါကိုယ္က မုန္ ့ထုတ္ဖြင့္ေကၽြးမွ စားတယ္...ေနၾကာေစ ့စားရင္ပိုဆိုးတယ္..။<br />ကိုယ္ကလဲ ရုပ္ရွင္ကို အာရံုေရာက္..ပိတ္ကားေပၚမွာလဲ ေရႊဘက ထိုး...<br />ကိုယ့္မွာလဲ ျမိဳင့္ကို ေနၾကာေစ့ ခြာေပးရတာ..ေရႊဘၾကီးလို ဘဲ လက္ေတြကို ေညာင္းးးးလို ့။<br />တခါတခါေတာ့ ေဇာ္၀င္းက သူ ့ညီမကို သိပ္ၾကည့္မရဘူး<br />“ ျမိဳင္ နင္ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတယ္ေနာ္..ညီညီ မင္းကလဲ သူခိုင္းတိုင္း လုပ္ေပးေနတာဘဲ..ဒါေၾကာင့္ သူဆိုးေနတာကြ”<br />ေဇာ္၀င္းက ေျပာလို ့သာေျပာတာ..သူ ့ညီမကို ေလသံၾကမ္းၾကမ္းနဲ ့တခါမွ မေျပာဘူး..။<br /> ( ဒါက ျမိဳင္တို ့မိသားစု အက်င့္ဘဲ..။ သူတို ့တအိမ္လံုး စကားေျပာနူးညံ့တယ္..။<br /> ျမိဳင္ဆို စကားေျပာတာ တိုးတိုးေလး...မ်က္ႏွာေလးကလဲ ျပံဳးေနတာဘဲ...။)<br /> ေဟာ ...ရုပ္ရွင္ ကားတစ္၀က္ေလာက္ေရာက္ျပီ ဆိုရင္ ျမိဳင္တို ့ငိုက္ျပီ..ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ<br /> ျမိဳင္က ေခြေခြေလး အိပ္ေတာ့တာဘဲ..။<br />ရုပ္ရွင္ျပီးလို ့ျပန္ခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္က ေက်ာပိုးျပီး ျပန္ရတယ္....။ ေဇာ္၀င္းက လိုက္မပို ့ပါနဲ ့<br />ရတယ္ ဆိုလဲ က်ေနာ္က လိုက္ပို ့တာဘဲ..။ သူတို ့ကို ပို့ျပီးတာနဲ ့ကိုယ္လဲေနာက္က်တဲ ့ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္<br />လို ့ေအာ္ျပီိး တခ်ိဳးထဲ ေျပးတာဘဲ အဲဒီလမ္းေထာင့္ေကြးက ေမွာင္တယ္..။နည္းနည္းေၾကာက္တယ္။<br /> ေကြ ့ေလးေက်ာ္တာနဲ ့ကိစၥမရွိပါဘူး...လမ္းမီးတိုင္က အဘြားအိမ္ေရွ ့မွာ ရွိတာေလ..။ အိမ္ထဲမွာလဲ ဆိုင္သိမ္း<br />လာတာဆိုေတာ့ မီးေခ်ာင္းဖြင့္ျပီး အေဒၚတို ့က စာရင္းတြက္ ေဆးလိပ္ေသာက္ေပါ့..။<br />ကိုယ္၀င္လာျပိး ျခံတံခါးပိတ္ျပီဆို၇င္..<br />“ ဘယ္လိုလဲ ေမာင္ညီညိီ... ေတာ့္ရဲ ့ျမိဳင္ကို အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လိုက္ပို ့ခဲ ့ျပိီလားရွင့္”လို ့ အေဒၚအငယ္က စ၇င္<br /> က်ေနာ္ ေခါင္းကုတ္ေနတာပါဘဲ..။<br />“ ၾကီးရင္..ယူၾကမလားမသိပါဘူးေအတို ့ရယ္” လို ့အေမမရီကပါ ၀င္ေျပာ၇င္..အကုန္၀ိုင္းရီၾကတယ္..။<br /> က်ေနာ္က အေမမရီကို ခ်စ္လို ့...<br />“ ညီညီက ျမိဳင့္ကို မယူပါဘူး...ဟိုဟာ ျမင္းနဲ ့ခိုးေျပးမွာ” လို ့ျပန္စရင္..တဟားဟားနဲ ့ေအာ္ရီေတာ့တာဘဲ..။<br />အေမမရီ အားရပါးရရီျပီဆို အကုန္၀ိုငး္ရီတာဘဲ..ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ့ အေမရီက ၀၀တုတ္တုတ္...ျပီးေတာ့<br />သူရီျပီဆိုတာနဲ ့တစ္ျပိဳင္တည္းး ေလလည္ေတာ့တာ..<br />တိုးတိုးလဲ မဟုတ္..ေရွးေခတ္က ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ၾကီးေတြလိုဘဲ၊ တဘံုးဘံုး...တဗ်န္းဗ်န္းနဲ ့။<br /> ျမိဳင့္အေၾကာင္းဆက္မယ္ေနာ္..။ က်ေနာ္ျမိုင့္ကို ဘာလို ့ခင္လဲ ေမးရင္..<br />ျမိဳင္က အရမ္းေအးတယ္..ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္..မ်က္ႏွာေလးကလဲ လွေနတာဘဲ .။ဒါေပမယ့္ ျမိဳင္က ေနတာ<br />ထိုင္တာ နည္းနည္း ထူးဆန္းေနသလိုဘဲ..။ သူမ်ားေတြလိုလဲ သိပ္မေဆာ့ဘူး..။<br /> သူတစ္ေယာက္တည္း ရွိခ်ိန္ေတြဆို ထိုင္ျပီး ေငးေနတတ္တာ..။ပါးစပ္ကလဲ တိုးတိုးေလးေျပာေနတာဘဲ..။<br />က်ေနာ္ေရာက္သြားရင္ “ ဘာေတြေတြးေနတာလဲ ” လို ့ျမိဳင့္ကို ေမးရင္.. ျမိဳင္က ဘယ္ေတာ့မွမေျဖဘူး..။<br /> “ ကစားမယ္ေလ...ျမိဳင္ေစာင့္ေနတာ ၾကာလွျပီ” လို ့ဘဲေျပာေနက်..။<br /> ျမိဳင့္အလိုကို က်ေနာ္လိုက္ရသလို က်ေနာ္ေခၚရင္ ျမိဳင္ကလည္း လိုက္တာပါဘဲ..။<br />က်ေနာ္ကလဲ အေတြးကခပ္နက္နက္ဆိုေတာ့ တခါေတာ့ ဘာသာေရးေက်ာင္းမ်ာ ဆိုတဲ ့စာတစ္ပိုဒ္ကို က်ေနာ္<br /> ေခါင္းစားေနတာ..။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မမွတ္မိေပမယ့္ ဒီစာပိုဒ္ေလးကေတာ့ တဘ၀လံု့ုး မေမ ့နိုင္စ၇ာမို ့<br />မွတ္မိေနတယ္..။<br />“ ၀ါ ၀ါးနာ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ၀ပ္၈်္အာလႅနာ မင္နာလ္း မြတ္ရွ္ေလကီး ” ဆိုတဲ ့အပိုဒ္မွာပါတဲ ့<br />၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ဆိုတဲ ့စာေၾကာင္းေလးကို အျမဲ စဥ္းစားတယ္..။<br /> တေန ့ေတာ့ အဘြားအိမ္ေနာက္မွာ ထိုင္ေတြး၇င္း ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ဆိုတာကို သြားေတြ ့ေတာ့တာဘဲ..။ အံ့ၾသ<br />၀မ္းသာျခင္းမ်ားစြာနဲ ့အထပ္ထပ္ၾကည့္တယ္..။ ၾကည့္ေလ ေသခ်ာေလ.. ေသခ်ာေလ အံ့ၾသေလ..။<br /> ဟုတ္တယ္ေလ..အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္က ဒီ ၀္စကါ့ဟ္နာ ာကီးကို အေမၾကီးတို ့အိမ္အတြက္ ဖန္ဆင္းေပးထား<br />တာ..ဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူဘို ့ေကာင္းလဲ..။<br /> ကိုယ္လဲ ၀မ္းသာအားရ ျမိဳင္တို ့ေမာင္ႏွမကို ေျပးေခၚတာဘဲ..<br />“ ေဇာ္၀င္း..ေဇာ္၀င္း..ျမိဳင္..”<br />“ ေဟးးး ဘာလဲ“<br />“ ေဇာ္၀င္း ငါထူးဆန္းတာေတြ ့ေနျပီကြ...လာ မင္းတို ့ကို ျပမယ္.. ျမိဳင္လာ..” <br />ေျပာေျပာဆိုဆို ျမိုင့္လက္ကို ဆြဲေျပးတာဘဲ..။ <br />“ ညီညီ ခဏေနဦးကြ..ငါ ဗိုက္နာေနတယ္.. အိမ္သာတက္ဦးမယ္..မင္း ဘာေတြ ့တာလဲ ခုေျပာ..ျပီးရင္ <br />ငါလိုက္ခဲ ့မယ္”<br />“ ေဇာ္၀င္း....အလႅာရွင္ ဖန္ဆင္းေပးထားတဲ ့ “ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ” ကို ငါေတြ ့ထားျပီ”<br />“ ဟမ္..ဟုတ္ရဲ ့လား”<br />“ ဟုတ္တယ္ မင္းေနာက္က လိုက္လာခဲ့”<br />“ေအး”<br /> ျမိဳင့္ကို အရင္ေခၚလာေပမယ့္ ျမိဳင့္က ေႏွးေနတာနဲ ့ ေနာက္လူေတြပါ မွီလာေရာ..ေနာက္လူေတြဆိုတာ <br />ေဇာ္၀င္း ဖြရိုးရိုး ၾကားျပီး လိုက္လာတဲ့ မုန္ ့လံုး၊ ေမာ္နိီကာ၊ ညိဳညိဳျငိမ္း၊ၾကည္စိုး၊ ျမင့္စိုး ေနာက္ ဗိုလ္လက်ၤာ...။<br />ျခံထဲကို တျပံဳၾကီး ၀င္လာေတာ့..<br /> အဘူနဲ ့အေမၾကီးက<br />“ ဟဲ့..ေမာင္ညီညီ မင္းမလဲ အုပ္စုလိုက္ၾကီးပါလား...ဘာလုပ္ၾကမလို ့လဲ” ဆိုေတာ့<br />“ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာကို ညီညီိေတြ ့ထားျပီိ ဆိုလို ့ လာၾကည့္တာ” <br /> အဘြားတို ့လဲ အ၇င္းမရွိ အဖ်ားမရွိ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ဆိုတာ ဘာေျပာေနမွန္းကို သိပံုမရပါဘူး..အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ ့<br />က်ေနာ္က ဦးေဆာင္ျပီး အိမ္ေနာက္ကို တသီၾကီး ပါသြားၾကတာဘဲ။<br /> ဟိုေရာက္ေတာ့ “ ဒီမွာ..ဒါ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာဘဲ..”<br />“ ဟင္ ..ဘယ္က ေ၇ာက္လာတာလဲ”<br />“ ငါထင္တာေတာ့ အလႅာက အေမၾကီးတို ့ကို လက္ေဆာင္ေပးထားတယ္ ထင္တာဘဲ”<br /> အဲဒါၾကီး ၾကည့္ျပီးေတာ့ က်န္တဲ ့သူေတြကလဲ လက္နဲ ့ေသခ်ာ ကိုင္ၾကည့္တယ္.. အထြန္း( ဗိုလ္လက်ၤာ)<br />ကေတာ့ ေတြးေတြးဆဆနဲ ့ ဟုတ္ရဲ ့လား ညီညီရာ” လို ့ေျပာေနတာဘဲ..။<br /> ခဏေနေတာ့ အဘူနဲ ့ မမ အမ်ိဳးသား ကိုေဆြ လာတာဘဲ....<br />“ ကဲ မင္းတို ့ဘာျဖစ္ေနတာလဲ အထြန္း ”<br />“ ညီညီ ေျပာတာဘဲ..၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ေတြ ့ထားျပိီ ဆိုလို့”<br />“ ဘာေတြ ေျပာေနတာလဲ ကြာ..ငါနားမလည္ဘူး...ကဲ..ညီညိ ေျပာ မင္းဘာေတြ ့တာလဲ ၊ ဘာလဲ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ”<br />“ အာာာာာ.. ကိုေဆြကလဲ..၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ေတာင္မသိဘူးလား..ဟိုေလ<br />“၀ါ ၀ါးနာ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ၀ပ္၈်္အာလႅနာ မင္နာလ္း မြတ္ရွ္ေလကီး ” ဆိုတဲ ့အပိုဒ္မွာပါတဲ ့<br />၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ဆိုတဲ ့ ဟာကို ေတြ ့ျပီလို ့ေျပာတာ..<br />“ မင္းက ဘယ္က ဘယ္လို ေတြ ့တာလဲ..”<br />“ စဥ္းစားတာေလ..စဥ္းစားရင္းေတြ ့သြားတာဘဲ”<br />“ ဘယ္မွာလဲ”<br />“ ဒီမွာေလ.....ၾကည့္ ”ဆိုျပီး လက္နဲ ့တယုတယ ပြတ္သပ္ျပလိုက္တာေပါ့။<br />“ ဟာာာာာာ...ဒီေကာင္ေတာ့ ဒုကၡပါဘဲ..ေလွ်ာက္မေျပာနဲ ့သြားၾကသြားၾက..။ အထြန္း မင္းလဲ မငယ္ေတာ့ဘူးေနာ္ <br />ကေလးေတြကို မင္းက မထိန္းတဲ ့အျပင္ မင္းကပါ..ေရာေယာင္ျပီး..ငါနား၇င္းအုပ္လိုက္လို ့”<br />“ က်ဳပ္မွ မသိတာ..ဒါမဟုတ္ဘူးလား..ညီညီ ေျပာေတာ့ ဒါ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ဆို”<br />“ နင့္ေမကလႊား...၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ရမွာလား ၊ ဒါဂ်ပန္ေခတ္က ခ်က္ဗလက္ကားေတြက ကားကေရာင္းၾကီးကြ၊<br /> ေျမၾကီးထဲမွာ တစ္၀က္ျမႈပ္ျပီး သံေခ်းေတြ တက္ေနတာ မင္း ကန္းေနလား”<br />“ ေျဖာင္း” ေျပာရင္း ကိုေဆြလဲ စိတ္တိုလာတာျဖစ္မယ္ အထြန္းကို နား၇င္း ေဆာ္လိုက္ေ၇ာ..<br />အထြန္းက တခ်က္ေတာ့ ျငိမ္သြားတယ္..ျပီးမွ အသံကုန္ ေအာ္တာေပါ့..<br />“ ေဟ့..ညီညီ .. မင္းငါ့လက္က လြတ္ေအာင္သာ ေျပးကြ..ငါလာျပီ”<br />.....<br />.....<br />က်န္တဲ ့ကေလးေတြလဲ ၾကက္ေပ်ာက္ဌက္ေပ်ာက္။ ကိုယ့္“၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ”ကလဲ သက္ေသ မခိုင္လံု၊ အထြန္းကလဲ<br />က်ေနာ္ကို ေဆာ္ဘို ့ၾကိမ္း၀ါးျပီး ေျပးလာျပီ ဆိုေတာ့....<br />“ ျမိဳင္ေရ..လာ ျမန္ျမန္ေျပးၾကစို ့” ဆိုျပီး လက္ဆြဲလို ့ေျပးရေတာ့တာဘဲ..။ <br />ဂါ၀န္ အ၀ါေလး၀တ္ျပီး ေျပးေနရင္းနဲ ့ ျမိဳင္ “ရီ”တာ ရွားရွားပါးပါး..က်ေနာ္ေတြ ့ေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္တာ...။<br /><br />ဆက္ပါဦးမယ္<br />သစ္နက္ဆူး<br /><br />၊ထပ္္မံျဖည့္စြက္ခ်က္။ ။ စာလာဖတ္သူေတြက ဒီဘာသာစကားနဲ ့စိမ္းေနေတာ့ သိပ္သိမွာမဟုတ္ဘူး....<br />အခုစာျပန္စစ္ေနရင္းမွ သတိယတယ္ အျပည့္အစံုက..အၾကမ္းဖ်င္းေပါ့ေနာ္<br />“ အလာ္ဟမ္းႆို ့၊လစ္လာေဟ့လႆီ၊ အာသြာ့အာမာနာ၊၀ါ ၀ါ့နာ ၀ပ္စကါ့ဟ္နာ ၀ပ္၈်္အာလႅနာ မင္နာလ္း -<br />မြတ္ရွ္ေလကီး ၊ အာမီးန္” ဒါက ထမင္းစားျပီးတိုင္း ၊အစာစားျပီးတိုင္းဆိုရတဲ ့စာပါ..အၾကမ္းဖ်ဥ္း အဓိပၸါယ္က..<br />“အလႅာအရွင္ျမတ္ရဲ ့ေက်းဇူးေၾကာင့္ ထမင္းတနပ္ စားေသာက္ခဲ ့ရပါျပီ..ထို ့ေၾကာင့္ အလႅာအရွင္ျမတ္ကို..<br />ေက်းဇူးတင္ပါသည္” ေပါ့.. က်ေနာ္ စိတ္၀င္စားတာက ၀ါ့စကါ့ဟ္နာ တခုဘဲ.သူ ့တခုထဲကို နားမလည္ဘူး..<br />ဆိုေတာ့ ထမင္းစားျပီိးဆုေတာင္းတဲ ့စာပိုဒ္ထဲက ၀ါက် အျဖတ္ေလးကို ကါးကေ၇ာင္းၾကီးလို ့က်ေနာ္က <br />ထင္တာေလ...ေ၀းတာေတာ့....ေတာ္ေတာ့္ကို ေ၀းပါတယ္.. ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7941272205459192647?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-78236568464061947682011-01-07T12:24:00.000-08:002011-01-07T15:17:11.893-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TSd3Yo5FQzI/AAAAAAAAAg0/kb7GgKLGN1w/s1600/Kopi%2Bav%2Bahlong%25252004.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TSd3Yo5FQzI/AAAAAAAAAg0/kb7GgKLGN1w/s400/Kopi%2Bav%2Bahlong%25252004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559543530189570866" /></a><br /><br /> သံေယာဇဥ္တြယ္ျခင္းသည္..ဘယ္အရာေပၚမွာ မွီတြယ္ခဲ ့ေလသလဲ ေမး၇င္ ၾကင္နာေသာရင္ခြင္ကို <br />ျငိတြယ္ျခင္းလို ့ဘဲ ကိုယ္ အေျဖေပးမိပါမည္။ ကိုယ့္အေပၚၾကင္နာတတ္ေသာအဘြားတို ့ရင္ခြင္မွာ ကိုယ္ေပ်ာ္ခဲ <br />့ရတယ္..။ ပီဘိ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ့စိတ္ေတြနဲ ့ကိုယ္ေနေနရျခင္းဟာ ကိုယ့္အတြက္ ေအးခ်မ္းမႈပါဘဲ..။<br /> မမအိမ္ေထာင္က်ျပီးတဲ ့ေနာက္ မမအမ်ိဳးသား ကိုေဆြကလည္း က်ေနာ့္ကို ခ်စ္တယ္..။ သားတစ္ေယာက္<br />လိုကို ခ်စ္တာပါ.။ ကိုေဆြက အခြန္ဦးစီးဌာနကဆိုေတာ့ မမအတြက္က ဘာအလုပ္မွ မလုပ္ရဘဲ ေအးေအးေဆး<br />ေဆး ေနရတာပါ..။ ကိုေဆြ ရံုးတာ၀န္နဲ ့သဘယင္း( ဒီပဲရင္း)မွာ ေျပာင္းရေတာ့ မမနဲ ့အတူ က်ေနာ္ပါသြားတယ္..။<br /> အိမ္ကလည္း ညီညီပါမွ ရမယ္.မမနဲ ့အေဖာ္ေနေပးဆိုေတာ့ က်ေနာ္လည္းပါသြားတာေပါ့..။<br />ေန ့လည္တိုင္္ ကိုေဆြ ရံုးသြားရင္ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေသးေသးေလးမွာ ေနရင္ ေန ဒါမွမဟုတ္.......<br />ကိုေဆြတို ့ရံုးက အသိအိမ္ကို သြားလည္ၾကတာဘဲ..။<br /> အဲဒီသြားေနၾက အိမ္မွာ ေမာင္စိုးရွိတယ္..ရြယ္တူဘဲ..။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္စိုးက စကားမေျပာတတ္ဘူး..<br />ေမြးကတည္းက ခၽြတ္ယြင္းတာေပါ့..။ သူက ဆိုးမွဆိုး..သူ ့အေမေပၚမွာ ဆိုးတာ..။<br /> က်ေနာ္နဲ ့က ေဆာ့ေဖာ္ ေဆာ့ဘက္.. ခင္မွခင္..။<br />စေတြ ့ကာစ အတူ ကစားတုန္းက စိတ္ညစ္မွညစ္..သူေျပာတဲ ့ဘာသာေဗဒကို ကိုယ္မွ နားမလည္တာ..။<br />သူ ့အေမကို ေမးရ၊ မမကို ေမးရနဲ ့။ ေနာက္ေတာ့ တစ္ျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္လာတယ္..။<br /> တခါတခါ ကိုယ္က သူူ ့ကို ေျပာလို ့ သူနားမလည္ရင္ ကိုယ္ကလဲ သူနားလည္မယ့္ ဘာသာနဲ ့အီးအီး အားးးး<br /> အမ္းအမ္း နဲ ့လက္ဟန္ေျခဟန္သံုးျပီး ေျပာရင္ ေမာင္စိုးက တခါတည္းနားလည္သြားတာ..။<br /> က်ေနာ္ ေမာင္စိုးလို လုပ္ေျပာရင္ မမက တခစ္ခစ္နဲ ့ရယ္ေနတာဘဲ..။ ေမာင္စို းအေမက ျပံဳးေနတာဘဲ..။<br /> က်ေနာ္ တခါတေလ ေမာင္စိုးနဲ ့ကစားေနရင္းက အေတြး၀င္သြားရင္ မ်က္ရည္က်မိတယ္.. ေမာင္စိုးက<br />စကားမတတ္ဘဲ ဆြံ ့အ ေ၀ဒနာရွင္ ျဖစ္ေပမယ့္ မိဘေတြနဲ ့အတူေနရတယ္..မိဘေတြကလည္း ခ်စ္တယ္..။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ စကားတတ္ေပမယ့္ မိဘနဲ ့အတူ မေနရျခင္း၊ မိဘရဲ ့ခ်စ္ခင္ျခင္းကို မရတာေတြးျပီး ငိုမိတယ္။<br /> က်ေနာ္ငိုရင္ ေမာင္စိုး မေနတတ္ေတာ့ဘူး..၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးေျပာျပီး ေခ်ာ့တယ္..။ ျပီးရင္ သူ ့ေမနဲ ့မမကိုု <br />ေျပးေခၚတယ္.. က်ေနာ္ငိုတာကို ညီအကိုမဟုတ္တဲ ့သူက စိတ္ပူေနတာ့ က်ေနာ္ ပိုငိုမိတယ္..။<br /> အဲဒီအခါ ေမာင္စိုးက သူ ့အေမကို ထုရိုက္ျပီး သူပါငို တာ..။ <br /> က်ေနာ္ငိုေတာ့ မမ မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး.. က်ေနာ့္ကို ရင္ခြင္ထဲ ေပြ ့ျပီး...<br />“ ဘာျဖစ္လို ့ငိုတာလဲ ညီညီရယ္” လို ့ေမးရင္..<br />“ ဟို ေလ..ကစားရင္းမ်က္စိထဲ အမႈိက္စ ၀င္သြားလို ့ပါ” လို ့ဘဲ က်ေနာ္ ေျပာတတ္တယ္..။<br /> က်ေနာ္မမကို ခ်စ္တယ္..မမကို စိတ္မေကာင္းေအာင္ က်ေနာ္ မလုပ္ခ်င္ဘူးေလ..။<br />.......<br />.......<br /> က်န္တဲ ့အခ်ိန္ေတြမွာ ေပ်ာ္ပါတယ္..ေန ့လည္တိုင္ဆိုေလ.ဌက္ေပ်ာသီး ေကာက္ညွင္းထုပ္ ၀ယ္စားၾကတယ္..<br />သဘရင္းက ေကာက္ညွင္းထုပ္ကို က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ ့နိုင္ဘူး..တထုပ္ကို လူၾကီးတစ္ေယာက္ေတာင္ <br />မနည္းကုန္ေအာင္ စားရတယ္..တစ္ထုပ္ကို ၅မူး ေပးရတယ္..။ေမာင္နွမ ႏွစ္ေယာက္တစ္ထုပ္၀ယ္ျပီးအတူစား<br />တယ္..အထဲက ဌက္ေပ်ာသီးကို က်ေနာ္ မစားဘူး..က်ေနာ္က ဌက္ေပ်ာသီိးတို ့သေဘၤာသီးတို ့မွည့္ရင္ မစား<br />တတ္ဘူး..မၾကိဳက္ဘူး။<br /> ညတိုင္ဆို ကိုေဆြ ျပန္မလာေသးရင္ အိမ္ေသးေသးေလးမွာ မီးခြက္ေသးေသးေလးနဲ ့ေမာင္ႏွမ၂ေယာက္ <br />ထိုင္ေစာင့္ၾကတယ္..။ ကိုေဆြလာမွ ထမင္းအတူစားၾကတယ္..။ ကိုေဆြ မလာေသး၇င္ က်ေနာ္လည္း မစားဘူး။<br /> ထမင္းစားရင္ က်ေနာ္က မမေပါင္ေပၚမွာထိုင္တာ..။ မမက ထမင္းခြံ ့ေပါ့..။<br />ေျပာ၇မယ္ဆို မမနဲ ့ပါတ္သက္ျပီး ကိုေဆြကလည္း က်ေနာ္ သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့ရတဲ ့သူပါဘဲ...။<br /> ဒီလို နဲ ့တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနေတာ့ ကိုေဆြ ရာထူးတို းျပီး က်ေနာ္တို ့ျမိဳ ့ကို ျပန္ေနရတာပါဘဲ..။<br />အဘြားတို ့အိမ္မွာဘဲ ေနတာပါ..။....................<br /> .....................<br /> .....................<br /> ဘယ္သူမွမသိနိုင္တဲ ့တိတ္တခိုးေ၀ဒနာေလးနဲ ့ဘဲ ၾကီးျပင္းလာရင္း က်ေနာ္ ဒုတိယတန္းကို ေတာင္ ေရာက္ခဲ ့<br />ရတယ္..။ ေက်ာင္းအပ္တိုင္း က်ေနာ့္အေဒၚျဖစ္ျဖစ္ အဘြားျဖစ္ျဖစ္ လိုက္အပ္ေပးတာပါ..။ သူမ်ားေတြက အေဖ၊<br />အေမေတြနဲ ့အတူ ေက်ာင္းအပ္တာ ၊ ေပ်ာ္ေနၾကတာ က်ေနာ္ ၾကည့္မိပါတယ္..။<br /> ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ အဘြားတို ့ကိုေတာ့ ဘာမွမေျပာပါဘူး..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ေက်ာက္သင္ပုန္းမွာျဖစ္ျဖစ္၊<br />စာရြက္ေပၚမွာျဖစ္ျဖစ္ အေဖနဲ ့အေမ တဖက္ဆီလက္ဆြဲျပီး ေက်ာင္းလြယ္အိပ္ေလးနဲ ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပံုကို <br />က်ေနာ္ ဆြဲျဖစ္တာပါဘဲ..။ ေက်ာက္သင္ပုန္းမွာ ဆြဲျပီးရင္ အေထြအထူး..တံေထြးဆြတ္ျပီးေတာင္ မဖ်က္ရပါဘူး.။<br />က်ေနာ္ မ်က္၇ည္ေတြကဘဲ တျဖည္းျဖည္း ဖ်က္ျပီးသား ျဖစ္သြားတာပါ..။<br />.....<br />.....<br /> က်ေနာ္ အဘြားတို ့အိမ္မွာေနေပမယ့္ က်ေနာ့္မိဘေတြ ေမာင္ႏွမေတြက အဘြားတို ့အိမ္ကို လာလည္ၾကပါတယ္..<br />ညဘက္ေတြမွာေပါ့.. က်ေနာ့္ကို ေတာ့ သိပ္လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲမရွိပါဘူး..။<br />ေမာင္ႏွမေတြကလည္း မေခၚၾကပါဘူး။ အဘြားတို ့အိမ္က ၄ေပမီးေခ်ာင္းက လင္းထိန္ေနေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ <br />၈ပါတ္လည္တိုင္လံုးၾကီးရဲ ့ေနာက္ကြယ္ အေမွာင္၇ိပ္ေလးကေန ေခ်ာင္းဘဲ ၾကည့္ရဲတယ္..။<br /> က်ေနာ့္အေဒၚေတြက “ဟဲ ့..ညီညီိေလး ဒီမွာလာထိုင္ေလ”လို ့ေခၚရင္...<br />“ဒီိေကာင္ ဘာလုပ္ေနလဲ..ေဟ့ေကာင္လာဦးး မင္း စာမက်က္ဘူးလား” ဘာညာ ဆူတာပါဘဲ..။<br />အဲဒီက်ရင္ မမရဲ ့အေမ ေဒၚရီက..<br />“ နင္ လာလည္တာ ညီညီ ့ကို ရန္ရွာဘို ့လား..သြားေကာင္ေလး..မီးဖိုထဲကို ”လို ့၀င္ေျပာတတ္တယ္..။<br />ဒါဆို က်ေနာ့္ဒုတိယအေမက က်ေနာ့္ကို မီးဖိုေဆာင္ဆိီ ေခၚသြားျပီး မုန္ ့ေတြ ဘာေတြ ေကၽြးပါတယ္..။<br />က်ေနာ္ ငို ရင္ “ မင္းငိုစရာမလို ဘူး..ငါတစ္ေယာက္လံုးရွိတယ္၊ မင္း ေယာက်ၤားေလး” လို ့ေျပာတတ္တယ္..။<br /> ဘာေၾကာင့္မ်ား က်ေနာ့္ကို ၾကည့္မ၇တာလဲ က်ေနာ္ မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး..။<br />ေနာက္ဆို သူတို ့လာလည္ရင္ ျခံ၀က အသံၾကားတာနဲ ့က်ေနာ္ မီးဖိုေဆာင္ထဲမွာ တိတ္တိတ္ေလး ထိုင္ေနေတာ့<br />တာပါဘဲ.။<br /> ဘယ္ေလာက္ဘဲ လြတ္ေအာင္ေရွာင္ေရွာင္ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာမေပးခဲ ့ပါဘူး။<br />ေဆာင္းတြင္းကာလမွာ က်ေနာ့္အေဒၚ ေဒၚဘူး ေျခအိပ္လွလွေလး၀ယ္ေပးတယ္..။ က်ေနာ့္အေဒၚကို က်ေနာ္က<br /> အဘူ လို ့ေခၚပါတယ္..။ အဘူ၀ယ္ေပးတဲ ့ေျခအိပ္ေလးကို က်ေနာ္ ၾကိဳက္ပါတယ္.....။ ေျခအိပ္ေလးက<br /> ေတာ္ေတာ္ လွပါတယ္..။<br />အနီေရာင္ေလးေတြနဲ ့ပန္းေရာင္ေလးေတြ အ၀ါေလးေတြ အရစ္ရစ္နဲ ့စပ္္ထားတာပါ..။<br /> တေန ့ ေျခအိပ္ေလးေလွ်ာ္ျပီး လွမ္ထားရင္း ေပ်ာက္သြားပါတယ္.။ <br />ဘယ္က ဘယ္လို ေပ်ာက္သြားမွန္းက်ေနာ္ မသိပါဘူး..တစ္ျခားေျခအိပ္ေတြ ရွိေနေတာ့ ရွာမေနေတာ့ပါဘူး.။<br /> ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းတက္တဲ ့အခါ က်ေနာ့္အထက္က အကို ဒီေျခအိပ္ေလး၀တ္ထားတာေတြ ့့ပါတယ္။<br />အဘူက စက္လဲ ခ်ဳပ္တတ္ေတာ့ က်ေနာ့္အက်ီေလးေတြ ၊ေဘာင္းဘီေလးေတြ ေျခအိပ္ေလးေတြကအစ<br /> ခ်ည္အေရာင္ေလးနဲ ့အမွတ္အသားလုပ္ေပးထားပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျခအိပ္ေလးကို တစ္ခ်က္ၾကည့္မိပါတယ္..။<br />က်ေနာ့္အကို ကလဲ ေျခအိပ္ကို က်ေနာ္ ၾကည့္မွန္းသိပါတယ္..။ က်ေနာ္ တခြန္းမွ မေျပာပါဘူ..။ ေျပာလို ့လဲမရဲပါ။<br />သူက အေဖ ့အခ်စ္ေတာ္ပါ..။ သူလိုခ်င္လို ့ျဖစ္မွာပါေလ လို ့ဘဲ ေတြးမိပါတယ္..။<br /> က်ေနာ္ဘာမွ မေျပာမိေပမယ့္ ျပသနာက မျပီးပါဘူး..က်ေနာ့္ အဘူကိုေတာင္ျပန္မေျပာပါဘူး..။ အဘူသိရင္ <br />က်ေနာ္အကို ဆီက ျပန္ေတာင္းေနမွာစိုးလို ့့ပါ။<br /> ၂ရက္ေလာက္ေနေတာ့ က်ေနာ္ ညစာ ထမင္းစားေနတုန္း.<br />“ ဘယ္မလဲ ဟို ရႈိက္တာန္( မေကာင္းဆို း၀ါး) ဆို တဲ ့ေၾကာက္လန္ ့ဖြယ္ အေဖ့အသံကို ၾကားရပါတယ္..။<br />ဘာလုပ္မလို ့လဲ ညီညီထမင္းစားေနတယ္လို ့အဘူေျပာသံၾကားတာနဲ ့ က်ေနာ့္ကို ရည္ရြယ္တာ ေသခ်ာသိလိုက္<br />္ျပီး ထမင္းစားရင္း တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ထြက္သြားတာပါဘဲ။<br />“ နင္ဘာမွ ၀င္မေျပာနဲ ့မဘူ...ေခၚထုတ္စမ္း အဲဒီိေကာင္ကို ”<br />က်ေနာ့္ အဘြားနဲ ့အေဒၚေတြ ၀င္တားေနတာကို ေတာင္ မ၇ပါဘူး...။<br /> “ ေဟ့ေကာင္ ညီညီိ မင္းထြက္လာစမ္း” တဲ ့။ က်ေနာ္မေနရဲပါဘူး ထမင္းစားလက္စ လက္ေတာင္ မေဆးရဘဲ<br />အျပင္ကို ထြက္လာေတာ့ အေဖနဲ ့က်ေနာ့္အကို ကို ေတြ ့ပါတယ္..<br />က်ေနာ့္ကို ေတြ ့တာနဲ ့လည္ဂုတ္ကို ေဆာင့္ဆြဲျပီး..<br />“ မင္းကလား ငါ့သားကို ေျခအိပ္သူခိုးလို ့ေျပာတာ” ဆို တဲ ့စကားနဲ ့အတူ<br />က်ေနာ့္လက္ႏွစ္ဘက္ကို ကေနာက္ကေနလိမ္ခ်ဳပ္လိုက္တယ္..။<br />က်ေနာ္ မေျပာပါဘူးလို ့ေျပာလဲ မ၇ပါဘူး..။<br />က်ေနာ့္အေဖ ေျပာတဲ ့စကားသံကို ၾကားလိုက္တဲ ့ခဏ က်ေနာ္ အံ့ၾသသြားမိပါတယ္..<br />“ ကဲ..ေဗတာ(သား) မင္းကို သူခို းလို ့ေျပာတဲ ့ေကာင္ကို မင္းစိတ္တိုင္းက်ထိုးစမ္း”တဲ ့..။<br />..... ဒါ..က်ေနာ္အေဖေျပာလိုက္တဲ ့စကားလား....<br />ဒါ..က်ေနာ္အေဖေျပာလိုက္တဲ ့စကားလား<br />ဒါ..က်ေနာ္အေဖေျပာလိုက္တဲ ့စကားလား.................။<br /> ဘယ္ႏွစ္ခ်က္မွန္ း မေ၇တြက္နိုင္ေအာင္ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို လက္သီးခ်က္ေတြ က်ေနခဲ ့တယ္..က်ေနာ္ ၀မ္းဗိုက္<br />ရင္ဘတ္ေနရာအႏွံ ့ပါ..။<br /> အကုိရယ္ ..မင္းထို းေနတာ မင္းညီိအရင္းပါ..<br /> မင္းနဲ ့အေမတစ္ေယာက္ထဲ ေမြးတားတဲ ့သူပါ..။<br />အကို ့မ်က္ႏွာကို က်ေနာ္ နားမလည္နိုင္တဲ ့စိတ္ ၀မ္းနည္းစိတ္နဲ ့ၾကည့္မိပါတယ္..။<br />က်ေနာ့္ႏွစ္ခမ္းကြဲသြားတာ က်ေနာ္သိတယ္..။<br />ပါးစပ္ထဲက ငံက်ိက်ိအရသာကို က်ေနာ္သိပါတယ္..။ တရစပ္ သူစိတ္တိုင္းက်ထိုးလို ့၀မွ“ ရျပီ ..အပါ” လိုူ ့<br />သူေျပာလိုက္တာနဲ ့အတူ၊ က်ေနာ္ ့ကို ေနာက္ကေန ေဆာင္းတြန္းရင္ းလႊတ္လိုက္ပါတယ္..။<br /> ပ်ံ ့က်ဲေနတဲ ့သဲပံုေပၚမွာ က်ေနာ္ လဲ က်ခဲ ့တယ္...။<br />အဘြားငို သံ၊ အေဒၚေတြ ေအာ္ဟစ္တားဆီးသံ၊ မမငို သံေတြ၊ ကိုေဆြ ၀င္လာတာ..။ေဘးအိမ္က ကိုမန္း<br />၀င္ဆြဲတာေတြ က်ေနာ္ ၾကားျပီးေနာက္..သူတို ့ျပန္သြားၾကတယ္..။<br /> က်ေနာ္ငိုရိႈက္ခဲ ့တာ တက္မတတ္ပါ.. က်ေနာ္ ေၾကကြဲခဲ ့တယ္..နာက်င္ခဲ ့တယ္..။<br /> အဘြားေတြ အေဒၚေတြက က်ေနာ့္ကို ၾကပ္ထုတ္ထိုးေပးတယ္..။ေသြးေတြ သုတ္ေပးတယ္..။<br />ဒီျပသနာ ဘယ္ကစလဲ ဆိုေတာ့ သူေျခအိပ္၀တ္ထားတာကို အဘူကေတြ ့ေတာ့ “ညီညီ ့ေျခအိပ္ေလးလားဟဲ ့”<br />လို ့မေန ့က ေမးမိတယ္လို ့ျပန္ေျပာျပတယ္.. သူေမးမိလို ့က်ေနာ့္ကို ဒီလို လုပ္တာဆို ျပီး အဘူလဲ ငိုတယ္။<br />အဲဒီညက အဘြားတို ့တအိမ္လံုး မီးေစာေစာပိတ္ျပီး အိပ္ယာ၀င္ၾကတယ္..။ က်ေနာ္က အဘြားနဲ ့အိပ္တာပါ...။<br />အိပ္ယာထဲမွာ ၾကိတ္ျပီးငို ရိႈက္ေနတဲ ့က်ေနာ့္ကို အဘြားက“ တိတ္ပါ..ငါ့ေျမးရယ္”လို ့ေခ်ာ့ပါတယ္..။<br /> က်ေနာ္ မရိႈက္မိေအာင္ ေစာင္နဲ ့့ပါးစပ္ကို အတင္းပိတ္ထားခဲ မိ့ပါတယ္..။ <br /> တစ္အိမ္လံုး အိပ္ေလာက္ခ်ိန္က်မွ က်ေနာ္ အေပၚထပ္ကေန တိတ္တိတ္ေလးဆင္းခဲ ့တယ္...ညဦးကလံႈထား<br />တဲ ့ ေဆာင္းတြင္းမီးဖိုေလးနားမွာ က်ိတ္ထားသမွ် ငို ေၾကြးေနခံဲ့တယ္..။ <br /> ေလာင္ ကၽြမ္းေနတဲ ့မီးေတြလို လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ ့တဲ ့ငါ့ဘ၀ ပူေလာင္လွပါလားလို ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္<br />ေတြးခဲ ့မိတယ္..။<br /> တစ္ကယ္လို ့သာ က်ေနာ့္ကို တဦးတစ္ေယာက္အလိုေတာ္အရက ဖန္ဆင္းခဲ ့တယ္ဆိုရင္...<br />ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီလို ဘ၀ကို ၀င္စားဘို ့ဖန္ဆင္းခဲ ့တာလဲ..။<br />သူမ်ားနဲ ့မတူတဲ ့ဘ၀ကို ဘာေၾကာင့္ဖန္ဆင္းခဲ ့တာလဲ..။<br />က်ေနာ္ ငယ္လို ့အမ်ားၾကီိး မေတြးတတ္ေပမယ့္...<br />က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ေလးနဲ ့ဆုေတာင္းခဲ ့ဘူးပါတယ္..။ ဒီလို ပူေလာင္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ ့ဘ၀ကို မလိုခ်င္ေတာ့<br />ဘူးလို ့ေတြးခဲ ့တယ္...။ <br /> ရင္ထဲမွာ ေၾကခဲ ့ရတဲ ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ ဘာေၾကာင့္ပူေလာင္တဲ ့ဘ၀မ်ိဳးကို ျဖစ္ေစတာလဲဆိုတာ<br />အခုခ်ိန္မွာ သိခဲ့ရျပိီေလ..။ ။<br /> <br /> <a href="http://www.fileden.com/files/2008/9/4/2081535/Real%20execution%20%20%28%28%20Stop%20The%20Gay%20Crime%20%2C%20Iran%21%21%20%20%28%28.mp3">ရင္တြင္းေၾက</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7823656846406194768?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-54287686858248511202011-01-03T06:33:00.000-08:002011-01-03T08:08:50.884-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TSHwpZaqKXI/AAAAAAAAAgk/0Sy5caICBFE/s1600/youngirls.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 264px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TSHwpZaqKXI/AAAAAAAAAgk/0Sy5caICBFE/s400/youngirls.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557988009139906930" /></a><br /><br /> ပါးမွာဒါဏ္ရာရျပီးတဲ ့ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ့္ကို အဘြားတို ့အိမ္ကေခၚထားလိုက္ေတာ့တာပါဘဲ...............။<br />အဘြားက အေဖ့ရဲ ့မိခင္ပါ..။နာမည္က ေဒၚတင္တဲ ့။ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာစစ္စစ္ပါ၊ အဘိုးက ပါကစၥတန္က <br />ဘဂၤါနီအႏြယ္...အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ပါ..။ အဘြားကလည္း အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြအတိုင္းေနပါတယ္..။<br />အဘို းကေတာ့ ဆံုးသြားပါျပီ၊က်ေနာ္ မမွီပါဘူး..။အဘြားမွာ ေမာင္တစ္ေယာက္ရွိတယ္..ဘိုးၾကြယ္တဲ ့။<br />သူကခင္ဘို ့ေကာင္းသလို ရယ္ရတယ္..ခဏခဏဘုန္းၾကီး၀တ္တယ္..ဗုဒၶဘာသာေနာ္..သူဘုန္းၾကီး၀တ္တိုင္း<br />အိမ္ေရာက္လာျပီး..“ အမတင္..က်ဳပ္ဘုန္းၾကီး၀တ္ခ်င္တယ္..ရဟန္းဒကာမလုပ္ေပးပါ” လို ့ေျပာတယ္..။<br /> ၁လနီးပါးေလာက္ၾကာရင္ ဦးထုပ္ေလးငိုက္စိုက္ေဆာင္းျပီး ပုဆိုးေလးတမမ”နဲ ့ ေရာက္လာျပီး....<br />“ အမတင္ က်ဳပ္ကို မိန္းမေတာင္းေပးပါဦး.” တဲ့...။ ဘယ္အခ်ိန္က လူထြက္လိုက္မွန္းေတာင္မသိရပါဘူး။<br /> အဘြားက လိုက္ေတာင္းေပးတာဘဲ..။ <br />ေဟာ ၂လ ၃လ ၾကာရင္ မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္း စမ္းစမ္း နဲ ့ငိုၾကီးခ်က္မနဲ ့................<br />“ အမတင္ က်ဳပ္..က်ဳပ္ ဘုန္းၾကီးျပန္၀တ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ” လုပ္ျပန္ေရာ...။မိန္းမက ပစ္သြားတာေလ။<br />အေမၾကီးကလဲ ထံုးစံအတိုင္း ရဟန္း ဒကာမေပါ့..။<br />အဲလိုမ်ိဳး လုပ္တာ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ ၅ခါေလာက္ရွိတယ္...။<br />ခဏခဏဆိုေတာ့ သူတခါလာငိုေနတုန္း က်ေနာ္က အေမၾကီးနားမွာ ထိုင္ေနရင္း ေျပာမိတယ္..။<br />“ ဘို းေလး...အဲလိုု ခဏခဏ လုပ္ေနမယ့္အစား ၊ဘုန္းၾကီး၀တ္နဲ ့မိန္းမယူထားပါလား” ဆိုေတာ့......<br />သူကစိတ္ဆိုးတယ္...“ မင္းကို ငါ ဘယ္ေတာ့မွ မုန္ ့ဘိုး မေပးေတာ့ဘူးကြာ” တဲ ့။<br />အေဒၚေတြက ၀ိုင္း၇ယ္ၾကတယ္...။ က်ေနာ္ေတြးတာက ဒီလိုပါ..။အေမၾကီးေနထိုင္ေနရတာက မြတ္စလင္<br />အသိုင္းအ၀ိုင္းပါ..။ သူလုပ္ေနရိုးရိုး လူေတြက အေမၾကီးကို ေျပာမွာေပါ့..။ က်ေနာ္က ငယ္ေပမယ့္ နည္းနည္း<br />အေတြးနက္တယ္...။<br /> အေမၾကီးတို ့အိမ္မွာ ေန၇တာ က်ေနာ္အရမ္းေပ်ာ္တယ္..။အားလံုးကလည္း က်ေနာ့္ကို ခ်စ္တယ္..။<br />အေမၾကီိးရဲ ့သားသမီးေတြနဲ ့ေမာင္ေတြ တူေတြ ၾကံဳတုန္းေျပာျပမယ္..။<br />အေမၾကီးမွာ သားသမီး (၈)ေယာက္ရွိတယ္။<br />၁။ ေဒၚရီ( က်ေနာ္က အေမမရီလို ့ေခၚတယ္..ေယာက်ၤားကဆံုးသြားျပီ..သမီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္..မမျမင့္..<br />က်ေနာ္ အခ်စ္ဆံုးအမ..........။)<br />၂။ ဦးဟန္...အလံနီ ကြန္ျမဴနစ္..သူ ့နာမည္က ဗိုလ္ေရာင္နိီ၊ အမ်ိဳးသမီးက ဗုဒၶဘာသာ..သားသမီး ၆ေယာက္<br />၃။ ေဒၚဘူး ( က်ေနာ့္ရဲ ့ဒုတိယ အေမ..မ်က္လံုးကအျပာေရာင္နဲ ့..အပ်ိဳၾကီး)<br />၄။ဦးထြန္းေရႊ...အမ်ိဳးသမီးက ဗုဒၶဘာသာ..သားသမီး ၅ေယာက္<br />၅။ဦးထြန္းေ၀( က်ေနာ့္အေဖ..သားသမီး (၇)ေယာက္)<br />၆။ ေဒၚပု( အရပ္က အရွည္ၾကီး)အပ်ိဳၾကီး<br />၇။ ဦးေခၚလီ( အလံျဖဴ ကြန္ျမဴနစ္..လူပ်ိဳၾကီး အရက္ အရမ္းေသာက္)<br />၈။ ေဒၚစု ( အပ်ိဳၾကီး)<br /> အဲဒီ အမွတ္စဥ္ေတြထဲမွာ ၂။၄။၅ က အိမ္ခြဲေနတယ္..။ က်န္တဲ ့သူေတြက အေမၾကီးနဲ ့ႏွစ္ထပ္ ပ်ဥ္ေထာင္<br />သြပ္မိုးအိမ္ၾကီးမွာ အတူတူေနၾကတယ္..။ က်န္တဲ ့ေျမးေတြ အားလံ့ုးနီးပါးက ေန ့ေရာညေရာ အေမၾကီးအိမ္မွာ<br />လာေနၾကတာဘဲ..။ ထမင္း၀င္စားခ်င္တဲ ့သူစား...လဘက္ရည္ ေသာက္ခ်င္သူေသာက္ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ..။<br /> အေမၾကီးမွာ ေမာင္၀မ္းကြဲ၃ေယာက္ရွိတယ္..။<br />ဘေဒြးေအာင္ သားသမီး၅ ေယာက္ကလည္း ဒီအိမ္မွာဘဲ လာေဆာ့တာဘဲ.........................။<br /> က်ေနာ္နဲ ့မတည့္တာ တစ္ေယာက္မွမရွိဘဲ..ထူးထူးျခားျခား သူတို ့အားလံုက ၀ိုင္းခ်စ္ၾကတယ္...။<br />အဘြားေတြ အေဒၚေတြက လိုေလေသးမရွိေအာင္ကို ခ်စ္ၾကပါတယ္..။ မမျမင့္က အရြယ္ကြာေပမယ့္ ခ်စ္တယ္..။<br /> ေဒၚဘူးကေတာ့ မိခင္တစ္ေယာက္လိုကို ခ်စ္တာပါ..။<br /> အဲဒီ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ ့အတူ က်ေနာ္ ၁ တန္းေလာက္ေရာက္လာတယ္ လို ့ထင္ပါတယ္...။ ။<br /><br /><br /> က်ေနာ္နဲ ့ျမင္းညိဳရွင္<br /> ခုနက ေျပာျပတဲ ့မမျမင့္ေပါ့..။ သူက အပ်ိဳအရြယ္ေလ..။<br />မွတ္မွတ္ယယ ဥပုဒ္ကာလျပီးဆံုးျပီးအစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြရဲ ့ အိဒ္ ေန ့မွာေပါ့...။<br />လူေတြကလည္း အမ်ားၾကီး လာၾကစားၾက..။ က်ေနာ္တို ့ျမိဳ ့ေလးက ဘာသာေရး သိပ္အစြန္းမေရာက္ၾကပါဘူး။<br />အိဒ္ေန ့ဆိုေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာေတြ အမ်ားၾကီး လာစားၾကတာဘဲ.. ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္..။<br /> က်ေနာ္ အိမ္ေရွ ့မွာ ေဆာ့ေနတုန္း...အင္မတန္ လွပတဲ ့ျမင္းညိဳၾကီးနဲ ့လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္..။<br />ေတာ္ေတာ္ ခန္ ့တဲ ့သူဗ်..။ အသားကျဖဴတယ္..အရပ္ျမင့္တယ္. မုတ္ဆိတ္ေမြးရိတ္ထားတာ စိမ္းေနတာဘဲ။<br />ေျပာရရင္ ကုလားကားေတြထဲက ဇာတ္လိုက္လိုဘဲ.....ျမင္းကေရႊဘိုျမင္းၾကီး။<br />“ ေဟ့....မင္းနာမည္ ဘယ္သူလဲ”<br />“ညီညီ...ေလ”<br />“ ေၾသာ္..ညီညီ ဆိုတာကိုး..မင္းကိုသိတယ္ကြ..မင္း မမျမင့္ ရွိလား”<br />“ ရွိတယ္ အိမ္ထဲမွာ...ေခၚေပး၇မလား..” သူကေျပာတယ္...<br />“ တိုးတိုးေလးသြားေခးေနာ္..ဘယ္သူမွ မသိေစနဲ ့”<br />က်ေနာ္လည္းမမကို တိုးတိုးေလးေခၚလာတာပါဘဲ။<br />အိမ္ေရွ ့လဲ ေရာက္ေရာ မမကက်ေနာ့္ကိုဖက္နမ္းတယ္..ပိုက္ဆံေတြလည္းေပးတယ္..<br />“ မမသူနဲ ့သြားေတာ့မယ္..ညီညီကစားေနေနာ္..ဘယ္သူ ့မွ မေျပာနဲ ့” ဒီစာေလးေနာက္မွ အေမေဒၚရီကို<br />ေပးလိုက္ဆိုျပီး စာရြက္ေခါက္ေလးတခု က်ေနာ့္အိပ္ကပ္ထဲ ထည့္ေပးသြားတယ္။<br /><br />အဲလိုေျပာျပီး ဟိုလူက မမကို ျမင္းေပၚတင္ျပီး ထြက္သြားေတာ့တာဘဲ.......................။<br /> လူေတြကလည္းရႈပ္ေနတာဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ သတိမထားမိပါဘူး၊ညေနေစာင္း လူက်ဲသြားမွ အိမ္ကလူေတြ<br />မမကို မေတြ ့မွန္းသတိထားမိတာပါ....။ ဟိုရွာဒီိေမးေပါ့......ဘယ္လိုမွ ရွာမေတြ ့မွ က်ေနာ့္ဘက္လွည့္လာတာ။<br /> အျမဲမခြဲ တစ္တြဲတြဲ ေနတာက က်ေနာ္တို ့ေမာင္ႏွစ္မေလ..။<br />အမ်ိဳးမ်ိဳးေမး က်ေနာ္ မေျပာပါဘူး...။ ေနာက္ဆံုးမွ သူတို ့ကို သနားလို ့ေျပာျပလိုက္တယ္..။<br /> မမကို လူတစ္ေယာက္ ျမင္းနဲ ့ေခၚသြားတယ္လို ့ဒီမွာမမလည္း စာေပးခဲ ့တယ္လို ့ေျပာျပီး စာရြက္ေခါက္ေလး<br />ထုတ္ေပးလိုက္တာဘဲ..။<br /> စာဖတ္ျပီးေတာ့မွ သူတို ့အေၾကာင္းစံုသိျပီး ငိုၾကယိုၾကေပါ့..။<br />အေမမရီက က်ေနာ့္ပုခံုးကိုကိုင္ျပီး ညီညီရယ္ နင့္အမကိုမ်ားနင္ကိုယ္တိုင္ သူမ်ားလက္ထည့္ေပးလိုက္ရလားဟယ္ <br />ဆိုျပီး ငိုပါတယ္..။<br /> ငိုလို ့၀မွ “နင့္အမ အဲလိုလုပ္သြားတာ နင္ တခြန္းမွ မေျပာလိုက္ဘူးလားဟဲ ့”လို ့ေျပာေတာ့ .................<br />ကိုယ္ကလည္းေျပာပါတယ္လို ့ေျပာျပရတာေပါ့...<br />“ နင္ဘာေျပာလိုက္လဲ”<br />.......<br />......<br />“ ဟဲ ့........ေျပာေလ၊ နင္ဘာေျပာလိုက္လဲ”<br />.....<br />...<br />“ ဟိုဟာ....မမလို ့..ေသခ်ာဖက္ထား..ျမင္းေပၚက ျပဳတ္က်လိမ္ ့မယ္...လို ့”<br />စကားလဲ ဆံုးေရာ အေမမရီလက္က ျမန္တာ..က်ေနာ့္ေခါင္းကို ေခါက္ထည့္တာ..ဂြပ္ ကနဲဘဲ..။<br />ငိုတာခ်က္ျခင္းရပ္ျပီး ပါးစပ္ကလည္း တခြန္းေျပာေသးတယ္..<br />“ တယ္...ဒီမသာေလး” တဲ ့..။<br /> နာသြားတဲ ့ေခါင္းေလးပြတ္ရင္း မ်က္လုံးေ၀့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေမၾကီးနဲ ့အေဒၚေတြက ျပံဳးစိစိနဲ ့..။<br />သူတို ့ ရီခ်င္ေနတာ က်ေနာ္သိတယ္..အေမမရီကို သူတို ့ေၾကာက္လို ့အသံမထြက္တာ..။<br /><br />ဆက္ပါဦးမယ္<br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-5428768685824851120?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-17280912190292108222011-01-02T07:26:00.000-08:002011-01-03T05:21:22.560-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TSCZhBQhnKI/AAAAAAAAAgU/TUoGw_LnZ7s/s1600/crying-child.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 171px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TSCZhBQhnKI/AAAAAAAAAgU/TUoGw_LnZ7s/s400/crying-child.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557610732727671970" /></a><br /> <br /> ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ့အသိဥာဏ္ဘယ္အခ်ိန္မွာစတင္သလဲဆိုတာ ဆရာ၀န္ေတြေလာက္ က်ေနာ္မသိပါ။<br />က်ေနာ္ မွတ္မိတာက က်ေနာ္တို ့ေမာင္ႏွမေတြ အိမ္ေရွ့ ကြပ္ပ်စ္ေလးမွာ ေနပူဆာ လံႈရင္း မာမိီ ေစ်းက ျပန္လာ<br />တာေစာင့္တာေလးကို က်ေနာ္ သတိယတယ္..။<br /> တစ္ကယ္ေတာ့ မိုးလင္းျပီိဆိုကတည္းက အိမ္မွာ ထမင္းေၾကာ္နဲ ့လဘက္ရည္က အဆင္သင့္ပါ။<br />ဒါက အိမ္ကမနက္ခင္းအစာလို ့ဘဲ သတ္မွတ္ျပီး မာမီေစ်းက ၀ယ္လာေပးတဲ ့မုန္ ့ေတြကို ေမာင္ႏွမေတြ <br />ေစာင့္ေနတာပါဘဲ...။<br />ျခံတခါး၀မွာ ေစ်းဆြဲျခင္းေလးဆြဲျပီး ၀င္လာတဲ ့ျပံဳးေနတဲ ့မာမီ့ကို ေတြရင္...ေမာင္ႏွမေတြသံျပိဳင္ေအာ္ဟစ္ျပီး <br />မာမီ့ကို ၀ိုင္းဖက္ထားတတ္ၾကတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္..။<br /> က်ေနာ္တို ့မွာ အားလံုးေမာင္ႏွမ ၇ ေယာက္ရွိတာေလ..ဒါေပမယ့္ အဲဒီိတုန္းက ညီအငယ္ဆံုးေလး<br /> မေမြးေသးဘူးဆိုေတာ့ က်ေနာ့္ေအာက္က ညီမငယ္ တစ္ေယာက္ဘဲ ရွိေသးတာ..။ <br /> က်ေနာ္က အငယ္ဆံုးလိုျဖစ္ေနတာပါဘဲ..။<br />က်ေနာ္တို ့ျခံၾကီးထဲမွာ အိမ္ႏွစ္လံုးရွိတယ္ ..။ အဘိုးနဲ ့ အဘြား နဲ ့သားနဲ ့သမီးက တစ္အိမ္ က်ေနာ္တို ့ <br />့မိသားစုက တစ္အိမ္ေပါ့.။<br /> မာမီဆိုတာက တဦးတည္းေသာသမီး.. မာမိီ ့မွာ မိခင္မရွိေတာ့ဘူး။ မာမီရဲ ့မိခင္က ေတာင္ငူရွမ္းစစ္စစ္ပါ။ <br />အဘိုးကပါကစၥတန္နိုင္ငံသား၊ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္၊ ၾကဴလီယာအႏြယ္။<br />အဘိုးက ေတာင္ငူမွာစီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြအမ်ားၾကီးပိုင္ပါတယ္..မာမီ့ဆီမွာ ခဏလာေနတာပါ.<br />ခုနကေျပာတဲ ့အဘြားဆိုတာ အဘိုးရဲ ့ဒုတိယအိမ္ေထာင္..ကရင္အမ်ိဳးသမီးၾကီးပါ<br />ေဒၚလယ္တဲ ့။ အရမ္း၇ိုးသားတာဘဲ ၊ကြမ္းအျမဲစားတယ္.။ က်ေနာ္က သူ ့ကို ခ်စ္တယ္..သူ့မွာက အဘိုးနဲ <br />့ရထားတဲ ့ရင္ေသြးႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္..မာမီနဲ ့ဆို အေဖတူ အေမကြဲေပါ့..။ <br /> သူတို ့ကိုက်ေနာ္ခ်စ္တယ္..သနားတယ္လို ့ဘဲ ေျပာျပပါေစ...။<br />က်ေနာ္ငယ္ကေလးတည္းက နည္းနည္းခြဲျခားေနတယ္လို ့ခံစား၇တယ္္။ သူတို ့ခြဲျခားခံေနရတယ္ဆိုတာ က်ေနာ<br />္သိေနသလို ျဖစ္ေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ က်ေနာ္ ေသခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး...။<br /> သူတို့ နာမည္ေတြက ျမန္မာလို ကိုထြန္းထြန္း...အစၥလာမ္နာမည္က ဆမ္မ္ဆူသင္း...တဲ ့။ သူ ့ညီမေလးက <br />မယ္ဒယာန္ လို ့ဘဲ က်ေနာ္ သိတာ။ အခုထိ အေဒၚ( အေဒၚသာေျပာတာ က်ေနာ့္စိတ္မွာက ေမာင္ႏွမလိုဘဲ <br />အခုထိစြဲေနတုန္း) ရဲ ့ျမန္မာနာမည္ကိုက်ေနာ္ မသိပါဘူး း)။ <br />ကိုဆမ္မ္ဆူသင္းက က်ေနာ့္ကို အရမ္းအလိုလိုက္တာ...အျမဲတမ္းလို ေက်ာပိုးထားတတ္တယ္..။<br />ညီညီ ...ဆိုတာ ပါးစပ္ကမခ်ေအာင္ကို ခ်စ္တာ..။<br /> စကားေတြ ဟိုေရာက္ဒိီေယာက္နဲ ့ေနာ္..။<br />ေျပာခ်င္တာက မာမီေစ်းက ျပန္လာတိုင္း သူတို ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ မုန့္ မပါလာပါဘူး..။ အဲဒီအခါမ်ိဳးဆို <br />သူတို ့ေမာင္ႏွမက လွမ္းၾကည့္ေနတာေလ..။ သူတို ့ၾကည့္တာ က်ေနာ္က ဘာလို ့သိလဲေမးရင္ <br />ဘာစားစရာေလးရရ က်ေနာ္က သူတို ့ဘက္ကို လွမ္းၾကည့္တာကိုး..။<br /> က်ေနာ့္မွာ စားစရာတခုရတိုင္း သူတို ့နဲ ့အတူစားပါတယ္..။<br />က်ေနာ္တို ့ျခံက အက်ယ္ၾကီးဆိုေတာ့ ေန ့လည္ဘက္ဆို ဲျခံအနီးအနားက သူငယ္ခ်င္းေတြ လာကစားၾကတာ <br />ဆူညံေနတာဘဲ..။ရြယ္တူေရာ ရြယ္မတူတာေတြေရာ..။<br /> ကစားတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုဆမ္မ္ဆူသင္းတို ့ေတြလဲ ကစားၾကတာပါဘဲ။<br /> က်ေနာ္ အသက္ဘယ္ေလာက္ရိွျပီဆိုတာ က်ေနာ္ မမွတ္မိေပမယ့္ ဗိုလ္အုန္းသီးစက္ဘီးေလးကို ကိုယ္တိုင္စီး<br />တတ္ေနျပီ။<br />တေန ့အိမ္မွာ အားလံုးကစားေနၾကရင္း အရုပ္ေလးေတြ ညွပ္ျပီး ေနရာင္ထိုးလို ့ ရုပ္ရွင္ျပတမ္းကစားၾကတယ္..။<br />ဟိုတုန္းကေလ..။ တုတ္ခၽြန္ေလးႏွစ္ခုကို ၁ေပေလာက္ခြာျပီးေျမမွာစိုက္ထား။ တုတ္ေခ်ာင္းေလးထိပ္မ်ာ<br /> ပနယ္စလင္ ပုလင္းေသးေသးေလးေတြ စြပ္..။ျပီးေတာ့ သားေရကြင္း ၂ကြင္းကို ဟိုဘက္ပုလင္း ဒီဘက္ပုလင္း <br />လွမ္းစြပ္ျပီး..သားေရကြင္း ၾကားမာ ညွပ္ထားတဲ့ အရုပ္ေလးေတြ ၿွပ့္ထား ပုလင္းကို လက္နဲ ့လွည့္ ..<br />အရုပ္ေလးေတြသြားတာ..<br />ေရွ ့မွာ ေက်ာင္းသံုးဗလာစာရြက္ေထာင္းထားျပီးေနေရာင္ထိုးျပီး ရပ္ရွင္ျပတာေပါ့ေလ။<br /> ၾကည့္မယ့္သူက ဟိုဘက္ အရိပ္ထင္တဲ ့ဘက္က ၾကည့္ေပါ့..။ ဒီဘက္ေတာ့ လာမၾကည့္နဲ ့ စက္ခန္း...း)။<br /> အဲလို ရုပ္ရွင္ျပဘို ့လုပ္ေနၾကရင္း အရုပ္ေလးေတြ ညွပ္ဘို ့ ကပ္ေၾကး လိုလာေရာ။ အဲဒီိေတာ့ က်ေနာ့္ကို<br /> ဗိုလ္လက်ၤာကကပ္ေၾကးသြားယူခိုင္းတယ္.. ။<br />ဗိုလ္က်ၤာဆိုတာ သူမ်ားေခၚၾကတာ ေမြးကတည္းက ညာဘက္လက္က သိမ္သိမ္ေလး မသန္ဘူး..က်ေနာ္က <br />အထြန္းလို ့ဘဲေခၚတာ၊ က်ေနာ့္ထက္ေတာ့ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ၾကီးမယ္ထင္တယ္..။ က်ေနာ္က ဟိုဖက္အုပ္စုဆီက <br />ကပ္ေၾကးကို သြားယူေတာ့ ဟိုဘက္အုပ္စုထဲက က်ေနာ့္အထက္ကအကိုက လိုက္ျပီိးလုတယ္..အထြန္းက<br /> ျမန္ျမန္ေျပးလာဆိုေတာ့ ကပ္ေၾကးကိုကိုင္ရင္းေျပးလာတာေပါ့..။ ကပ္ေၾကးဆိုတာ ေဆးရံုသံ့ုးကပ္ေၾကးေနာ္..<br />၈လက္မေလာက္ရွည္ျပီး ထိပ္က ခၽြန္ေနတာဘဲ..။<br />ေနာက္က အတင္းလိုက္ေတာ့ အတင္းေျပးရင္း ေ၇ပိုက္ေခြၾကီးကို တိုက္ျပီိး က်ေနာ္ ေမွာက္ရက္ လဲက်တာ..။ <br />က်ေနာ္ ျပန္ကုန္းထခ်ိန္မွာ အထြန္းက ထေအာ္ေတာ့တာဘဲ..။<br />က်ေနာ့္လက္ထဲမွာ ကပ္ေၾကးမရွိေတာ့ပါဘူး..။<br />ၾကမ္းျပင္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသြးစက္ေတြ က်ေနတာ... ကပ္ေၾကးက က်ေနာ့္ ပါးမွာ စိုက္၀င္ေနတာ <br />ညာဘက္ပါး အလယ္ေလာက္ကေန စ၀င္သြားတာ ...အဖ်ားက နားအထက္ဘက္က နားထင္ထဲမွာ။<br /> က်ေနာ္ ငို၇မွန္းမသိဘူး ။..ေၾကာင္ေငးေနတာပါ..ေအာ္သံေတြၾကားမွ မာမိီေရာက္လာျပီး က်ေနာ့္ကို <br />ရိုက္ေတာ့တာဘဲ..။နာလိုက္တာလို ့က်ေနာ္ မေျပာပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ အသံထြက္ျပီး ငိုခဲ ့ပါတယ္..။ <br />က်ေနာ္ မ်က္ရည္ေတြ ၾကားက ၀ိုးတ၀ါးျမင္လိုက္တာက က်ေနာ့္ကို ၾကည့္ရင္း မူးေမ့လဲသြားတဲ ့အဘြားေဒၚလယ္<br />..ငိုေနတဲ ့မယ္ဒယာန္..ျပံဳးေနတဲ ့က်ေနာ့္အကို ။<br />က်ေနာ့္ကို ေပြ့ခ်ီလိုက္တဲ ့အကိုဆမ္မ္ဆူသင္း...ေနာက္၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကတဲ ့သူငယ္ခ်င္းေတြ........။<br /> အေဖေရာက္လာျပိး အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးျပီးစိတ္ဆိုးေနတဲ ့က်ေနာ့္အဖ..။<br />“ နင့္ဘာသာျဖစ္တာ....ေဆးရံုကိုနင့္ဘာသာသြား” လို ့ေျပာတဲ ့မာမီ့စကားေၾကာင့္.။<br />ဗိုလ္အုန္းသီး စက္ဘီိးေလးကို ကိုယ္တိုင္နင္းျပီး ေဆးရံုကို ထြက္လာခဲ ့တာေပါ့..။ ညာလက္က ပါးကဒါဏ္ရာက<br />ိုအုပ္ကိုင္ထား၇င္းဘယ္လက္က လက္ကိုင္ကိုကိုင္ျပီးစက္ဘီးနင္းတယ္..။<br />ေဆးရံုက ျမိဳ ့အေနာက္ဘက္အစြန္မွာဆိုေတာ့ မိုင္္၀က္ေလာက္နီးပါးရွိမလားမသိဘူး။<br />လမ္းမွာ လွည္းေမာင္းလာတဲ ့လွညး္သမားေတြက ေသြးေတြနဲ ့စက္ဘီးနင္းလာတဲ ့ကေလးဆိုေတာ့ ေမးတာေပါ့..<br />ဘာျဖစ္တာလဲ..မိဘေတြမပါဘူးလားေပါ့..။<br /> ေမးသမွ်ေျဖေနရတာပါဘဲ..။ သူတို ့ရဲ ့ၾကင္နာမႈေလးကို က်ေနာ္ မေမ့ပါဘူး..။ လယ္သမားေတြဆိုေပမယ့္ <br />ေမးေနတဲ ့သူတို ့အသံေတြထဲမွာ ၾကင္နာမႈေတြပါတယ္..။<br /> ေနာက္မွ ေဆးရံုေရာက္ျပီးမွ အပါနဲ ့မာမီ ေရာက္လာတယ္...။<br />အညာေႏြကပူတာနဲ ့ ထြက္လိုက္တဲ ့ေသြးေတြ..။<br /> ဆရာ၀န္ၾကီးက ဂရုစိုက္ပါတယ္..နာမည္က ဦးေအာင္ထြဋ္ပါ..။ က်ေနာ့္ကို ကူညိီေပးတဲ ့ေဆးရံုအကူ <br />အေဒၚၾကီးက ေဒၚညိဳတဲ ့.။<br />ေဆးရံုမွာက ထံုေဆးေရာ ေမ့ေဆးေရာ လံုး၀မရွိခ်ိန္ျဖစ္ေနပါတယ္..။<br />ေနာက္ဆံုးဆရာ၀န္က က်ေနာ့္ကို ေမးပါတယ္။။<br />“ သား...ဘာေဆးမွမသံုးဘဲ အစိမ္းခ်ဴပ္တာ ခံနိုင္မလားတဲ ့..ေရႊဘို ေဆးရံုက ေ၀းတယ္..ဟိုမွာေတာ့ <br />ေဆးစံုပါတယ္တဲ ့..<br />ဒါေပမယ့္ ေသြးထြက္မ်ားေနတယ္..၁၀မိုင္ေက်ာ္ခရီးကို သားသြားမယ္ဆို မေကာင္းဘူးတဲ့”<br /> တစ္ကယ္လို ့သာ အရွန္နည္းနည္းျပင္းမယ္ဆိုရင္ နားထင္က တစ္ဆင့္ ဦးေခါင္းခြံကို ထိုးေဖာက္လို ့<br />ကပ္ေၾကးဖ်ားသာ ဦးေႏွာက္ထဲ ၀င္ခဲ ့မယ္ဆိုရင္...သားအခုဆိုု အသက္ေတာင္ မရွင္နိုင္ေတာ့ဘူးတဲ ့”<br /> က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေတြးျပီးေရးတာပါ..။<br />ေနာက္ဆရာမေတြနဲ ့သူ အဂၤလိပ္လို အၾကာၾကီးေျပာေနျပီး အစိမ္းခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဘို ့စတင္ေတာ့တာပါဘဲ။<br /> (၇)ခ်က္ခ်ဳပ္ရတယ္..နာတယ္..။ ေဒၚညိုက မ်က္လံ့ုးကို မျမင္၇ေအာင္ လက္၀ါးနဲ ့ကာေပးထားတယ္..။<br /> က်ေနာ္က မသိမသာေလး ေခ်ာင္းၾကည့္၇င္ အပ္ေကာက္ၾကီးက မ်က္လံုးနား၀ဲ၀ဲလာမွ မ်က္ေစ့ကိုမွိတ္ထား<br />လိုက္တာ။<br />ဆရာ၀န္ၾကီးက ခ်ဳပ္ေနရင္းနဲ ့ေနာက္မ် ေရာက္လာတဲ ့ဆရာမကို ဘီရိုထဲက အာတာပူစီမုန္ ့ယူလာခိုင္းျပီး <br />က်ေနာ့္ကို ေကၽြးတယ္..။ ပန္းေရာင္ေလး.. စားလဲစား ခ်ဳပ္လည္းအခ်ဳပ္ခံေပါ့..။<br /> အခုထိ က်ေနာ့္ပါးမွာ ကပ္ေၾကးထိုးမိတဲ ့ဒါဏ္၇ာက မေပ်ာက္ပါဘူး..။ေရးေရးေလးရွိေသးတယ္..။<br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာေတာ့ ပါးက အမာရြတ္ထက္ ပိုျပီးအရာထင္ခဲ ့တဲ ့အမာရြတ္ က်န္ေနဆဲပါဘဲ..။<br /> က်ေနာ္ကေလးပါ...ကေလးတိုင္းေဆာ့တတ္ပါတယ္..<br />မိဘတိုင္းကလဲ သားသမီးေတြအတြက္ စိတ္ပူမယ္ဆိုတာ နားလည္ပါတယ္..။<br />ဒါေပမယ့္......<br />ငယ္ကတည္းက တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္းရဲ ့ရင္ထဲမွာ နာခဲ ့ရပါတယ္..။<br />ေသျခင္းတရားက အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက က်ေနာ့္ကို နားရြက္ေလးေတာက္သြားတယ္..။<br /><br />ဆက္လက္ေရးပါဦးမယ္...<br />သစ္နက္ဆူး<br />(ကေလးဓါတ္ပံုေလးကို Google မွ ယူသံုးထားပါတယ္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1728091219029210822?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-86999003188561926832011-01-01T05:02:00.000-08:002011-01-02T06:06:48.311-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TR8mwo_E62I/AAAAAAAAAgE/W77ahIWARIk/s1600/1line.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 321px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TR8mwo_E62I/AAAAAAAAAgE/W77ahIWARIk/s400/1line.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557203082276039522" /></a><br /><br /> စာမေရးျဖစ္ခဲ ့တာ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာေနခဲ ့ျပီ။ ၾကားထဲမွာ ၾကိဳးၾကားေရးေနေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္စိတ္တိုင္းမက်ေသာ <br />၀တ္ေက်တန္းေက် သေဘာေလးေတြပါဘဲ..။ သူမ်ားစာေတြကိုေတာ့ မက္မက္ေမာေမာဖတ္ေနခဲ ့ေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္က မေရးခ်င္။<br /> ဒါေပမယ့္တခုခုကိုေတာ့ ေရးခ်င္ေနခဲ ့သည္..။ ဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္းဆိုတဲ ့ေခါင္းစဥ္ေလးကို ေရြးခ်ယ္ခဲ ့ျပီ.။<br /> တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္းဆိုတာ ပန္းခ်ီသေဘာအရ <br />စမွတ္တခုကေန စတင္ဆြဲလိုက္ေသာ ...ကိုယ္ဆးံုခ်င္သည့္အခါ အဆံုးသတ္နိုင္ေသာ မ်ဥ္း.။<br /> ေျဖာင့္ခ်င္ေျဖာင့္မည္...ေကာက္ခ်င္ ေကာက္မည္...။ တေနရာထဲ မျပီးနိုင္ေအာင္ ရစ္ခ်င္ ရစ္ေနဦးမည္..။ ဒါက....<br />လူတစ္ေယာက္က ေရးသားစရာ ဥပမာ စကၠဴတစ္ရြက္ေပၚမွာ ေရးေသာ မ်ဥ္း...တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္းပင္..။<br /> လူတစ္ေယာက္ ..သို ့မဟုတ္ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္၏ ဘ၀ကို <br />စမွတ္တစ္ေန၇ာမွ စတင္ေရးဆြဲလိုက္သည္ ဆိုပါစို ့..။<br />စကၠဴေပၚမွာ မဟုတ္..သံသရာ ေပၚမွာ..။ သို ့ဆိုလွ်င္ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္း၏ သေဘာအရ <br />ေကာက္ခ်င္ေကာက္မည္ ၊ ေျဖာင့္ခ်င္ ေျဖာင့္မည္..<br />ရႈပ္ေထြးနက္နဲေသာ ခက္ခဲေသာ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္း၏ <br />စမွတ္ကို မည္သူစတင္ေရးဆြဲတာလဲ..။<br /> ဘယ္အခ်ိန္မွာ အဆံုးသတ္မွာလဲ။<br />မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္း၏ျဖစ္စဥ္သည္...နည္းနည္းေတာ့ စဥ္းစားလာ၇ေပျပီ..။<br />ကိုယ္သည္ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းဆိုပါဆို ့..။ <br />ကိုယ္သည္ သံသရာ ေပရြက္ေပၚ၀ယ္ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္းတေၾကာင္းအျဖစ္ <br />စ လိုက္ ဆံုးလိုက္ ျဖစ္ခဲ ့ပါသလဲ..။<br />့ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းအျဖစ္ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ ဘယ္ႏွစ္ခါ စလိုက္ဆံုးလိုက္ ျဖစ္ခဲ ့တာကို <br />ကိုယ္တိုင္ မသိေပမယ့္ၾကိဳးကိုင္ခ်ယ္လွယ္မႈတခုႏွင့္ ကိုယ့္ကို မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းအျဖစ္ ၀င္စားေစျ႔ပီး <br />ရႈပ္ေထြး ပင္ပန္းဆင္းရဲေစေသာ <br />ျခယ္လွယ္သူကိုေတာ့ ကိုယ္ သိေနျပီ..။<br /> ကိုယ့္ရဲ ့စမွတ္ကေလးကို ျပန္ၾကည့္...ကိုယ္ တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္းအျဖစ္ ျဖတ္သန္းခဲ ့၇တာေတြကို <br />သံုးသပ္ျခင္း မ်က္လံုးမ်ားနဲ ့ျပန္ၾကည့္မိတဲ ့အခါ....................<br />..............................................<br />..............................................။<br />ဘ၀..<br />ေမတၱာတရား<br />သံေယာဇဥ္<br />ေသျခင္းတရား<br />ထူးဆန္းေသာ အေၾကာင္းအရာ<br />နာမ္ေလာက<br />မျမင္နိုင္ေသာ ဆက္သြယ္မႈမ်ား<br />နားမလည္နိုင္ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ား<br />ဆရာသခင္မ်ား...<br />........<br />အေၾကာင္းအရာေပါင္းသိပ္မမ်ားေပမယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေပါင္းမ်ားစြာကို ၾကံဳေတြ ့ရတာေတြ ျမင္လာမိသည္..။<br /> တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္း ကိုယ္သည္ ဘာမွ် မခမ္းနား မၾကီးက်ယ္..<br />သို ့ေသာ္ ကိုယ့္ဒိုင္ယာရီေလးတခုေတာ့ ျဖစ္ေနလိမ္ ့မည္.....<br />ဒိုင္ယာယီေလးကို ကိုယ္ေရးပါမည္...<br />မည္သူတဦးတေယာက္မွ် ၀င္ေရာက္စြတ္ဖက္ပိုင္ခြင့္မရွိေသာ ဒိုင္ယာယီ မဟုတ္ပါ...<br />မည္သူမဆို ေႏြးေထြးစြာ အၾကံေပးနိုင္ ေ၀ဖန္ေပးနိုင္ေသာ အကူအညီိေပးနိုင္ေသာ ဒိုင္ယာယီ(သို ့မဟုတ္) <br />တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္း၏ ခရီး<br />(သို ့မဟုတ္) တစ္ေၾကာင္းဆြဲမ်ဥ္း၏ ပုစၦာသာျဖစ္ပါသည္..။<br /><br />ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္..။<br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8699900318856192683?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-44724648913614262442010-12-20T09:53:00.000-08:002010-12-21T07:11:27.120-08:00ေရွ ့ေနာက္၀ဲယာ လြင့္လြင့္လူးလူးက်ေနေသာ စနိုးေလးေတြက ကိုယ့္ကို ရွက္နိုးနိုးႏွင့္ပြတ္ကာေ၀့ကာ...။<br />ခ်စ္ျခင္းနင့္နင့္ျဖင့္ ခင္တြယ္စြာ ၾကည့္ေနရင္းပင္...ထက္ေအာက္မ်က္ေတာင္မွာ တြဲခိုေနတဲ ့ကိုယ့္မ်က္ရည္ေလးေတြကို ေအးခဲသြားေအာင္ ျပဳနိုင္စြမ္းသည္ဘဲ....။<br /> ႏွင္းေရ............................................<br /> ႏွင္းေရ............................................ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ ့ငါ့..ကိုထိေတြ ့ခြင့္ေပးပါ။။။<br />ျမတ္နိုးစြာ ကိုင္တြယ္မိတဲ ့..ကိုယ့္ရဲ ့လက္ဖ်ား......မာနေတြမပါခဲ ့ပါဘူး...။<br />ျဖဴစင္ျခင္းနဲ ့ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴ...<br />အနက္ေတာ့ကြဲျပားလိမ့္မယ္..။<br />ကိုယ့္ဆရာ ...ေမာင္သိန္းေဇာ္ကေတာ့ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴအလြမ္းဆိုပါလား.....။<br />အကိုေရ...<br />အကို ့ကိုခ်စ္တယ္...အကို ့ကိုလြမ္းတယ္ဗ်ာ...။<br />ဒါေပမယ့္ အကိုက ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴအလြမ္းေတြ ဖြဲ ့ေနခ်ိန္မွာ..က်ေနာ္က ျဖဴစင္စြာ လြမ္းခ်င္ေနမိတယ္..။<br />ျဖဴစင္ျခင္း။။။<br /> က်ေနာ္ ဘယ္မွာရွာရမလဲ အကိုေရ..။<br />က်ေနာ့္ရဲ ့ စနိုးေလးေတြနဲ ့ဘဲ ျဖဴစင္ျခင္းကို ရွာမယ္ အကို..။<br />စနိုးေလးေရ...ငါရူးေနလားဟင္..။ မရူးပါဘူး ..မင္းသ္ိတယ္ေနာ္..။<br />....<br />မင္းတို ့ေတြ သိပ္ျဖဴတာဘဲ..။<br />အေရာင္ျဖဴ..မေနာျဖဴ..။<br />သက္မဲ ့မို ့ မေနာစိတ္မျငိတြယ္ပါဘူး....မေနာျဖူတာ မျဖစ္နိုင္ဘူးလို ့ေျပာလဲ..။ ကိုယ္ကေတာ့ ျဖဴတယ္ဘဲ ႏွင္းေရ..။<br />ရာသီစက္၀န္း တပါတ္လည္တိုင္း မင္းေရာက္လာေပးတာဘဲ.. ဒါေပမယ့္ မင္း...တခုမွ မ၇ယူဘူးေနာ္...လူေတြ ေမွ်ာ္ခ်ိန္မွာ မင္းေရာက္လာတယ္..အျဖဴစင္ဆံုး...အနူးည့့့ံဆံုးဘ၀နဲ ့..။<br /> သခင္ေယရႈကို လြမ္းဘို ့အတြက္..ခရစ္ေတာ္ကို သတိရဘို ့အတြက္ အေကာင္းဆံုး ဇာတ္ပို ့ အျဖစ္နဲ ့ မင္း ေရာက္လာျမဲဘဲေလ။<br /> မင္းက အျဖည့္ခံတယ္..။<br /> လူေတြနဲ ့မင္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနေပးတယ္.....။<br />တခ်ိဳ ့ကမင္းကို သိပ္ယုယတယ္...တခ်ိဳ ့က ခင္တြယ္တယ္..တခ်ိဳ ့ကမုန္းတယ္...<br /> မင္းေရာက္လာတုန္းက ညင္ညင္သာသာေလးပါ...။<br />ကိုယ္သတိထားမိတာက ကိုင္တြယ္ ေဆာ့ကစားရဖန္မ်ားတဲ ့အခါ မင္းကို နည္းနည္းေတာ့ ဥေပကၡာျပဳလာၾကတယ္..။<br />ခရစ္စမတ္ရက္ေတြမွာ မင္းမပါရင္ ေျခာက္ေသြ့ေနလို ့တမ္းတခဲ ့ၾကေပမယ့္..ပြဲေတာ္ျပီးတဲ ့အခါ....<br />မင္းကို ျငီးေငြ ့လာၾကတယ္...သြားရင္းလာရင္း မင္းကို စိတ္ထဲမွာ ျငဴစူၾကတယ္..။<br />မင္းလည္း လူေတြရဲ ့ဆက္ဆံမႈေတြနဲ ့အခ်ိန္အခါေျပာင္းလာေတာ့ ပင္ကိုယ္ ကနူးညံ့ေပမယ့္ အနင္းခံဘ၀မွာ ျဖဴစင္ျခင္းေတြ<br />ေ၀းကြာျပီး... အေရာင္ေတြ စြန္းထင္းလာတယ္...<br /> တျဖည္းျဖည္း မာေၾကာလာတာ..ကိုယ္သိတယ္...။ လူလို ေျပာရရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာမာ”လာတာေပါ့ေလ..။<br />မခံနိုင္တဲ ့အဆံုး..မင္းဘ၀က အပူေတြမ်ားစြာနဲ ့..မင္းအရည္ေပ်ာ္ခဲ ့တယ္...။<br />အရည္ဘ၀ကေန ...မင္း....အေငြ ့အျဖစ္နဲ ့ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ ့အခါ...<br />ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ ့အခါ......................................။<br />အေငြ ့အျဖစ္နဲ ့ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့အခါ......။<br />ႏွင္းေရ.......။ ခဏေပါင္းမ်ားစြာ ေတြ ့ခံဲ ့ၾကေပမယ့္... ေဟာဒီ ၂၀၁၀မွာ..မင္းက ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲကို အသိတရားတခု မွတ္မွတ္ယယ ထည့္ေပးခဲ ့တယ္...။<br />ျဖူစင္စြာ ေပးဆပ္ျခင္းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<br />ျဖဴစင္စြာ...နာက်င္ပူေလာင္ျခင္းးးးးးးးးးးးးးးး<br />ျဖဴစင္စြာ...အရည္ေပ်ာ္ ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္း...<br />ႏွင္းေ၇...စနိူးေရ...ေက်းဇူးေနာ္..။<br />မင္းနဲ ့ကိုယ္..ဘ၀ျခင္းဆင္တူေပမယ့္.....မင္းက သက္မဲ ့..ကိုယ္က သက္ရွိပါႏွင္းေရ...။<br />မႏွစ္က လာခဲ ့တဲ ့ႏွင္း မင္းဘဲ လားးးး.။<br /> ေနာက္ႏွစ္လာမယ့္ႏွင္းက...အခု လာတဲ ့မင္းဘဲလားးးကိုယ္က မခြဲျခားနိုင္ဘူးႏွင္း..။<br />ဘ၀ျခင္းတူေပမယ့္ ကိုယ္ ...တခုေတာ့ တမ္းတမိတယ္...ႏွင္းရယ္..။<br />ခဏ ခဏ ဇာတ္ပို ့..<br />ခဏ ခဏ...အယုယခံ...<br />ခဏ.ခဏ အခ်စ္ခံ...<br />အနင္းခံ..........<br />အေျခခံ........<br />အမုန္းခံ..............အပယ္ခံ..<br />အ၇ည္ေပ်ာ္ခံေနရတဲ ့ ဘ၀မ်ားအတြက္... ကိုယ္တခုေတာ့ လိုခ်င္မိတယ္...ႏွင္း။<br />ခ်ဴပ္ျငိမ္းျခင္းပါ ..ႏွင္း၇ယ္...။<br />မင္းက သက္မဲ ့မို ့ မသိေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ ့ထက္ေအာက္ မ်က္ေတာင္မွာ ေအးခဲျပီး ကပ္တြယ္ေနတဲ ့<br />ကိုယ့္မ်က္ရည္ေလးေတြ သိပါတယ္ ႏွင္းရယ္..။<br />ႏွင္းေရ... မင္းနဲ ့ကိုယ္ သိပ္မၾကာခင္မွာ ခြဲရဦးမယ္ေနာ္... ကိုယ္ မင္းကို မေမ ့ပါဘူးႏွင္းေရ...။<br />အေၾကကြဲဆံုး ၂၀၁၀မွာ မင္းက ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုး ရပ္တည္မႈ ဘ၀ကို ျပေပးခဲ ့တဲ ့ျဖဴစင္ျခင္း ဆရာပါ...။<br />ကိုယ္..မင္းကို ျဖဴစင္ျခင္းေတြနဲ ့လြမ္းေနမွာပါ...။<br />ျဖဴစင္ျခင္းေတြနဲ ့လြမ္းေနမွာပါ...<br />ျဖဴစင္ျခင္းေတြနဲ ့လြမ္းေနမွာပါ...<br />ျဖဴစင္ျခင္းေတြနဲ ့လြမ္းေနမွာပါ........................................။<br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-4472464891361426244?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-6178742235230655672010-11-05T15:30:00.000-07:002010-11-05T16:07:40.158-07:00ျပင္သစ္ညခ်မ္းဟာ ရင္နာျခင္းေတြ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြနဲ ့ျပည့္စံုလွပေနေပလိမ့္မယ္..။မျပည့္စံုျခင္လဲမျပည့္စံုေပဘူးေပါ့..။<br />ကိုယ့္စိတ္နဲ ့ဘ၀ ထပ္တူမက်ေလသမွ် အရာရာကအေကာင္းမျဖစ္နိုင္ဘူးေလ...။<br /> ရင္နာတဲ ့စုတ္ခ်က္ေတြ ကိုယ္ေတြ ့၇တယ္။ဟန္ေဆာင္စုတ္ခ်က္ေတြလဲ ကိုယ္ေတြ ့ရတယ္..။ဟန္ေဆာင္ေလသမွ်ကလဲ ဘ၀အတြက္ဆိုတာ ကိုယ္ခ်င္းစာမိတဲ ့ခဏ..စုတ္ခ်က္တိုင္းဟာလွပေနတာပါဘဲ..။<br /> ပက္ပစ္လိုက္စမ္းပါ..အနီေရာင္ေဆးစက္ေတြ...<br />ဘာလဲ ..<br />၀ယ္သူမၾကိဳက္မွာစိုးလို ့လက္တြန္ ့ေနတာလား...။ အင္းးးးးး<br />ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကိုတိုင္ေတာင္ေတာင္ ပါတ္၀န္းက်င္ေ၀ဖန္မႈေတြေၾကာက္လို ့လက္တြန္ ့ေနခဲ့ရတဲ ့စုတ္ခ်က္ေတြနဲ ့စာ၇င္ ..<br />ခင္ဗ်ားတို ့ကေတာင္ အိေျႏၶထိန္းနိုင္ေသးရဲ ့.။<br />ပါရီရဲ ့ညက ၀ိုင္နံ ့ေတြသင္းေနသလားလို ့..။ခပ္ညစ္ညစ္ရယ္လိုက္သံကို ကိုယ့္ေဘးက သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ၾကားေနတာဘဲ..။<br />သူလဲရယ္ေနတာပါဘဲ..။ ခပ္နာနာ ရင္ခုန္ခ်က္ေတြနဲ ့ဆိုတာေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္မေျပာလဲ သိေနတာပါဘဲေလ..။<br />စီးကရက္တိုေတြပ်ံ့ေနတဲ ့ျပင္သစ္လမ္းမေတြထက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းေတာင္ေတြးမိေသးတယ္...<br />အဲဒီစီးကရက္တိုေတြေတြေနာက္မွာ...ႏွလံုးသားဘယ္ႏွစ္ခု ျပာက်ေနသလဲေပါ့..။<br /> ပါရီမွာေနရင္း ေသမွလူသိခဲ ့တဲ ့မိုဒီလွ်ာနီးကို လြမ္းတယ္...။အားငယ္တတ္တဲ ့ ဗင္းဆင့္ကိုလြမ္းတယ္..။<br />မိုဒီလွ်ာနီးေသဆံုးသြားျပီဆိုတာကိုသိျပီးတဲ ့ေနာက္ ခ်စ္တဲ ့ေမြးကင္းစ ခေလးကိုထားခဲ ့ျပီး....<br />တိုက္ေပၚကခုန္ခ်ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခုန္ခ်အေသခံခဲ ့တဲ ့မီုဒီးရဲ ့ခ်စ္ဇနီးမိန္းကေလးကိုလြမ္းတယ္..။<br />ကိုယ့္ကို အဲသေလာက္ခ်စ္တဲ ့မိန္းကေလးေလးရွိခဲရဲ ့လို ့လားလို ့လဲ ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲဲ ့လက္ခ်ိဳးျပီးေရတြက္မိေသးတယ္..။<br />ဘာဘဲေျပာေျပာပါရီညကေတာ့ လူသိရွင္ၾကားလွပေနသလို ..လူမသိသူမသိေၾကကြဲေနတာေတြလဲ ရွိေနတာဘဲ..။<br />ဂုဏ္ျပဳလက္ေဆာင္...သိုု ့မဟုတ္..ခ်စ္ျခင္းလက္ေဆာင္ေတြေပးၾကတိုင္း...ႏွင္းဆီပန္းေတြလွတဲ ့အေၾကာင္းေျပာၾကတိုင္း<br />ႏွင္းဆီေတြလွပေအာင္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ ့တဲ ့ ဥယာဥ္မႈးအေၾကာင္း တလံုးတေလမွ မဟခဲ ့ၾကတဲ ့လူေတြအၾကားမွာ...<br />ကိုယ္ကေတာ့ ႏြမ္းလ်လ်နဲ ့ျပံဳးေနမိတာဘဲ..။<br />ဘာဘဲေျပာေျပာကိုယ္လဲ ပါရီလမ္းမေတြထက္က ..စီးကရက္တိုတစ္ေကာင္ပါဘဲ..။<br />ါရီမွာမွ...မဟုတ္ဘူး...<br />ေဟာဒီကမ ၻာၾကီးမွာ လမ္းေပၚကစီးရက္တိုေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာေလရဲ ့...။<br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-617874223523065567?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-39136127923364251242010-10-09T04:35:00.000-07:002010-10-09T04:36:32.474-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SPm-SHc4rCI/AAAAAAAAAJs/d5eLDV4o-ZE/s1600-h/Kopi+av+mountains.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SPm-SHc4rCI/AAAAAAAAAJs/d5eLDV4o-ZE/s400/Kopi+av+mountains.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258443258378890274" /></a><br /><br /> အခ်စ္ဆိုတာ..................................<br /><br /> တိမ္ျပာတို ့လြင္းပါးမႈနဲ ့...............<br /> ့ျငိမ့္ေညာင္းျခင္းအတိျပီးေသာ ရင္ခြင္မွာ ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုးရဲ ့ ဂီတလကၤာကို <br /> သိမ့္သိမ့္ဆတ္ဆတ္ခံစားျခင္းက<br /> အခ်စ္၏ ေခၽြလင့္ေသာ လက္ကို မထိတထိလွမ္းရင္း လြမ္းေမာေစတဲ ့အရာ.....<br /> ခ်ိဳပ်စ္ပ်စ္ရသဂီတလို ့..........<br /> ့မက္မက္ရႈိက္ရႈိက္ စြဲလန္းခဲ ့ေပမယ့္<br /> မာယာပ်ားရည္တို ့လိမ္းက်ံထားေသာ...နတ္ဆိုးရဲ ့တေယာၾကိဳး..<br /> မသိစိတ္အဟုန္နဲ ့ခ်စ္သူရနံ ့ကို ဖမ္းဆုပ္...ကမ္းပါးမွာျပဳတ္က်ေစေသာအရာ....<br /> တြယ္တာစရာလို ့ဘဲထင္မွားေစတဲ ့ကဗ်ာ...။<br /> တစ္ခါတစ္ခါ ေနရာမေရြး ေပါက္ဖြားတတ္ေသာ ဗိုင္းရပ္ကိုမွ ကိုယ္တြင္းနာအျဖစ္ တယုတယ သိမ္းခ်င္မိေစတဲ ့အရာ...။ <br />ဒါကို.............<br />တစ္သက္တာလို ့အကၡရာထြင္းေနကာမွ <br />ေနာက္ေက်ာကိုေဆာက္နဲ ့ကိုယ္တိုင္ထြင္းခံလိုက္ရတဲ <br />့ယံုၾကည္မႈ ေဖာက္ဖ်က္ေရးသခင္မရဲ ့လက္နက္ပုန္း..........။<br />တခါတခါလ ဲအခ်စ္တံလွ်ပ္ေတြက <br />ကႏၱာရထဲကို ဆြဲသြင္းျပီး <br />လမ္းေပ်ာက္ျခင္းကိုျဖစ္ေစတတ္တဲ ့ပဥၥလက္..။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ............................<br /> မာယာႏႈပ္ခမ္းကို တမ္းျခင္းေတြနဲ ့ သီဖြဲ ့စုပ္ယူေစေသာ က်ားကြက္..........။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ............................<br />ေတာင္ျပိဳတိမ္ထုရဲ ့ကမ္းပါးမွာမွ ဇာပ၀ါနဲ ့ရစ္ပတ္လို ့ သိမ့္သိမ့္နင့္နင့္ ေမ်ာလြင့္ေစတတ္ေသာ နတ္ဘုရားမရဲ ့လိႈင္းတံပိုးေလ...။<br /> မထင္တဲ ့ေဒါင့္က ပံုရိပ္ထင္လာတတ္တာလဲ အခ်စ္...။<br /> ထင္မွတ္ခဲ ့ေသာ အရာ အားလံုးခ်ဳပ္ျငိမ္းေစတာလဲ ခ်စ္သူရဲ ့အခ်စ္ေပါ့...။<br /> ေႏွာင္ၾကိဳးတစ္ပင္လို လက္ျခင္းျမဲေစတာလဲ အခ်စ္.........................။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ.................<br /> ရွိသမွ် ၾကိဳးမွန္သမွ် ျဖတ္ေတာက္လို ့အစိမ္းေရာင္ေတြ ကို ဖိတ္စာတစ္ေစာင္နဲ ့လူၾကံဳပါးတတ္တဲ ့မာယာသခင္ရဲ ့အျပဳံး....<br /> အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲလို ့မသိခင္ကတည္းက နတ္ပန္းဦးဆက္လို ့ရိုက်ိဳးရင္း ရင္ခတ္ ခြက္ခြင္းသံေတြၾကား ကကြက္မ်ားနဲ ့<br /> ၀ပ္တြား အခ်စ္ဖုရားမ အလိုက် ေပါ့...။<br /> ခ်စ္သေလာက္ရူးေစ...<br /> ရူးသေလာက္ခ်စ္ေစ....<br /> က်ိန္စာေတြ ျပည့္ေနတဲ ့ႏွလံုးသားက်မ္း...<br /> အာျဗဟမ္ကိုျပတဲ ့လမ္း...ေမွာင္ခ်င္သေလာက္ေမွာင္စမ္း...<br /> မေၾကာက္တမ္း ရူးေစတဲ ့အရာ...။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ.....<br /> ျမဴပု၀ါပါးေတြၾကား မွာ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း စမ္းေလွ်ာက္ ေ၀းေ၀းၾကီးေရာက္မွ အဆိပ္ခိုးရယ္လို ့သိေစတဲ ့အရာ....။<br /> အို...အခ်စ္ဆိုတာ....<br /> ရိုင္းစိုင္းေသာေ၀ါဟာရနဲ ့ မနိႈင္းသင့္တဲ ့အရာ...<br /> ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့လို ့ စံုလံုးကန္းယံု ပံုမအပ္သင့္တဲ ့အရာ.....။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ...<br /> ကိုယ္ကလဲ သူမ်ားကို ဒါဏ္ခ်က္ျပင္းေစေသာ <br /> ကိုယ့္ကိုလဲ တဖက္လူက ဒါဏ္ရာရေစေသာ....<br /> အခ်စ္ဆိုတာ....တစ္ခါတစ္ခါ မြတ္သိပ္ေစတတ္ေသာ....<br /> စကားလံုးေတြ ကဗ်ာေတြအျဖစ္ အန္ထြက္ေစတတ္ေသာ....အရာ။<br /> ေျပာလို ့သာ ေျပာရတာပါေလ...<br /> တစ္ကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ....<br /> ကိုယ္ဘဲ ယုယပိုက္ေထြးျပီး ၊ ရင္ထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ေမြးထားတဲ ့...<br /> စပိန္ႏြားရိုင္း တစ္ေကာင္ပါဘဲ...။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ.....<br /> ဒါဏ္ခ်က္သိပ္ျပင္းတယ္.....။<br /> ဒါဏ္ခ်က္သိပ္ျပင္းတယ္.....။<br /><br /> <br /><br />ဘာရယ္လို ့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အေဟာင္းေလးကို ျပန္သတိယလို ့ပါ။<br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3913612792336425124?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-35860455336919193232010-10-03T04:04:00.000-07:002010-10-03T04:46:53.467-07:00တခါက...လို ့ဘဲ ေျပာရမွာပါ..။<br />ခင္မင္ရတဲ ့မေဆာင္းက မဒမ္ဆူးသီခ်င္းေတြ ျပန္နားေထာင္ခ်င္တယ္..ဒါေပမယ့္ နားေထာင္လို ့ဖြင့္လို ့မရဘူးလို ့ေျပာလာပါတယ္..။<br />ဘေလာ့ဂ္မွာ သီခ်င္းနားတင္လို ့ရေအာင္ ဘေလာ့ဂါ ကိုရန္ေအာင္ဆီက တက္ဂ္ေလးယူျပီး သီခ်င္းျပန္တင္ရင္း..<br />တခါက အေၾကာင္းေလးကို ေတြးမိတာပါ..။<br /> တခါကပါ..<br />ထိုင္းမွာေနလိုက္ ၊ရြာမွာေနလိုက္..ရန္ကုန္တက္လို က္ လုပ္ေနတုန္းကေပါ့..။ မိတ္ေဆြေတြရဲ ့အခ်ီၾကီးေအာင္ပြဲခံတဲ ့ေန ့အေနနဲ ့ ၾကည့္ျမင္တိုင္ဘက္က “သည္ကေရာင္း ”လို ့အမည္ရတဲ ့စားေသာက္ဆိုင္မွာ ထိုင္ျဖစ္ခဲ ့ၾကပါတယ္..။<br />ဘီယာေတာ့ နည္းနည္းေသာက္ျဖစ္ပါတယ္..။ ေနာက္ဒိီလူေတြ နည္းနည္းျပဲလာေတာ့ အတင္းသီခ်င္းဆိုခိုင္းတာပါဘဲ..။<br />က်ေနာ္ကလဲ မဆိုခ်င္ဘူးျငင္း..မရပါဘူး..စားပြဲထိုးေလးကိုေခၚျပီး သီခ်င္းဆိုမယ္..ရလား ေမးေတာ့..<br />သိပ္ရတာေပါ့တဲ ့..။<br />အဲးီဆိုင္မွာ ပင္တိုင္တီးတာက ေဒါက္တာ အင္ဒရူးေကာင္း။ <br />ေဒါက္တာအင္ဒရူးေကာင္းဆိုတာ ေအးခ်မ္းေမတို ့ ေဆာင္ဦးလိႈင္တို ့ကို တင္ေပးလို က္တဲ ့ဆရာ..။<br />က်ေနာ္ကလဲ မဆိုခ်င္ေတာ့ ညစ္တာပါဘဲ..။ ဆရာအင္ဒရူးေကာင္းနဲ ့မနီးစပ္ဘူးထင္တဲ ့သီခ်င္းေတြ ကို ေခါင္းစဥ္ေျပာတာေပါ့..စားပြဲထိုးေလးက သြားေမး...။ ရ၏။<br />ဒါေၾကာင့္လဲ ေဒါက္တာအင္ဒရူးေကာင္းျဖစ္တာေပါ့..။<br />ေနာက္ဆံုး...ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နိုင္ဘူးထင္တဲ ့“ေမာင့္မူပိုင္ရွင္ ”ရုပ္ရွင္ ကားထဲက “ ေမတၱာေစကၽြန္”ဆိုမယ္လို ့ေျပာလိုက္တာေပါ့..။<br />စားပြဲထိုးေလးက အားရ၀မ္းသာ လာျပန္ေျပာတာပါဘဲ.. “ အဲဒိီသီခ်င္းက ပိုအဆင္ေျပတယ္တဲ ့”<br />က်ေနာ္ညပ္ျပီ..။ဘယ္လိုမွေရွာင္လို ့မရေတာ့..ေဂ်ာ္ဒန္းနိုးေလးငိုက္စိုက္ေစာင္းျပီး စင္ေပၚတက္၇ေတာ့တာေပါ့..။<br />ေနာက္ဆရာနဲ ့တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ကီးကိုညိွျပီး.. ဆိုေတာ့တာေပါ့..။<br /> ထူးထူးျခားျခား ေကာင္တာက ဆိုင္ပိုင္ရွင္က သီိခ်င္းကို စ၀င္လိုက္ကတည္းက ဆတ္ကနဲ ေနေအာင္လွည့္ၾကည့္ျပီး လူတစ္ရပ္ေလာက္ရွိတဲ ့ပန္းကုန္းၾကီးလာစြပ္တာပါဘဲ..။<br />ေနာက္ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ပန္းကုန္းေတြစြပ္လိုက္ၾကတာ...၁၀ကုန္းေက်ာ္ပါတယ္..။<br /> ေနာက္ေအာက္ကတျခားလူေတါ ေတာင္းဆိုလို ့၃ပုဒ္ဆက္ဆိုခဲ ့ရေသးတယ္..။<br />သီခ်င္းဆိုျပီး ဆင္းကာနီးမွာ ေဒါ္က္တာကို ပန္းကုန္း၅ကုန္းနဲ ့ဆိုင္ကပင္တိုင္ဆိုတဲ ့မိန္းကေလးေတြကို ပန္းကုန္းတကုန္းဆီ ေ၀ေပးလိုက္တာပါဘဲ..သူတို ့ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ၾကတယ္...ဒီပန္းကုန္းက သူတို ့အတြက္..အပိုေငြရမွာေလ..။<br /> ေနာက္ေအာက္မွာဆက္ထိုင္ေနတုန္း..စားပြဲထိုးေလးက “အကို ့ ကို ဆိုင္ရွင္က စကားေျပာခ်င္ပါတယ္”ဆိုျပီးေခၚခိုင္းပါတယ္..။<br />သြားလိုက္ေတာ့ ေဒါက္တာပါရွိေနျပီးေမးတယ္ဗ်..။<br />“အခု..ဘယ္မွာဆိုေနတာလဲေပါ့..ျဖစ္နိုင္ရင္ ဒီမွာ ပင္တိုင္ဆိုေပးပါ” ဆိုျပီး ေဒါက္တာကိုယ္တိုင္ေျပာပါတယ္..။<br />က်ေနာ္ျငင္းခဲ့ပါတယ္..။<br />ေဒါက္တာလို ဂီိတအနုပညာရွင္မ်ိဳးနဲ ့နီးစပ္ရင္ ဘယ္ေလွကားထစ္ေတြ ရွိတယ္..ျမင့္တက္နိုင္တယ္ဆိုတာက်ေနာ္သိပါတယ္..။<br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ျငင္းခဲ ့ပါတယ္..။<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က သီခ်င္းေတြ ဆိုခ်င္တာမဟုတ္ဘူးေလ..။<br />က်ေနာ့္ကို ေမွ်ာ္ေနတဲ ့မဒမ္ဆူးတို ့ရြာပါတ္၀န္းက်င္က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ ့ဘ၀ကို ရုန္းကန္ေနရတဲ ့..(၇)ရက္ သားသမီးေတြ<br />မ်က္ႏွာေတြဘဲ ျမင္ေနတာ..။<br />သူတို ့လိုခ်င္တာ..အဆိုေတာ္မဟုတ္ဘူး...<br />၂လးံု၃လံုး ဂဏန္းေလးေတြ ခ်ေပးမယ့္...(..............)။<br />တခါတခါ...<br />ဘ၀ဆိုတာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာထက္..<br />သူမ်ားျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးရမယ့္ အသိစိတ္ဓါတ္ေလးလိုတယ္ေလ...။<br />ဒီသီခ်င္းေလးက က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ၾကိဳက္သလို...က်ေနာ္ ေက်ာခိုင္းလိုက္တဲ ့ေလွကားထစ္ေလးတခုမို ့ ပိုသတိရေနမိတယ္..။<br />တခါက...ပါ။<br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2008/9/4/2081535//myit tar say khyun.mp3"></a>ေမတၱာေစကၽြန္<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3586045533691919323?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-57194870133873742832010-10-02T02:47:00.000-07:002010-10-02T03:50:21.275-07:00ဒိီလိုဗ်ာ...<br />က်ေနာ္က ငယ္ကတည္းက မိုက္ကယ္ကို ေတာ္ေတာ္စြဲလန္းသေဘာက်တာပါ..။ ကိုယ္တိုင္စင္ေပၚေရာက္လာတဲ ့အခ်ိန္မွာ<br />သူ ့စတိုင္သူ ့အကေတြက က်ေနာ့္ကို အမ်ားၾကီးကူညီခဲ ့ပါတယ္..။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ က်ေနာ္ မိုက္ကယ္ကို ခ်စ္ေနတာဘဲ.။ သူ..ျပသနာေတြ တစ္ေလွၾကီးရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္မွာလဲ အေ၀းက ေမတၱာပို ့ေပးျပီး သူ ့ကို စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္..။<br /> ငယ္ကတည္းက စြဲလန္းခဲ ့ရတဲ ့ျမင္ဆရာ၊ၾကားဆရာပါ..။<br /> လန္ဒန္က စလို ့သူ ့ရိႈးပြဲေတြ ျပန္စေတာ့မယ္ဆိုတာၾကားေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္..အားေပးခ်င္ခဲ ့တယ္..။<br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္အလုပ္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္တပည့္ေလးက ဖုန္းဆက္လာတယ္..။ ဆရာ့ရဲ့ဆရာ ..ဆံုးသြားျပီတ့ဲံ...။ဘယ္လို မွေတာင္ အလုပ္ဆက္မလုပ္နိုင္ခဲ ့ပါဘူး..။<br />သမီးကလဲ ေက်ာင္းကေနဖုန္းဆက္လာတယ္..စိတ္မေကာင္းဘူး...<br />သားအဖေတြ ညဘက္စံုေတာ့ “ အေဖ..သမီးတို ့ကို မင္းသားဘ၀နဲ ့ရွာေကၽြးခဲ ့တဲ ့အခ်ိန္ေတြမွာ..မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္အကနဲ ့ဆုေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ ့ဘူးတယ္..သမီးတို ့စားခဲ ့တဲ ့ထမင္းလုပ္ေတြမွာ မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္ရဲ ့ေက်းဇူးေတြပါတယ္...ေက်းဇူးဆိုတာ<br />ျပန္ဆပ္ဘို ့ထက္..ေက်းဇူးတရားကို နားလည္သိတတ္ဘို ့က ပိုအေရးၾကီးတယ္” လို ့ ေျပာျပျပီး သားအဖတစ္ေတြ ေနာ္ေနာ္ကအစ..ဘုရားစင္မွာေရာ အိမ္မွာပါ ဖေယာင္းတိုင္မီးေတြ ထြန္းျပီး...ေကာင္းမြန္ရာ ဘံုဘ၀ေရာက္ဘို ့ဆုေတာင္းခဲ ့ၾကတယ္..။<br /> ဒါေပမယ့္ ထမင္းေတာင္မစားနိုင္ဘူးဗ်ာ..။ အလြမ္းမေျပဘူး..။<br />တအိမ္လံုးလဲ ကြန္ျပဴတာ ၄လံုး မိုက္ကယ္ရဲ ့သီခ်င္းေတြ ညံေနတာဘဲ..။<br />.... <br />က်ေနာ္ကလဲ လူတစ္မ်ိဳးလြမ္းျပီဆို ဘယ္သူ ့မ်က္ႏွာမွ မေထာက္ဘဲ ကို လြမ္းတတ္တာ..။<br />အဲဒီမွာ....က်ေနာ့္မ်က္စိထဲမွာ ႏွာတံေသးေသးစင္းစင္းေလးတခုကို ေတြ ့တာဘဲ။<br />မင္းးးမိုက္ကယ္၈်က္ဆင္နဲ ့တူတယ္ကြ လို ့ေျပာေတာ့...<br />“ ဘာမွမဆိုင္ဘူး အေ၀းၾကီးဘဲတဲ ့”<br />ဒါဆို လက္ေတြ ့ျပမယ္ဆိုျပီး အတင္းဆြဲေခၚ..၊ သူက ရုန္း ..ေနာက္ဆံုးေခ်ာ့ေမာ့ျပီး..မိတ္ကပ္ကို အသားေရာင္ ေလွ်ာ့လိမ္း...<br />ႏွာတံကို ပိုထင္းေအာင္ ေဖၚ..။ ႏႈတ္ခမ္းနီကို ေနရာခ်ဲ ့ျပီးဆိုး...သမီးငယ္က ဆံပင္ေတြ လိုခ်င္တဲ ့ပံုစံရေအာင္လုပ္..။<br />ေနာ္ေနာ္က ဦးထုပ္ငွားေပးတယ္..။ သမီးၾကီး၀ယ္ထားတဲ ့မ်က္မွန္ေတြ အကုန္ခ်ျပီး...တခုျပီးတခုတပ္ခိုင္း..။<br />ေနာက္ရယ္တဲ ့ပံု...သူရယ္ပံုက ရိုးရိုးရယ္(ရီ)ေနတာ..။<br />ကိုယ္က အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖဲရယ္ခိုင္း။အမ်ိဳးေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္..ရယ္ပံုရယ္နည္းကို မိုက္ကယ္ရဲ ့ပံုေတြျပျပီး...ျဖဲစိစိရယ္ခိုင္း။<br />ျဖဲစပ္စပ္ရယ္ခိုင္း..သြားေစ ့ျပီး ျဖဲရယ္ခိုင္းနဲ ့..။<br />ၾကာေတာ့ သူ ့ပါးစပ္ေတြ ေညာင္းလာျပီးဆိုျပီး စိတ္တိုလာလို ့မနည္းေခ်ာ့..။<br />ေနာက္ မီးအလင္းအေမွာင္ ..မ်က္ႏွာက်..မိုက္ကယ္က ပါးေခ်ာင္က်တယ္..သူက ျပည့္တယ္ဆိုေတာ့ ၄၅ဒီ၈ရီ ေစာင္းျပီးရယ္ခိုင္း..။<br />ပံုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိုက္ျဖစ္တယ္...တခ်ိဳ ့ စမ္းသပ္ရယ္တာက်င့္ေနတဲ ့ပံုေတြဆို ေတာ္ေတာ္ ရယ္ရပါတယ္..။<br />အဲဒီပံုေတြေတာ့ မတင္ေတာ့ပါဘူး..သူစိတ္ေကာက္မွာလဲ စို း၇တယ္..။<br /> အေျဖကေတာ့ သစ္နက္ဆူး မဟုတ္ေရးခ်မဟုတ္ပါ။ လုံး၀ဥသံု မဟုတ္ပါ..။<br />သူကေတာ့... ခ်စ္ရပါေသာ...မဒမ္ဂ်က္ဆင္ဆူးပါ ခင္ဗ်ား..။<br /><br />ကိုေအာင္(ပ်ဴနိုင္ငံ)ကေတာ့ အေျဖနည္းနည္းေလးနီးစပ္သလိုပါဘဲ..။<br />ဒီပေဟဠိ ဆိုတဲ ့ပို ့စ္ကို တင္ျပီး ေကာ္မန္ ့ေတြ တက္လာမွ..မဒမ္ဆူးကို ေခၚျပလိုက္တာ..<br />.“ကိုယ္မေျပာလားးးး... မင္းက မိုက္ကယ္ဂ်က္တဆင္နဲ ့တူတယ္ဆို တာ..အခု ကိုယ့္မိတ္ေဆြေတြကေတာင္ ..ေျပာကုန္ၾကျပီ”<br />ဆိုမွ မဒမ္ဆူးၾကီး တခြိခြိနဲ ့သေဘာေတာ္ေတြ က်ေနလိုက္တာ...။<br /> ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာဘဲ ထင္လို ့လားေတာ့ မသိပါဘူး...ပို ့စ္တင္ျပီး ေကာ္မန္ ့ေတြ ေခၚျပျပီးတဲ ့ေနာက္မွ..<br />မဒမ္ဆူး ရယ္တာ အရင္ကလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး...<br />ျဖဲစိစိနဲ ့...အဟုတ္။<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcMrbHhpuI/AAAAAAAAAfQ/CJm_4FrPwgU/s1600/IMG_0796.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcMrbHhpuI/AAAAAAAAAfQ/CJm_4FrPwgU/s320/IMG_0796.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523397408146433762" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcMqnK0tJI/AAAAAAAAAfI/ob6KqkzNrnQ/s1600/IMG_0797.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcMqnK0tJI/AAAAAAAAAfI/ob6KqkzNrnQ/s320/IMG_0797.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523397394201621650" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcL3j30tbI/AAAAAAAAAfA/kZOJX5pHTAQ/s1600/IMG_0798.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcL3j30tbI/AAAAAAAAAfA/kZOJX5pHTAQ/s320/IMG_0798.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523396517143295410" /></a><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcL3Xb2hvI/AAAAAAAAAe4/uxXMiPjxJpc/s1600/IMG_0799.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcL3Xb2hvI/AAAAAAAAAe4/uxXMiPjxJpc/s320/IMG_0799.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523396513804748530" /></a><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcL3OOb-nI/AAAAAAAAAew/z3GU1CCzyHU/s1600/IMG_0801.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcL3OOb-nI/AAAAAAAAAew/z3GU1CCzyHU/s320/IMG_0801.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523396511332563570" /></a><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKiKJyWqI/AAAAAAAAAeo/DMijlZf-TYg/s1600/IMG_0802.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKiKJyWqI/AAAAAAAAAeo/DMijlZf-TYg/s320/IMG_0802.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523395049950436002" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKhwYHydI/AAAAAAAAAeg/wtvM7w_ibgc/s1600/IMG_0809.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKhwYHydI/AAAAAAAAAeg/wtvM7w_ibgc/s320/IMG_0809.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523395043031239122" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKhtgazeI/AAAAAAAAAeY/drPOhNS7Kkk/s1600/IMG_0812.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKhtgazeI/AAAAAAAAAeY/drPOhNS7Kkk/s320/IMG_0812.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523395042260733410" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKhP-LsII/AAAAAAAAAeQ/nbwPAwk1LNU/s1600/IMG_0811.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcKhP-LsII/AAAAAAAAAeQ/nbwPAwk1LNU/s320/IMG_0811.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523395034332508290" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcIqgkwb1I/AAAAAAAAAeI/ph2rvXXAZzc/s1600/Kopi+av+IMG_0813.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcIqgkwb1I/AAAAAAAAAeI/ph2rvXXAZzc/s320/Kopi+av+IMG_0813.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523392994384834386" /></a><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcIIyrgf_I/AAAAAAAAAeA/1yWLZ-MLMss/s1600/IMG_0814.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcIIyrgf_I/AAAAAAAAAeA/1yWLZ-MLMss/s320/IMG_0814.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523392415129436146" /></a><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcHeiJOhsI/AAAAAAAAAd4/Q6eb6EGiKsY/s1600/IMG_0813.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKcHeiJOhsI/AAAAAAAAAd4/Q6eb6EGiKsY/s400/IMG_0813.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523391689136178882" /></a><br /> သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-5719487013387374283?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-79913106190160822902010-10-01T07:23:00.000-07:002010-10-01T07:43:21.652-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKXzeKSfIKI/AAAAAAAAAcM/6zTw1GdzWtk/s1600/Kopi+av+IMG_0813.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 327px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKXzeKSfIKI/AAAAAAAAAcM/6zTw1GdzWtk/s400/Kopi+av+IMG_0813.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523088217523298466" /></a><br /><br /><br /> ဘယ္သူလို ့ထင္လဲ....<br /> ဘယ္သူနဲ ့ဆင္လဲ..... ခင္မင္တယ္ဆို ေျဖၾကည့္ပါ..ေနာက္ရက္မွာ အေျဖေပးမယ္..မွန္ေအာင္ေျဖနိုင္ရင္ ပံုတူတပံု<br />photoshop နဲ ့ဆြဲေပးမယ္..။<br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7991310619016082290?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-14486913922370992932010-09-28T09:37:00.001-07:002010-09-28T09:52:26.876-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKIdIGnfrfI/AAAAAAAAAb0/VCy8XskumFc/s1600/IMG_1017.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKIdIGnfrfI/AAAAAAAAAb0/VCy8XskumFc/s320/IMG_1017.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522008118162075122" /></a><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKIdH6yd7vI/AAAAAAAAAbs/iBEpYgoijoQ/s1600/IMG_1001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/TKIdH6yd7vI/AAAAAAAAAbs/iBEpYgoijoQ/s320/IMG_1001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522008114986872562" /></a><br /><br /> အရင္ ပို ့စ္ေလးဖတ္ျပီး..အပူဟပ္တာေတြ အပူကူးတာေတြ မဲပူၾကီးျဖစ္တာေတြ ေပါ့ပါးေစဘို ့..ဟိုတေလာက ဆြဲထားတဲ ့ပန္းခ်ီကားေလးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ မွီျငမ္းပံုပါ..တရုပ္ျပည္က မျပည့္စံုတဲ ့ေမာင္ႏွမ၃ေယာက္ရဲ ့ဘ၀ေလးကို ခံစားမိလို ့ပါ..။<br />ရွားရဲမီး အပူဟပ္တာနဲ ့စာရင္ နဲနဲ သက္သာမယ္ထင္ပါတယ္..။<br /> ေပါက္ရဲ ့ဆီက အုန္းထမင္းနဲ ့ဂ်ိဳးကင္စားရင္း ဒီိကေလး၃ေယာက္ကို စိတ္ကူးေလးနဲ ့ေကၽြးၾကည့္ေပါ့..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1448691392237099293?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-1236330844522097162010-09-27T12:28:00.000-07:002010-09-27T12:38:43.910-07:00စာေတြမေရးျဖစ္ခဲ ့တာ..ေတာ္ေတာ္ပင္ၾကာခဲ ့ျပီ..။<br />ပန္းခ်ီလဲ မေရးျဖစ္..။<br />စိတ္ထဲမွာ မႈန္မိႈင္းမိႈင္းနဲ ့ပင္.။ တခါတရံဆိုတာထက္ စိတ္က ကိုယ္မွီထိုင္ေနက် ထေနာင္းပင္ေတြကို သတိယေနမိတယ္..။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မေပ်ာ္တာေတာ့ သိေနတယ္..။<br />ငယ္တုန္းက သင္ခဲ ့ရတဲ ့ေရွးအမည္မသိစာဆိုရဲ ့ကဗ်ာေလးကို အထပ္ထပ္ စိတ္နဲ ့ရြတ္ဆိုမိတာလဲ ခဏခဏ။<br />ငယ္တုန္းက ေဆာင္းတြင္းမီးလႈံရင္းထိုကဗ်ာေလးကို သတိ၇တာနဲ ့မီးလံႈေနတဲ ့လက္ေတြ ျပန္ရုပ္မိဘူးတာကို သတိရသည္..။<br />ေတာထဲသြားရင္း ရွားပင္ေတြကို ၾကည့္ျပီးေၾကကြဲသလို ျဖစ္ဘူးခဲ ့သည္..။<br />ကိုယ္ကပင္ စိတ္ေပ်ာ့ညံ့လြန္းတာလား..။<br />လြမ္းတတ္လြန္းတာလား....။<br />အမွတ္ရဆံုးစာေၾကာင္းေလးကို ထပ္ခါထပ္ခါရြတ္ရင္း.. ကိုယ့္ရင္ေတြ ပူရပါသည္..။<br /><br />.......<br />.......<br />ေန၀င္စ...ခ်ိဳး(ဂ်ိဳး)မရယ္ ကူ.....<br />......<br />......<br />......<br />ရွားရဲမီးတြင္ ရဲရဲငယ္ကင္သည္.....<br />ရွားရဲမီးတြင္ ရဲရဲငယ္ကင္သည္.....<br />ရွားရဲမီးတြင္ ရဲရဲငယ္ကင္သည္.....<br />ရွားရဲမီးတြင္....... ရဲရဲငယ္.....ကင္သည္.....။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-123633084452209716?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-37190111538748236692010-07-28T02:26:00.000-07:002010-07-28T03:13:18.128-07:00နွလံုးသားရင္ျပင္ဟာ<br />အနိုင္အရံႈးသတ္ပုတ္ရတဲ ့ ကြင္းျပင္တခုမဟုတ္ခဲ ့ပါဘူး<br />တိတ္တခိုးၾကည္နူးျခင္းမ်ားးနဲ ့ေပ်ာ္ေနရမယ့္အခ်ိန္……<br />သို ့မဟုတ္…………..<br />တိတ္တခိုးၾကည္နူးေနတဲ ့အခ်ိန္မွာ<br />မင္း ဘာေၾကာင့္မ်ား သတ္ကြင္းတခုအျဖစ္ေက်ျငာခဲ ့ရတာလဲ..။<br />ႏွလံုးသားထဲကပန္းတပြင့္ကို မႏၱာန္ေတြ မႈတ္ရင္း<br />ငါေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ေျမၾသဇာျဖစ္ေစခဲ ့တယ္..<br />ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ဘာေတြမွားခဲ ့ရတာေလလဲ<br />ျမတ္နိုးျခင္းတရားေတြ…<br />သံေယာဇဥ္စကားေတြ အထပ္ထပ္ရြတ္ခဲ ့ရတဲ ့ပန္း<br />နမ္းရိႈက္မိခါမွ ..<br />(……….) ေရ..မင္းက ႏွင္းဆီပန္းမဟုတ္ဘဲ<br />ငါ့ကို ရစ္ပတ္ဆြဲယူ အေသသတ္မယ့္ အသားစားပန္း<br />ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေလ…<br />မင္းသတ္လိုက္ပါ….<br />မေသခင္အခ်ိန္ေလးမွာ ငါသိလိုက္တာက<br />မႏၱာန္မွားခဲ ့တဲ ့<br />ေမွာ္ဆရာ ဥယာဥ္မႈးရဲ ့ႏွလံုးသား<br />သူပ်ိဴးတဲ ့ပန္းအတြက္ခ်စ္ျခင္းမ်ားနဲ ့အေသခံသြားလိမ့္မယ္။<br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3719011153874823669?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-15863638224079174172010-03-16T14:45:00.000-07:002010-03-17T08:22:42.102-07:00လူသည္ ဘ၀တခုကို စြဲလန္းျခင္းစိတ္ျဖင့္ အရင္းခံကာ ျဖစ္တည္ၾကသည္..။ ေမြးဖြားျခင္းမတိုင္မွီက စတင္ သေႏၶတည္ေသာ စြဲလန္းစိတ္သည္ <br />( ဘုရား ၊ရဟႏ ၱာမွ အပ) ေသသည္အထိတိုင္ ဖယ္ခြာဘို ့မလြယ္လွေပ။<br /> ဘ၀ဘ၀မ်ားစြာက စြဲလန္းျခင္းေၾကာင့္ ဘ၀မ်ားစြာကိုပင္ ထပ္ျဖစ္ေစသည္။ ေလာကုတၱရာလမ္းအျမင္အရ ရုပ္နာမ္တြဲျပီးျဖစ္ေပၚလာေသာ သတၱ၀ါတိုင္း စြဲလန္းစိတ္ မကင္းေပ..။<br />ထို ့ထက္ ပိုသည္က လူ ့နယ္ပယ္ သို ့၀င္ေရာက္လာျပီးသည့္ေနာက္ က်င္လည္ၾကီးျပင္းရေသာ အသိုင္းအ၀န္းတြင္ ေရွးရိုးစြဲလန္းမႈတို ့ ့ကိုထပ္မံသင္ယူရျခင္းပင္ျဖစ္သည္..။ ေနမႈ၊ထိုင္မႈ၊ ေျပာမႈ၊ဆိုမႈ<br />အပါအ၀င္ ယံုၾကည္မႈမ်ားကိုပါ ေခါက္ရိုးက် လိုက္နာရေတာ့သည္…။<br /> ထိုလိုက္နာသင္ယူရေသာ သေဘာတရားတို ့သည္ပင္လွ်င္ အနီးအေ၀း သေဘာကို ျဖစ္ေပၚေစသည္။<br />မ်ိဳးကြဲ ငါးတစ္ေကာင္ကို အျခားမ်ိဳးမတူေသာ ငါးအုပ္ထဲသို ့ေရာထည့္လိုက္ေသာ္လည္း ထိုငါးသည္ ဘ၀ ေျပာင္းမသြားနိုင္ေပ။ ဥပမာ…ငါးခူတစ္ေကာင္ကို ငါးသေလာက္ေမြးထားေသာ ကန္ထဲသို ့ထည့္လိုက္ေသာ္လည္း ထိုငါးခူသည္ ငါးသေလာက္ျဖစ္မသြားပါ..။ သူ ့တြင္ ကိုယ္ပိုင္အမူအရာ၊ ကိုယ္ပိုင္အေရာင္အဆင္း ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္..။ သို ့ေသာ္ သဘာ၀သတ္မွတ္ခ်က္ႏွင့္ မူေသ<br />ရုပ္ျဖစ္တည္မႈအရ..သူသည္ လံုး၀ျငင္းမရေသာ ငါးစစ္စစ္တစ္ေကာင္သာ ျဖစ္သည္။<br /> က်ေနာ္သည္ ငယ္ကတည္းက မိဘမ်ားႏွင့္အတူေနရေသာ္လည္း ေ၀းေနခဲ ့သည္..။<br />က်ေနာ္ အၾကိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စဥ္းစားခဲ ့သည္..စဥ္းစားျပီးတိုင္းလည္း က်ေနာ္ျပံဳးတတ္သည္။<br />က်ေနာ့္သား ေနာင္ေနာင္ကို ေမြးကင္းစ ကတည္းက…ဥပမာ မမိုးခ်ိိဳသင္း…သို ့မဟုတ္..ေပါက္…သို ့မဟုတ္ မမခင္ဦးေမ၊ ပန္ဒို၊မသက္ေ၀….သူတို ့ေတြထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုမ်ား ၊ဇာတိလမ္းျပတ္၊ ဇာတိေပ်ာက္က်ေနာ္ ေပးခဲ ့လွ်င္၊ ေနာင္ေနာင္ ၾကီးလာေသာအခါ က်ေနာ့္ကို အေဖဟု သတ္မွတ္မည္မဟုတ္ သလို၊ နာယူၾကီးျပင္းမႈသေဘာတရား၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဆံုးျဖတ္ပံု၊ ေနထိုင္မႈ စ၇ိုက္<br />တို ့သည္ က်ေနာ္ႏွင့္ လားလားမွ် တူမည္မဟုတ္ေပ..။<br /> ဆိုလိုျခင္သည္က လူတစ္ေယာက္ ၾကီးျပင္းရေသာ ပါတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ဆိုးေပးလိုက္ေသာ အေရာင္ သေဘာကို ေျပာလိုျခင္းပင္။<br /> က်ေနာ္က ပံုစံခြက္ဆန္ေသာ ဘ၀ကို မၾကိဳက္တတ္ပါ၊ သို ့ေပမယ့္ စဥ္းစားျခင္းကိုေတာ့ ၾကိဳက္သည္။<br />ငါးတစ္ေကာင္ ဘ၀ေျပာင္းမသြားေသာ္လည္း လူသည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ေသာ သေဘာႏွင့္ မသိမသာေလးညင္သာစြာကပ္ပါလာတတ္ေသာ စြဲလန္းျခင္းေၾကာင့္ ဘ၀ေတြျခားနိုင္သည္..။<br />လမ္းေတြ ေျပာင္းနိုင္သည္..။ ရပ္တည္မႈေတြ ေျပာဆိုမႈေတြ ေျပာင္းလဲနိုင္သည္။ အထူးျခားဆံုးကား<br />နီးလွ်က္နဲ ့ေ၀းသြားနိုင္သည္..။<br /> ဘာသာေရးသေဘာတရားေတြကို က်ေနာ္မေျပာခ်င္ ၊မေရးခ်င္ေသာ္လည္း မိဘရင္ခြင္ႏွင့္ <br />ေ၀းခဲ ့ရေသာ ၊ေ၀းေနဆဲျဖစ္ေသာ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ္ၾကံဳေတြ ့ရေသာ အေၾကာင္းအရာ၏<br />အ၇င္းခံ ကို ေျပာမွရမည္။ <br /> မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္ ၃တန္းအရြယ္ေလာက္ကျဖစ္သည္၊ အိမ္ေတာင္ဘက္ ျမက္ခင္းျပင္ၾကီးထဲတြင္ ႏြားေတြ ျမက္စားေနသည္ကို ၾကည့္ရင္း ကမၻာၾကီးသည္ အျပားၾကီး၊ အေပၚက မိုးတိမ္ အခံုးၾကီးႏွင့္ အုပ္ထားျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္းကို ဘယ္ကေနဘယ္လို စဥ္းစားလိုက္မိမွန္းကို မသိပါ..။<br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္သိလိုက္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို အိမ္သို ့ျပန္ေျပးလာျပိး အကိုအၾကီးဆံုးကို <br />ကမၻာၾကီးသည္ အျပားၾကီး မျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ေန၀င္ ေနထြက္ျခင္းသည္ အေရွ ့မွ ထြက္ျပီး အေနာက္အရပ္သို ့၀င္ျခင္းေၾကာင့္ ကမ ၻာသည္ လံုးကို လံုးရမည္။ အကယ္ေရြ ့အျပားၾကီးကို အမိုးအုပ္ထားပါက ဒီေန ့..မနက္ ေနလးံုသည္ အေရွ ့မွ ထြက္ျပီး အေနာက္ကို ၀င္လွ်င္ ေနာက္ေန ့မနက္လင္းလွ်င္ ေန သည္ အေနာက္အရပ္မွျပန္ထြက္ကိုထြက္၇မည္..ယခု အေနာက္က ေနမထြက္ဘဲ အေရွ ့အ၇ပ္ကပင္ ေနျပန္ထြက္ျခင္းေၾကာင့္ ၊ ကမ ၻာၾကီးသည္ လံုးေနသည္ဟုေျပာျပေသာအခါ နဖူးကို လက္သီးႏွင့္ ခတ္ဆတ္ဆတ္ ထို းျပီးသည့္ေနာက္ အေဖတို ့ကို သံေတာ္ဦးတင္ျပီးသကာလ တမ်ိဳးလံုးတစ္ေဆြလံုး တစ္မိသားစုလံုး ျပားေနေသာ ကမ ၻာၾကီးကို က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ ထူးထူးျခားျခား လံုးေသာေၾကာင့္ ညေနစာထမင္းလံုး၀မေကၽြးဘဲ ထားေလသည္။<br /> ကေလးေတြး ကေလးအသိႏွင့္ က်ေနာ္စဥ္းစားေျပာဆိုလိုက္ေသာ အလံုးအျပားဇာတ္လမ္းသည္<br />အနီးအေ၀း၏ အစဟု က်ေနာ္ ထိုစဥ္က မထင္ခဲ ့ပါ..။<br /> က်ေနာ္ ၄တန္း ေက်ာင္းသားအရြယ္တြင္ အေမ ့၏ဖခင္ က်ေနာ့္ အဘို း ဗလီေက်ာင္းတြင္ ၀တ္ျပဳအျပီး <br />စားေသာက္မႈမ်ားအားလံုးျပီးေသာ အခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းသမံတလင္းေပၚတြင္ ပစ္ခ်ထားခဲ ့ေသာ ဌက္ေပ်ာခြံကို နင္းျပီး ေခ်ာ္လဲက်ျပီး ဦးေဏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္ကာ ဆံုးပါးခဲ ့သည္။ထိုစဥ္က က်ေနာ္မငိုပါ။<br />ငိုရမည္ဟု မသိပါ.။ မမ( အမ ၀မ္းကြဲ )လက္စြမ္းျပ လိမ္းေပးထားေသာ သနပ္ခါး ပါးကြက္ၾကားေလးႏွင့္<br />အိမ္ေရွ ့မွာထိုင္ေနတုန္း မမအမ်ိဳးသား ကိုခ်စ္ေဆြက “ညီညီ မင္းအဘို းဆံုးတာ မင္းက မငိုဘဲနဲ ့သနပ္ခါးေတြလိမ္းျပီး လာထိုင္ေနတယ္…ဖ်က္လိုက္ဖ်က္လိုက္” သူေျပာမွ သနပ္ခါးဖ်က္ရမည္ဆိုတာသိျပီး တံေတြးႏွင့္ ပြတ္သတ္္ ဖ်က္လိုက္ရသည္..။<br /> ငိုရမတဲ ့လား………<br /> ငိုရမတဲ ့လား……..<br />ဒါဆို……ဘာသာေရးေန ့ၾကီးမ်ားတြင္ လႈဒါန္းေသာသေဘာျဖင့္ ႏြားမ်ားကို သတ္ကာ အရပ္ေ၀ၾကသည္။<br />မသတ္ျဖတ္မွီ ႏြားကို ပန္းေတြ ဆင္ေပးထားျပီး တိုင္မွာ ခ်ည္ထားခ်ိန္တြင္ ႏြားမ်ား မ်က္ရည္က်ေနသည္ကို က်ေနာ္အမ်ားၾကီိးေတြ ့ဘူးပါသည္။ ဆိတ္ကေလးေတြဆို လွ်င္ မ်က္ရည္က်ရံုတင္မက အဆက္မျပတ္ ေအာ္ေနတတ္သည္..။<br /> ေသဆံုးျခင္း …သတ္ျဖတ္ျခင္း<br /> ငိုေၾကြးျခင္း…………………….<br />“ေသ”ေသာအခါ ငိုၾကျပီး…“ သတ္” ေသာအခါ အဘယ္ေၾကာင့္ မငိုသနည္း…<br />အသတ္ခံရသူတို ့၏ မ်က္ရည္ကို အဘယ္အေၾကာင္းအရာက မျမင္မေတြ ့့နိုင္ေအာင္ ကာဆီးထားသနည္း။<br />အဘိုးဆံုးေသာေန ့……၄တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္တြင္<br />“တိရိစၦာန္သတၱ၀ါ၊တို ့သည္ လူသားမ်ားစားရန္ ……………………..မွ ဖန္ဆင္း ေပးထားသည္ ဟူေသာ<br />စကားသည္..တဖက္သားကို မညွာတာရာေရာက္သည္..မညီမွ်ဟု ေတြးမိလိုက္သည္ႏွင့္ မမေယာက်ၤားကို က်ေနာ္ အေမၾကီး( အေဖ့မိခင္) တို ့အိမ္သြားေတာ့မယ္ဟုေျပာျပီး တခါတည္း ထထြက္ခဲ ့သည္.။<br />ေနာက္ေန ့မာမီ( က်ေနာ့္အေမ)ႏွင့္ ေတြ ့ေသာအခါ “မင္းမေန ့က မင္း“သာသာ”(အဘိုး)မရပ္ဒ္( အသုဘ အခမ္းအနား)မွာတုန္းက ကပါရ္ဆန္(သခ်ိၤဳင္း) မွာ မေတြ ့ဘူး ..ဘယ္သြားေနလဲ ”ဟု ေမးေသာအခါ<br />“ အေမၾကီးတို ့အိမ္မွာ ပန္းခ်ီဆြဲေနတယ္” ဟု ေျပာျပီးေသာအခါ မာမိီ ထပ္ငို ေလသည္..။<br />မာမီငိုေနသည္ကို ၾကည့္ျပီး က်ေနာ္စိတ္မေကာင္းပါ..။<br /> တျဖည္းျဖည္းနဲ ့က်ေနာ္ပိုျပီး ေ၀းခဲ ့ေလျပီ..။<br />စာဖတ္အားေကာင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် က်ေနာ္သည္ အိမ္မွာ သီးျခားအေရာင္ တစ္ေရာင္ျဖစ္လာခဲ ့သည္..။<br />ဘယ္လိုမွ ေရာစပ္မခံေသာ …ဆန္ ့က်င္ဖက္ အသြင္ေဆာင္သည့္ အေရာင္ျဖစ္လာေသာအခါ…..<br />က်ေနာ္ မိဘရင္ခြင္ႏွင့္ အေ၀းၾကီးေ၀းခဲ ့ေပျပီ။<br />…………………..<br />…………………..<br />…………………..<br /> သမီးၾကီး ၆ႏွစ္အရြယ္ေလာက္တုန္းက က်ေနာ္ ပန္းခ်ီဆြဲျခင္း ခဏနားသည့္အခ်ိန္တြင္ သမီးႏွင့္ အတူေဆာ့သည္။ လက္ေ၀ွ ့ထိုးတမ္း နပန္းလံုးတန္း ကစားသည္၊ ပထမ သမီးကို အနိုင္ေပးျပီး ကိုယ္က ေအာက္ကဘဲေနေပးသည္..သူေမာေနမွ ေျခေတြ လက္ေတြကို ကိုယ္က ခ်ဴပ္ထားျပီး သူမရုန္းနိုင္ခ်ိန္ဆို က်ေနာ္က သမီး ေမးေစ ့ေလးကို ကိုင္ျပီး…<br />“ ကိုင္း…ဘာတတ္နိုင္ေသးလဲ …ကိုယ့္လူ..”ဟု ျပံဳးျပီးေမးလွ်င္…<br />“ ဘာမွ မတတ္နိုင္ေတာ့ပါဘူး ေဖ့ေဖ ရယ္” ဟု သမီးက ေျပာတတ္သည္။<br /> ………………………….------…………………………<br /> က်ေနာ္ ျပည္တြင္းမွာ ေနထိုင္စဥ္ကလည္း မိဘကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ဘူးပါသည္။<br />ထိုင္းနိုင္ငံမွာ ေနထိုင္တုန္းကလည္း တတ္နိုင္သေလာက္ ေထာက္ပံ့ပါသည္။ သို ့ေသာ္ က်ေနာ္ မေထာက္ပံ့့လွ်င္လည္း ဘာမွကို မႈစရာမလိုေအာင္ အေဖတို ့က စီးပြားေရးေကာင္းပါသည္..။<br />ဥေရာပ ေရာက္ျပီိးသည့္ေနာက္ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း ပစၥည္းေတြပို ့ေပးပါသည္..။ ေငြေၾကးလဲ<br />ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေထာက္ပ့့ံေပးခဲ့ပါသည္။ နာရီ၊ ကင္မရာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၀ယ္ေပးခဲ ့ရာက <br />အေဖက …ငါးမွ်ားတန္ ေကာင္းေကာင္း ၀ယ္ေပးပါ..တဲ့..။<br /> ငါးမွ်ားတန္က ေစ်းမၾကီးပါ….သို ့ေသာ္ က်ေနာ္ ဘယ္လိုစိတ္နဲ ့၀ယ္ရမွန္း မသိ။<br />ကြင္းဆက္ေတြကို စဥ္းစားေနရင္း လက္တြန္ ့ေနခဲ့သည္။ ေငြကိုသာ ခဏခဏ ပို ့ျပီး၊ ငါးမွ်ားတန္ကို ေမ့ခ်င္ေယာင္ေသာ္လည္း အေဖကေတာ့ ခဏခဏ ထပ္မွာခဲ ့သည္..။<br /> ကိုယ္တိုင္ သူ ့အသက္သတ္ျခင္းသည္ အကုသိုလ္အလုပ္ဟု စြဲလန္းေနစိတ္ႏွင့္ ၾကံရာပါျဖစ္မွာ<br /> ေၾကာက္ျပီး မ၀ယ္ေပးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။<br />“ ျမစ္၏ တစ္ဖက္ကမ္းမွ ဟိုမွာဘက္ကမ္းသို ့ေဖာင္ကို အသံုးျပဳျပီး ကူးခတ္သြားသူသည္ တစ္ဖက္ကမ္းသို ့ေရာက္ေသာအခါ မိမိစီးနင္းလာေသာ ေဖာင္ကို သယ္ယူျပီး ထမ္းသယ္သြားစရာမလို ေပ”။<br /> ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ကိုသာ ၾကည့္ရႈေစေသာ တရားသေဘာကို ႏွလံုးသြင္းျပိီး…………………………<br />သူငယ္ခ်င္း (ငါးမွ်ား ဆရာၾကီး) အကူအညီျဖင့္ ငါးမွ်ားတန္ အေကာင္းစား တလက္ ၀ယ္ပို ့ေပးခဲ့ေလသည္..။ ပို ့ေပးျ႔ပီးေနာက္ အေဖ့ဘက္ကလဲ ဘာမွ မေျပာ ကိုယ့္ဘက္ကလဲ ၀ယ္ေပးခဲ့သည့္<br />အျဖစ္ကို ေမ ့နိုင္ေအာင္ ေနထိုင္ခဲ ့ေလသည္..။<br /> ေငြကိုေတာ့ ၂လတခါ အလံုးအရင္းနဲ ့ပို ့ေပးျပီး ေက်းဇူးဆပ္ခဲ ့ပါသည္..။<br /> ငါးမွ်ားတန္ေလးကိုလဲ ေမ့သေလာက္ျဖစ္ေနခဲ ့ေပျပီိ..။<br /> …………………………………<br /> …………………...<br />ဲ ျပီးခဲ့တဲ့ တပါတ္ႏွစ္ပါတ္ေလာက္က မမက သူ ့တူမေတြနဲ ့သူ ့ေယာင္းမအတြက္ အမရပူရ ၾကိဳးၾကီးခ်ိတ္ထမီနဲ ့<br />ေမရွင္ ရင္ဖံုးအက်ီ ၤေလးေတြ ပို ့ေပးလာရင္း ပါလာသည့္ စာေတြကို အားရပါးရဖတ္ရသည္…<br /> အေဖ ေရးလိုက္ေသာ စာလဲ ဖတ္ရပါသည္...............။<br />“ ညီညီေရ…မင္းပို ့ထားတဲ ့ေငြေတြကို စုစည္းထားျပီး အလုပ္တခု လုပ္ထားတယ္..အရင္က မေျပာေသးတာက လုပ္ငန္းလဲ အေကာင္အထည္ မျပနိုင္ေသးသလို…ေနာက္ မင္းကိုလဲ ၀မ္းသာေစခ်င္<br />လို ့ပါ..မင္းပို ့ထားတဲ ့ေငြေတြနဲ ့ အပါတို ့ ၃ဧကက်ယ္တဲ ့ေျမေနရာ၀ယ္ျပီး ငါးေမြးျမဴေရးကန္ ၂ကန္ လုပ္တယ္၊ ေနာက္ ေျမဧက ၁ဧက အက်ယ္မွာက ငါးကန္တစ္ကန္ သပ္သပ္တူးထားျပီး ငါးေတြ ေမြးခဲ ့တာ။<br />အခု ငါးေတြ ေဖာ္ေတာ့ ပိသာခ်ိန္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရတယ္..<br />ေလာေလာဆယ္ လက္ငင္းရေငြကတင္ သိန္း ၄၀ ေက်ာ္ေနျပီိ…ေနာက္ထပ္ရတဲ ့ေငြေတြနဲ ့ ငါးကန္ကိုလဲ ထပ္ခ်ဲ ့ဦးမယ္ကြာ…<br /> ဒါမင္း၀မ္းသာေစခ်င္လို ့အခုမွ ထုတ္ေျပာတာကြ..။ မင္းလဲ က်မၼာေရးဂရုစိုက္ဦး………………………………<br />………………………………………………..xxxxxxxxxxxxxxxxx---+++====….”<br /> ။။။။။။။<br /> သမီးနဲ ့ေဆာ့ကစားရင္း က်ေနာ္ ေမးစဥ္က သမီးက ေျဖခဲ ့သည္…<br />ယခု က်ေနာ့္အေဖက ဘာမွ မေမးပါ..။<br />က်ေနာ့္ဘာသာ တစ္ေယာက္တည္း ျပံဳးျပီး ေျဖေနပါသည္<br />“ ဘာမွ….မတတ္နိုင္ေတာ့ပါဘူး…ေဖ့ေဖ”<br />……………..<br />……………..<br />ကမၻာ အျပားၾကီးေပၚတြင္ က်ေနာ့္အေဖက ငါးကန္ၾကီးမ်ားတူးျပီး ေမြးျမဴေရာင္းခ်ရင္း ေပ်ာ္ေနေလသည္..<br />ကမၻာလံုးၾကီး၏ အစြန္းတစ္ဖက္ဖ်ားက က်ေနာ္ကေတာ့ အနီးအေ၀း သေဘာကို ေတြးရင္း ျပံဳးျပံဳးၾကီးလုပ္ေနသည္………………။ ။<br />သစ္နက္ဆူး<br /><br /> ။ ။.မည္သည့္ဘာသာကိုမွ်ေစာ္ကားလိုစိတ္ ၊ မရွိပါ ၊ က်ေနာ္လက္ခံက်င့္ၾကံေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားထဲတြင္လဲ လူသတ္ သမား၊သားသတ္သမားမ်ားစြာရွိပါသည္..။ ဘာသဘာေရးကို ေျပာဆိုျခင္းထက္ အယူအဆ မတူေသာ မိသားစုထဲက လူတစ္ေယာက္၏ စိတ္အနီးအေ၀းကို ေျပာလိုခ်င္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1586363822407917417?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-70599741766760670642010-03-11T09:31:00.000-08:002010-03-11T09:33:33.050-08:00ဘာဘဲေျပာေျပာ လမ္းခြဲၾကျပီဆိုကတည္းက အရာအာလံုးသည္ ျပီးဆံုးသြားျပီ.။<br />ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းရာတြင္ လက္တြဲေဖာ္…လက္တြဲဘက္အျဖစ္ အျပန္အလွန္နားလည္မႈေတြနဲ ့<br />ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ ့ၾကေပမယ့္…<br />အခုခ်ိန္မွာေတာ့ အရာအားလံုးသည္ ပကတိ သူစိမ္းသက္သက္..။ သားသမီး ၃ေယာက္ ရွိလို ့ သမီးၾကီးေတာင္ အသက္၂၀ ျပည့္ခဲ ့ျပီ..။ <br /> ကိုယ့္ရဲ့ ယတိျပတ္စကားေၾကာင့္ သမီးရဲ ့အေဖ ့ေပၚတြင္ နားမလည္နိုင္ေသာ ေ၀ခြဲရခက္ေသာမ်က္ႏွာ။<br />မ်က္လံုးၾကည္ၾကည္ေလးနဲ ့ကိုယ့္ကို အခန္းေထာင့္က ၾကည့္ေနေသာ သားေလးရဲ ့မ်က္ႏွာ..။<br />…<br />ကိုယ္က အရာရာကို သံေယာဇဥ္နဲ ့ေတြးဆစဥ္းစားသူျဖစ္ေပမယ့္…<br />“ ရွင္ ..တစ္ကယ္ျပတ္နိုင္မလား ေစာင့္ၾကည့္ရေသးတာေပါ့…” ဆိုတဲ ့စကားနဲ ့ျပံဳးေထ့ေထ့ မ်က္ႏွာကပင္<br />ကိုယ့္မာနကို နိူးဆြလိုက္သလို..။<br />သားသမီး ေတြမရခင္ကတည္းက လက္တြဲလာခဲ ့တဲ ့သူမ (မဒမ္ဆူး)နုႈတ္က ဒီလိုစကားမ်ိဳးထြက္လာမွေတာ့….။<br />……<br />ကိုယ္က သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ့္ လူေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ ၾကိဳးစားေနထိုင္ခဲ့သည္..<br />သူမကို သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ ့ေလသမွ် ကိုယ္ကသာ အရံႈးျဖစ္ခဲ ့တာေတြ…။<br />သူမက အျမင္ အသြင္လွပေပမယ့္ သူမေၾကာင့္ စကား၀ိုင္းကေန ထ”ထြက္ခဲ ့ရတာေတြ….<br />သူမကို ပါတ္၀န္းက်င္ကတားျမစ္တဲ ့ၾကားက ရဲရဲၾကီး လက္တြဲျပီး ရင္ဆိုင္ခဲ ့တာေတြ..<br />ဟိုတုန္းကေတာ့ သူမနဲ ့အတူ ႏွင္းပြင့္ေတြ ၾကား ျဖတ္သန္းဘူးသည္..<br />ႏွင္းေငြ ့ေတြၾကား ျဖတ္သြားဘူးသည္….မိုးစက္ေတြၾကား …ေနပူက်ဲက်ဲ လက္တြဲဘူးသည္..။<br />ကိုယ္စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းေနခ်ိန္ေတြမွာ သူမက အားေပးေဖၚျဖစ္ခဲ ့ဘူးသည္<br />ကိုယ္အားငယ္ခ်ိန္မွာ သူမက အားအင္ေတြေပးဘူးသည္<br />ကိုယ့္စိတ္ေတြ ေထြျပားရႈပ္ေထြးေနခ်ိန္မွာ သူမက လမ္းစေလးေတြ ခ်ျပေပးဘူးသည္<br />…<br />ဒိီေက်းဇူးေတြ ဒီိသံေယာဇဥ္ေတြနဲ ့ကိုယ္က သူမအေပၚ ပစ္ပစ္ကာကာ မလုပ္ရက္ေပမယ့္…<br />သူမရဲ ့ ဟန္ေဆာင္ျပံဳးေတြ….<br />အားအင္အျဖစ္ လိမ္ညာခဲ ့တဲ ့အရိပ္အေယာင္ေတြ…<br />အရာအားလံုးကို ေသခ်ာေစ့ေစ့ေတြးမွ သူမရဲ ့အျပဳအမူ..သူမရဲ ့ပံုရိပ္ေတြက လိမ္ရက္နိုင္သူၾကီးအျဖစ္ ကိုယ္သိလာရျပီ..။<br />သူမေၾကာင့္ ကိုယ္ရင္ေမာခဲ ့ရတာေတြ…<br />သူမေၾကာင့္ ပါတ္၀န္းက်င္မွာ အသက္ရႈက်ပ္ခဲ ့၇တာေတြ…။<br />သိေပမယ့္…သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ ့စကားေလးက…ကိုယ့္ကို ေတြေ၀ေစခဲ ့သည္…။<br />ခုေတာ့ …<br />ကိုယ့္မာနနဲ ့သံေယာဇဥ္ကို ျပိဳင္ဆိုင္တဲ ့ပြဲ..။ လွည့္မၾကည့္တမ္း လမ္းခြဲတဲ ့ပြဲ..။<br />မေန ့ညေနခင္းကတည္းက လမ္းခြဲျခင္းျပသနာက ကိုယ့္အိမ္မွာ စခဲ ့သည္..။<br />အစားကို အကုန္မစားတတ္ေပမယ့္ စကားကိုေတာ့ ကိုယ္က အကုန္ေျပာလိုက္ခဲ ့ျပီ..။<br />“ ငါ့မာနကို ထိလာရင္ေတာ့ ငါက ဘြာမခတ္တတ္ဘူး…ျပတ္တယ္”<br />ကိုယ့္စကားေၾကာင့္ ကိုယ့္အမ်ိဳးသမီးမ်က္ႏွာ တစ္ခ်က္ပ်က္သြားသလို..<br />သမီးၾကီးရဲ ့အံ့ၾသတဲ ့မ်က္လံုးမ်ား…မယံုနိုင္တဲ ့မ်က္လံုးမ်ား…( ေျပာျပီးရင္ မျပင္တတ္တဲ ့အေဖရဲ ့အက်င့္ကို<br />သိေနတဲ ့သမီးက တခြန္းမွ ၀င္မေျပာပါ)<br />သူမကို ကိုယ့္ဦးေႏွာက္…ကိုယ့္ႏွလံုးသား..ကိုယ့္စိတ္ကူး…..အာလံုးထဲက ဆြဲထုတ္ ပစ္လိုက္ျပိီ။<br />အႏွစ္၂၀ေက်ာ္ လက္တြဲ လာတဲ ့သံေယာဇဥ္..ရင္က တစ္လွပ္လွပ္ခုန္သည္<br />ေနာက္ဆံုးအေနနဲ ့ၾကည့္မိေသာ ကိုယ့္ရင္မွာ ပင္ပန္းႏြမ္းလွ်လွ်…။<br />……<br />အိပ္ယာ၀င္အခ်ိန္မွာ အထီးက်န္လြန္းသည္..<br />သားက အယင္ညေတြထက္ ကိုယ့္နားကို ပိုတိုးကပ္ျပီးအိပ္သည္..<br />သူ ့အသိ သူ ့အရြယ္ ငယ္ေပမယ့္ ကိုယ့္အေဖရင္မွာ ဘယ္လိုခံစားျပီး အေနခက္ေနမွာကို သူသိပါလိမ္ ့မည္။<br />……<br />အနက္မိုးလင္ေတာ့ ကိုယ့္ေဘးနားမွ သူမ မရွိပါ..<br />မေန ့ညေနက လမ္းခြဲဘို ့ေျပာျပီးခ်ိန္ကတည္းက သူမသည္ အခါတိုင္းလို ကိုယ့္အနားမွာ မရွိပါ..။<br />ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ ခံစားရမွာဘဲလို ့…ထင္ထားခဲ ့သမွ်..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ အံ့ၾသမိသည္..။<br />ကိုယ္ သူမအတြက္ ဘာမွ မခံစားရ…ဘာခံစားမႈမွ မျဖစ္။<br />အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ ့စကားက ခုေတာ့ ရယ္ေမာစရာ..။<br />ညေန ၄နာရီေလာက္မွ သူမကို လွမ္းေတြ ့ရခိုက္ သူမရဲ ့သံေယာဇဥ္ မ်က္၀န္းမ်ားနဲ ့အၾကည့္ကို <br />တခါမွ မသိခဲ ့ဘူးေသာ လူတစ္ေယာက္လို ကိုယ့္က မာနတရားနဲ ့ရင္းျပီး ျပံဳးျပလိုက္သည္..။<br />ကိုယ့္တို ့လမ္းခြဲခဲ ့ျပီေလ..<br />ကိုယ့္တို ့ လမ္းခြဲခဲ ့ျပီ….<br />ေၾသာ္…..ခုေတာ့လဲ သက္ဆိုင္ခဲ ့သမွ် အရာအားလံုး အေငြ ့အျဖစ္ လြင့္ပ်ယ္သြားခဲ ့ျပီဘဲ..။<br />သူငယ္ခ်င္းလိုဘဲ ဆက္လို ့ ေခၚမည္ခိုင္လို ့လဲ ကိုယ္မေျပာ..<br />ယံုပါရင္သို ့တိုးေ၀ွ ့ဆဲပါခိုင္လို ့လဲ..ကိုယ္မေျပာပါ..။<br />မင္းမေက်နပ္လို ့ တစ္ဖက္သတ္ေရးတယ္ထင္ရင္..မင္းဘက္ကလဲ လူတစ္ကာသိေအာင္ ခ်ျပနိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္<br />ေျပာခြင့္ရွိပါတယ္..။<br />ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့ ထပ္ေျပာခ်င္တယ္….သံေယာဇဥ္ျပတ္…ေမ ့ပစ္နိုင္တယ္။။<br /><br /><br />------------xxxxxxxxxxxxxxxxxx--------------<br /><br /><br /><br />ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္…သမီးၾကီး၊သမီးငယ္နဲ ့သားေနာင္ေနာင္တို ့ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ၾကပါေစ..။<br />အင္းးးးး …..ဘာလို လိုန့ဲ အႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္ေသာက္လာတဲ ့ေဆးလိပ္ကို လမ္းခြဲျပီးျဖတ္လိုက္တာ ဒီေန ့ဆို 5ရက္ရွိျပီ။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7059974176676067064?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-64819898996314029292010-03-08T08:05:00.000-08:002010-03-08T08:10:29.571-08:00ကိုေအာင္(ပ်ဴနိုင္ငံ)က ကိုယ့္အၾကိဳက္ဆိုတဲ ့ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ ့မွတ္မွတ္ယယ တက္ ဂ္ထားတယ္..။<br />က်ေနာ္ကလဲ ေတာ္ေတာ္ ကို ေရးခ်င္ပါတယ္…ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း၊ဟိုအလုပ္ ဒီအလုပ္ေတြ<br />နဲ ့ပတ္ခ်ာလည္ရင္း ခုမွသာေရးျဖစ္တာ..။<br /> ကိုယ့္အၾကိဳက္ဆိုတဲ ့ေခါင္းစဥ္က အမွတ္တမဲ ့ဆိုရင္ေတာ့ လြယ္သလိုရွိေပမယ့္ သူ ့ထဲမွာ အနက္အဓိပၸါယ္ေတြက ေလးနက္ေနသလို..။<br />ပထမဆံုးကိုယ့္အၾကိဳက္ေျပာရမယ္ဆို…………….<br />တရားမွ်တမႈကို ၾကိဳက္တယ္…<br />လူမ်ိဳးေရးမခြဲျခားမႈကို ၾကိဳက္တယ္….<br />အသားအေရာင္မခြဲျခားမႈကို ၾကိဳက္တယ္…<br />ဘာသာေရးမခြဲျခားမႈကို ၾကိဳက္တယ္..။<br />ေလးနက္မႈ၊တည္ျငိမ္မႈ၊ေအးခ်မ္းမႈကိုၾကိဳက္တယ္။။<br />တစ္ဖက္သားရဲ ့စိတ္ခံစားမႈကို နားလည္ေပးနိုင္ျခင္းကို ၾကိဳက္တယ္…။<br />ကိုယ္တိုင္လဲ ျမန္မာဆန္ဆန္ ၀တ္စားခ်င္တယ္..ျမန္မာဆန္ဆန္၀တ္စားထားရင္လဲ ကိုယ္က ေလးစားတယ္..<br />( တိုင္းရင္းသားေတြရဲ ့၀တ္စားဆင္ယင္မႈကို မၾကိဳက္ဘူးလို ့ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္)။<br />ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ ့အစားအစားေတြ ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့…..<br />အုန္းထမင္း၊ဒန္ေပါက္၊ဆီထမင္း၊စမူဆာ၊ပလာတာ၊ေရႊၾကည္ဆႏြင္းမကင္း၊မုန္ ့ဆီေၾကာ္၊မုန္ ့ေပါက္ေၾကာ္၊<br />ေပါက္စီ၊ေ၇မုန္ ့၊ မုန္ ့ျပားသလက္၊မုန္ ့အုပ္ကေလး( မုန္ ့လင္မယား)၊ဘိန္းမုန္ ့၊ နန္းၾကီးသုပ္၊ေခါက္ဆြဲသုပ္၊<br />ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ဆမိုင္၊…………..ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ေခါဆီ( ေခါပုတ္)<br />အညာဆန္တဲ ့အစားအစာဆိုရင္…<br />ရွားသီးဆန္သုပ္၊ထေနာင္းရြက္သုပ္၊ေညာင္ေရဖူးသုပ္၊ကုကၠိဳရြက္သုပ္၊ဆီတိုဟူး(ဆစ္တိုဟူး)….<br />အဲဒါေတြၾကိဳက္တယ္….<br />ေနာက္ၾကိဳက္တာေတြ အမ်ားၾကီးရွိနိုင္ေသးတယ္..။<br />သိပ္ကေလးဆန္သြားမွာစိုးလို ့ ဒီေလာက္ဘဲ ေရးျပရတာကို ၾကိဳက္တယ္….။<br /><br /> သူမ်ားေတြ ေရးျပီး ေမ့ေနေလာက္ခ်ိန္မွ...ကိုယ္ကေရးလို ့....တစ္ေရးနိုး ကိုယ့္အၾကိဳက္၊။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-6481989899631402929?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-81612823691992296782010-02-11T10:11:00.000-08:002010-02-11T10:54:13.362-08:00ေမာင့္ဂြက္ကိုရွာ ဆိုလို ့ ဘာ...ဘာသာစကားၾကီးပါလိမ္ ့လို ့ မေတြးလိုက္ပါနဲ ့ဦး...ေရးေတာ့အမွန္..ဖတ္ေတာ့ အသံလို ့ဆိုစကားရွိတယ္မဟုတ္လား...။<br /> အသံထြက္အတိုင္းေရးထားလို ့ပါ..<br />ေျပာခ်င္တာက ေမာင့္ကြက္ကိုရွာ..။<br /> ဒီလို... လူဆိုတာက မွားတတ္ပါတယ္..မွားေနတာကို အမွန္သိတဲ ့လူက ေထာက္ျပေျပာဆိုခဲ ့ရင္ ျပင္သင့္တယ္ မဟုတ္လား..။<br />ေျပာတဲ ့လူက ေျပာေပမယ့္ ျပဳလုပ္ေျပာဆိုသူက မျပင္ရင္ေတာ့...တမ်ိဳးၾကီးေပါ့။<br /> မေန ့က Burmese classic ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မႈမွာ မနီနီ၀င္းေရႊသီခ်င္းသိဆိုမႈကို နားေထာင္ ခံစားမိတယ္..။<br />မွတ္မွတ္ယယ နီနီ၀င္းေရႊကို မႏၱေလးက ဦးဘသိန္းေရးေပးတဲဲ ့“ ကိုယ္လိုခ်င္ေသာပန္း” ဆိုတဲ ့သီခ်င္းနဲ ့သူအနုပညာကိုေတာ္ေတာ္ေလး ေလးစားစြဲလန္းခဲ ့ဘူးပါတယ္.။<br /> ထို ့အတူဘဲ ေမ့ကြက္ကိုရွာ..သီခ်င္းကိုလဲ ၾကိဳက္ခဲ ့တာဘဲ..။<br />ညက နားေထာင္ျပီး မနက္၆ နာရီ အလုပ္မသြားခင္ အိမ္မွာ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္းနဲ ့ရခိုင္မွာ ကခဲ ့တုန္းက အေတြ ့အၾကံဳေလးကို ေတြးရင္း ရယ္မိတယ္..ျပီးေတာ့ မဒမ္ဆူးကိုပါေျပာျပျပီး ၂ေယာက္သား ထပ္ရယ္မိျပန္ေရာ...။<br /> က်ေနာ္ ရခိုင္က ဦးေက်ာ္နုျဖဴဇာတ္မွာ ၁ႏွစ္ကေတာ့ သူ ့ေခၽြးမက ရိႈးဆိုတယ္...ျမန္မာသံအစီအစဥ္မွာ သူက ၀င္ဆိုတာပါ..<br />အဲဒိီတုန္းက အဆိုေတာ္လႊမ္းမိုးရဲ ့ပြဲၾကိဳက္ခင္ စီးရီးက ရခိုင္အထိေအာင္ကို ေပါက္တာ..။<br /> ဒီသူငယ္ခ်င္းမက ျမန္မာသံအစီအစဥ္မွာ ၀င္ဆိုရင္း ..<br />“အခု က်မသီဆိုမယ့္ ေတးသီခ်င္းကေတာ့ “ ေမာင့္ဂြက္ကိုရွာ” ျဖစ္ပါတယ္ဆိုေတာ့..။<br />ကိုယ္ကလဲ မၾကားဘူးေတာ့ နားေထာင္ေနတာေပါ့...ဆိုမယ့္ဆိုေတာ့....ေမ ့ကြက္ကိုရွာ သီခ်င္းျဖစ္ေနေရာ...။<br /> သူျပန္ဆင္းလာေတာ့ သူ ့ေယာက်ာၤးကိုေရာ သူ ့ကိုေရာ ေျပာျပရတာေပါ့..စာသားမွားေနတယ္..<br />ေမ ့ကြက္ကိုရွာ လို ့ဘဲ ဆိုရမယ္ဆိုေတာ့ သူတို ့လင္မယားက အတင္းကိုျငင္းေတာ့တာဘဲ..။<br />လႊမ္းမို း ေခြကိုေတာင္ ကက္ဆက္နဲ ့ဖြင့္ျပလိုက္ေသးတယ္...။<br />“ေတြ ့လား....လႊမ္းမိုး ကေယာက်ၤားအေနနဲ့ဆိုေတာ့ သူ ့ခ်စ္သူကိုေမ လို ့သံုးတယ္... သံစဥ္နဲ ့ဆိုေတာ့ ေမ့ကြက္ကိုရွာျဖစ္တာေပါ့...အခု<br />က်ေနာ့္မိန္းမဆိုေတာ့ မိန္းကေလးက သူ ့ခ်စ္သူကို ေမာင္လို ့သံုး၇မွာေလ..”<br />ခက္ျပီ...သီခ်င္းထဲက ေမ ့ကြက္ကိုရွာဆိုတာ ေမာင္နဲ ့မယ္( ေမ)ကိုေဖာ္ညႊန္းတာမဟုတ္ဘူး..ေမ ့ေပ်ာက္ေနတာ ေမ ့သြားတာ ..ေမ ့ေနတာ...ေမ ့ပစ္ဘို ့အကြက္ရွာ တာ...ဒါကိုတင္စားတာပါလို ့ေျပာေတာ့ သူတို ့လင္မယားက သူတို ့အေဖဇာတ္ဆရာကိုပါေခၚလာျပီး ျငင္းေတာ့တာဘဲဗ်ာ...။<br /> ကိုယ္လဲ ေျပာမရတဲ ့အဆံုး...ကဲ...နင္ဆိုခ်င္သလိုသာဆိုဟာလို ့ေျပာျုပီး လက္လႊတ္လိုက္တာေပါ့..။<br /> ကိုယ္က ေျပာျပရင္းတီးေခါက္ေျပာဆိုၾကည့္ေတာ့ လင္မယား၂ေယာက္လံုးက အတန္းပညာ ဘာမွမရွိသေလာက္ဘဲ...သူ ဆိုမယ့္သီိခ်င္းကို သူ ့ေယာက်ၤားကဖတ္ျပီး နူတ္တိုက္ခ်ေပး..သို ့မဟုတ္ ကက္ဆက္နားေထာင္ျပီိး က်က္ရတာကို း..။<br />ဘာဘဲေျပာေျပာသူ ့အရပ္နဲ ့သူ ့ဇာတ္ကေတာ့ ဟုတ္ေနတာဘဲ.။<br /> ရခိုင္ေတြကလဲ ျမန္မာသံၾကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ ဆုေငြေတြကလဲ က်ပါတယ္..။<br /> သူကလဲ ဆိုမွဆို ...ဆုက်ေလဆိုေလ..က်ေနာ္ထင္တယ္ ဆုခ်တဲ ့သူေတြကလဲ ေသခ်ာနားေထာင္ပံုမရပါဘူး..။<br />သူကလဲ တခါတခါဆို ...၁ညမွာ ၂ျပန္ေလာက္ကို ေမာင့္ ဂြက္ပစ္တာ...။<br /> အဲဒီႏွစ္က ဇာတ္ရာသီ တခ်ိန္လံုး ဒိီသူငယ္ခ်င္းမ ေမာင့္ဂြက္ေနတာဗ်ာ....<br />မာွးေနတာမွန္းသိေနတဲ ့ကိုယ့္မွာ...” အခု က်မေျဖေဖ်ာ္ေပးမယ့္ ျမန္မာသံ ေတးသီခ်င္းေလးကေတာ့.....ဆိုတာနဲ ့နားစိတ္ညစ္ေတာ့တာဘဲ...။<br /> မွားေနပါတယ္လို ့ေျပာျပတာကိုလဲ လက္မခံဘူး... အမွားကိုလဲ ၀န္မခံရဲဘူး<br />အမွားကိုျပင္ဘိုူ ့လဲ အသိဥာဏ္မရွိဘူး<br /> ဒိီကေလးမ မွားေပမယ့္ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္ အနည္းငယ္ေလာက္ကိုဘဲ စိတ္ညစ္ေစတာ..။<br />ညေန ၃း၃၀မွာအလုပ္ကျပန္လာေတာ့ နီနီ၀င္းေရႊ သီခ်င္းကိုျပန္နားေထာင္ရင္း ေမွးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ...<br /> အိမ္မက္ ထဲမွာဗ်ာ...<br />ေက်ာက္စိမ္းအိမ္ေတာ္ၾကီးထဲမွာ ဗိုလ္သန္းေရႊက သီခ်င္းတပိုဒ္ကိုထပ္ခါထပ္ခါ ေအာ္ဆိုေနတာဗ်ာ...ေအာက္ကလိအာသံၾကီးနဲ ့..<br />........<br />“ ေမာင့္ဂြက္ကို...ရွာသူေရ..............” တဲ ့။<br />အိပ္မက္ကနိုးလာေတာ့ ေတြးမိေသးတယ္...<br />ဒီလူၾကီးကို ေဒၚၾကိဳင္ၾကိဳင္မ်ား စာသားအမွားေတြ နုတ္တိုက္ခ်ေပးထားတာလားလို ့။<br /><br /><br /><br />သူငယ္ခ်င္း ျမစႏၵာေရ...အမွတ္တယေပါ့...။<br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8161282369199229678?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-19365327395859815982010-02-01T09:43:00.000-08:002010-02-01T16:17:04.696-08:00“၉၇”ပါးေရာဂါ ဆိုတဲ ့အမည္ေလးနဲ ့မႏၱေလးသိန္းေဇာ္( ကို) ဇာတ္ပြဲမွာ ျပဇာတ္ေတြေရးခဲ ့ဘူးတဲ ့ ဆရာ၀င္းစည္သူက<br />၀တၱဳတိုေလးတစ္ပုဒ္ေရးဘူးတယ္..။ ဖတ္ရင္းနဲ ့ကို ကိုယ္တိုင္ျဖတ္သန္းခဲ ့ဘူးတဲ ့လံုးစိမ္း( ဇာတ္စကားပါ..အဓိပၸါယ္က ဇာတ္ထဲစေရာက္ျပီး ပိုး၀င္ကာစ သိပ္ကို ကခ်င္ေနတဲ ့အနူပညာ ေဘာက္ဖတ္ေလးေတြ ၊ပိုးတံုးလံုးေလးေတြကို ေခၚတာပါ)<br />ဘ၀ေလးကို ျပန္ေတြးျပီးအူထဲမွာ တခြိခြိေနေအာင္ ရယ္မိတဲ ့ ၀တၱဳေလးပါ...။<br /> အနုပညာပိုး၀င္သြားျပီးရင္ ကုသဘို ့ထံုး မရွိလို ့ ၉၆ပါးေရာဂါအျပင္ ေရာဂါသစ္တခုအေနနဲ ့ဆရာက တင္စားျပိးေရးခဲ ့တာပါ..။ မူရင္း၀တၱဳကို ၁၀ခါေက်ာ္ေအာင္ျပန္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္..မူရင္းကေတာ့ ရွာလို ့မေတြ ့ပါ..ရရင္ေတာ့ ေပးဖတ္ခ်င္ပါတယ္..။<br /> အခု ၉၇ပါးေရာဂါသည္ေလးေတြ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ ၉၇ပါးေက်ာ္ျပီး ၁၀၀ေတာင္ ျပည့္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနလို ့ နားေနပါဦးမယ္..။<br /><br /><object width="460" height="240"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8XEFVPOgvY0&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/8XEFVPOgvY0&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="460" height="240"></embed></object><br /><br /><object width="460" height="240"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rTOzOqmnYw8&hl=en_US&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rTOzOqmnYw8&hl=en_US&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" width="460" height="240" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br /><object width="460" height="420"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/cNVMSBk4gOs&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/cNVMSBk4gOs&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="460" height="420"></embed></object><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1936532739585981598?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-48923950962552868532010-01-01T07:00:00.001-08:002010-01-01T07:04:37.178-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sz4OnYE49_I/AAAAAAAAAac/H-4L856TF7w/s1600-h/nnbzcncnczc.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 181px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sz4OnYE49_I/AAAAAAAAAac/H-4L856TF7w/s320/nnbzcncnczc.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421787071041304562" /></a><br /> <br /><br /> ႏွစ္သစ္ကူးအမွတ္တယ အေနနဲ ့ေတာ့ photoshpo cs2 နဲ ့စိတ္ကူးေပါက္ရာ ပံုေလး တစ္ပံုေတာ့ လုပ္ျဖစ္ပါတယ္...။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-4892395096255286853?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-72870732964689688832009-12-28T03:19:00.000-08:002009-12-28T03:48:58.278-08:00က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို က်ေနာ္ျပန္ၾကည့္မိတိုင္း ေျခာက္ေသြ ့စြာနဲ ့အထီးက်န္ျခင္းကို ခံစားရသည္.။ ကိုယ့္ရဲ ့ စိတ္အပန္းေျဖရာ..ပညာရွာရာ...ဗဟုသုတေလ့လာရာ..ရင္ဖြင့္ရာနဲ ့ ကိုယ္ခင္မင္တြယ္တာေသာ ရပ္၀န္းေလးျဖစ္ေပမယ့္<br />ကိုယ္တိုင္ပင္ ၀င္မလည္ခ်င္ေအာင္ျဖစ္ေနရသည္.။<br /> ငယ္စဥ္ကတည္းက စာနဲ ့မ်က္ႏွာ မခြာနိုင္ဘဲ စာဖတ္ျခင္းကို ႏွစ္သက္တဲ ့ကိုယ္..<br />မိဘေတြ ဖြင့္ထားတဲ ့စာအုပ္ျဖန္ ့ခ်ီေရးဆိုင္ၾကီးမွာ အျမဲ လာတတ္ၾကေသာ စာေရးဆရာတခ်ိဳ ့..။ သူတို ့ဘ၀ေတြ ရဲ ့မေျပလည္မႈ၊ မေလာက္ငွမႈနဲ ့စာေပကိုခ်စ္တတ္ေသာ...လစဥ္ထုတ္မဂၢဇင္းကို လစဥ္ပံုမွန္၀ယ္ေနၾကေပမယ့္ ..ပိုက္ဆံပံုမွန္မေခ်နိုင္ေသာ သူတို ့ဘ၀ေတြကို ပိုသိလာေလ...သူတို ့ေရးတဲ ့စာေတြကို ပိုမိုတန္ဘို းထားဖတ္တတ္ေလျဖစ္ခဲ ့တဲ့ကိုယ္..။<br /> စာအုပ္ငွားဖတ္လို ့ရက္ပိုေၾကးေတြမ်ားေနလွ်င္...ေျပာရခက္ေသာ ခံစားမႈေတြနဲ ့သူတို ့မ်က္ႏွာေတြ ..မိဘေတြ လစ္ျပီဆိုတာနဲ ့ ရက္ပိုေၾကးလံုး၀ မယူေသာ ကိုယ့္ကိုလဲ သူတို ့ပိုခင္မင္ခဲ ့ၾက..။<br /> သူတို ့သိေသာ ပန္းခ်ီဆရာအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပ...ကိုယ္ကေမး... သူတို ့သိသေလာက္ ဆက္သြယ္ေပးရင္း...<br /> ကိုယ္က ပန္းခ်ီဆြဲ...စာအုပ္ဖတ္ ကဗ်ာေရး...။ <br />တစ္ကယ္ေတာ့ ကိုယ္က စာလဲ ေရးခ်င္...စာလဲဖတ္ခ်င္ပါ..။<br />ပန္းခ်ီလဲဆြဲတယ္..။ ပန္းပုလဲ ထုတယ္..။ ေနာက္ ရုပ္ရွင္တည္းျဖတ္တာေတြ..ဘာညာ ပရိုဂရမ္ေတြ ကလဲ ေလ့လာ ဆိုေတာ့...။<br /> တစ္ေယာက္တည္းနဲ ့ အခ်ိန္ေတြက မေလာက္ေတာ့ဘူး..။<br />ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ပို ့စ္တင္မယ္ ဆို ကြန္ျပဴတာေလးဖြင့္လိုက္တာနဲ ့သူမ်ား( ဘေလာ့ဂ္မိတ္ေဆြ) ေတြ ေရးတဲ ့စာကို အရင္ ဖတ္ရမွ..။<br />ဖတ္ရင္လဲ အမွ်င္က မျပတ္ေတာ့လူး...လင့္ခ္ေတြ တခုျပီးတခု ၀င္သြား လိုက္တာ...၀ကၤဘာထဲ ေရာက္သလိုဘဲ..။<br /> ေနာက္ဆံုးေတာ့ စာကမေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး...မနက္လဲ အလုပ္သြားရတာ ၆ နာရီဆို အိပ္ယာထ...ဆိုေတာ့ကာ....<br />သစ္နက္ဆူးဆိုတာ စိတ္တခု ကိုယ္တခုထဲမဟုတ္တာ ျပသနာဘဲေပါ့...။<br />ဘေလာ့ဂ္ဘဲ ဖ်က္ပစ္ရေကာင္းနိုးနိုး( စိတ္ကူးလိုက္တိုင္း စိ္တ္ထဲမွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမိတာ..ဆိုးတယ္)<br />ပန္းခ်ီဘဲ ဆြဲရနိုးနိုး...( ပန္းခ်ီကေတာ့ မဆြဲလို ့မရဘူး...ဆြဲရမွာ..)<br />.........<br />ဘာဘဲေျပာေျပာေလ...<br />ကိုယ္မေရးလဲ သူမ်ားေတြ ေရးေနတာဘဲ..။<br />ဘေလာ့၈ါ ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ စာေရးေနယံုေလးနဲ ့မွ မရတာ..<br />ဧည့္သည္ကို အိမ္ရွင္က ၾကိဳဆိုဧည့္ခံသလို ...<br />ကိုယ္ကလဲ ဧည့္သည္လုပ္ျပီး လည္နိုင္မွ...။<br />ကိုယ္က တာ၀န္မေက်နိုင္တာပါ...။<br />အခုေတာ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ ့ကိုယ့္ကို အေက်အလည္ ေဆြးေႏြးေနတာဘဲ...။<br />ဘေလာ့ဂ္ေလးကို ဘယ္လိုသေဘာထားမလဲ ဆိုတာေပါ့..။<br />ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက ...ကိုယ္တိုင္ေရးတာထက္<br />သူမ်ားစာေတြကို ျမတ္ျမတ္နိုးနိုး ဖတ္တတ္တာဆိုတာပါဘဲ..။<br />ကိုယ့္ရဲ ့ပို့ စ္ အသစ္္ေတြ ထင္ထင္လင္းလင္း မတင္ျပေပမယ့္...<br />သူမ်ားေရးတဲ ့စာေတြကို တိတ္တိတ္ေလးဖတ္ေနရရင္လဲ...ကိုယ္က ၾကည္နူးေနတာပါဘဲ...။<br /> ကိုယ့္ကိုကိုယ္ခ်စ္ဘ ့ို( ကိုယ့္ကို လူသိဘို ့ထက္) သူမ်ားေရးတဲ ့စာေလးေတြကို စြဲလန္းစြာဖတ္ေနရရင္ ေက်နပ္ျပီ..။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7287073296468968883?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-33699270587479099292009-12-13T04:33:00.000-08:002009-12-13T05:10:30.395-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTkxE01IbI/AAAAAAAAAaQ/iUqDcRlEVpk/s1600-h/IMG_0588.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTkxE01IbI/AAAAAAAAAaQ/iUqDcRlEVpk/s320/IMG_0588.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414704183766229426" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjhjYm7uI/AAAAAAAAAaI/GFeIXqVNEkQ/s1600-h/IMG_0598.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjhjYm7uI/AAAAAAAAAaI/GFeIXqVNEkQ/s320/IMG_0598.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414702817579822818" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjhUH1Z6I/AAAAAAAAAaA/DLNV0VJQyIE/s1600-h/IMG_0591.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjhUH1Z6I/AAAAAAAAAaA/DLNV0VJQyIE/s320/IMG_0591.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414702813482936226" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjgy7m6rI/AAAAAAAAAZ4/aVGknwy_by4/s1600-h/IMG_0593.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjgy7m6rI/AAAAAAAAAZ4/aVGknwy_by4/s320/IMG_0593.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414702804573285042" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjgb54FWI/AAAAAAAAAZw/hB8C9HGmlZM/s1600-h/IMG_0590.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjgb54FWI/AAAAAAAAAZw/hB8C9HGmlZM/s320/IMG_0590.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414702798392005986" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjgDjJ-fI/AAAAAAAAAZo/sTI4_LRsCt0/s1600-h/IMG_0589.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyTjgDjJ-fI/AAAAAAAAAZo/sTI4_LRsCt0/s320/IMG_0589.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414702791854258674" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyThPmbVW5I/AAAAAAAAAZg/6huoq7hWvfQ/s1600-h/IMG_0577.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SyThPmbVW5I/AAAAAAAAAZg/6huoq7hWvfQ/s320/IMG_0577.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414700310135659410" /></a><br /> ျပီးခဲ့တဲ့ေသာၾကာေန ့က ေဆာင္းရာသီျပပြဲဖြင့္တယ္ဗ်..။ ျပပြဲဖြင့္ခ်ိန္က ည..၆း၀၀။<br />ေအးကလဲေအး။။ေမွာင္ကလဲေမွာင္..။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဖြင့္ပြဲကေတာ့ ေအာင္ျမင္ခဲ့တာပါဘဲ...။ ကိုယ့္မွာသာ ျပပြဲျဖစ္မယ့္ရက္ကို အတြက္မွားျပီး...အိမ္ေျပာင္းေရႊ ့တဲ ့ကိစၥေတြနဲ ့ ပန္းခ်ီဆြဲဘို ့ေန ့ေရႊ ့ညေရႊ ့လုပ္ေနခဲ ့တာ..ေနာက္ စိတ္ကမပါဘူး...စိတ္မပါရင္ မဆြဲခ်င္ဘူး...။<br /> ဒါေပမယ့္ မျဖစ္မေန ျပပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ျပေစခ်င္တယ္ဆိုလို ့ “၀ုန္း” လိုက္ရေသးတယ္... ၃ကားပါဘဲ..ကားေဟာင္း၂ကားနဲ ့...ေရာင္းျပီးသား “ေဆးတံေသာက္တဲ ့အဘြားအို” ကားကို ျပန္ငွားျပီးခ်ိတ္ခဲ ့ရတယ္..။<br /> အဲဒီ ၀ုန္းထားတဲ ့ ၃ကားနဲ ့ ဟိုကားေဟာင္း ပန္းေတာင္တန္းကားေလးနဲ ့ ၄ကား ေပါင္းခ်ိတ္ထားတယ္..။<br /> ျပီးခဲ ့တဲ ့ပြဲတုန္းက ကားအကုန္နီးပါးက ျပပြဲျပီးမွ အိမ္ထိစံုစမ္းျပီး ဆရာ၀န္ ဇနီးေမာင္ႏွ့ံ အကုန္၀ယ္သြားေတာ့...ျပပြဲအတြက္ ဘာမွ မရွိဘူးျဖစ္သြားတာပါ..။<br /> ဘာမွကို မေရးသေလာက္ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီျပပြဲအေၾကာင္းေလးကိုဘဲ ပို ့စ္တခုအေနနဲ ့ တင္လိုက္ရတာ..။<br /> ေနာက္အေၾကာင္းျပသနာတခုက ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးျဖစ္ဘို ့ကို ကိုယ္တေယာက္ထဲ ကိုယ့္စိတ္တခုထဲနဲ ့လုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး...။<br />စုေပါင္းဆံုျဖတ္ျပီးလုပ္ခ့ဲၾကတာ...ဒီဘေလာ့ဂ္နဲ ့ပါတ္သက္ျပီး က်ေနာ္တို ့ၾကားမွာ အယူအဆမ်ားျပီး က်ေနာ္တို ့ခ်င္း ကိြဳင္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္...ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္မွာ ပို ့စ္ေတြ ဆက္တိုက္မေရး၊ မတင္ျဖစ္တာပါ..။<br /> ဒီဘေလာ့ဂ္ရဲ ့အတြင္းေရးျပသနာေတြကို ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူေတြကို မသိေစခ်င္ေပမယ့္ ဒီဘေလာ့ဂ္ရဲဲ ့အတြင္းေရး အားလံုးကို ေနာက္ပို ့စ္မွာ...က်ေနာ္ အားလံုးေျပာျပပါ့မယ္...။<br /> အဲဒီက်ရင္ သစ္နက္ဆူးဆိုတာ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ ဆိုတာ မိတ္ေဆြေတြ သိသြားခဲ ့ရင္ က်ေနာ္ေက်နပ္ျပီ...ဘေလာ့ဂ္နာမည္ၾကီးေအာင္ “ဖြ”တာ မဟုတ္ပါဘူး...ဒီဘေလာ့က နာမည္ၾကီးလဲ မဟုတ္ပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘေလာ့ဂ္ အတြင္းေရးေတြ ေရးခ်ျပလိုက္ျပီးရင္ ကိစၥျပီးျပီ..။<br /><br />ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3369927058747909929?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-8908290464086307392009-11-11T07:35:00.000-08:002009-11-18T09:49:13.558-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SvraB_cMUKI/AAAAAAAAAZY/iT149HOz9tU/s1600-h/men_of_war_beta2_01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 219px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SvraB_cMUKI/AAAAAAAAAZY/iT149HOz9tU/s320/men_of_war_beta2_01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402870430728736930" /></a><br /> ေနာ္ေနာ္ေလးက ေဘာ္လံုး အဖြဲ ့၀င္ထားတယ္ဆိုေတာ့ သူေလ့က်င့္ခ်ိန္ဆို ကိုယ္ကပါ လိုက္ေပးရတယ္..။ေက်ာင္းေဘာ္လံုးကြင္းမွာ ေက်ာင္းသားေတြ သူ ့အရြယ္ သူ ့အတန္းအလိုက္ ေလ့က်င့္ေနၾကတာ ေဘာ္လံုးကြင္း ၄ကြင္းလံုး အျပည့္ဘဲ..။ <br /> ခဏနားေနခ်ိန္မွာ တျခားေက်ာင္းသားၾကီးေတြ ဘက္က ကန္လိုက္တဲဲ ့ေဘာ္လံုးက ဒီဘက္ကို ကၽြံလာတာ..ေနာ္ေနာ္ဆီ တည့္တည့္ပါဘဲ..။ သားက ေက်ာေပးေနေတာ့ ဘယ္ျမင္မလဲ...ကိုယ္ကဘဲ ကာကြယ္ရင္း လက္နဲ ့ပုတ္ထုတ္လိုက္ရတာ..။<br />ဒိီေတာ့မွ ေနာ္ေနာ္က သိျပီး အေဖကိုၾကည့္ရင္းေမးခြန္းေတြ ထုတ္ေတာ့တာဘဲ..။<br />“ သားဆီလာတဲ ့ေဘာ္လံုးကို အေဖ ဘာလို ့ကာလိုက္တာလဲ..”<br />“ သားကို ထိရင္နာသြားမွာ စိုးလို ့ေပါ့”<br />“ မနာဘူးဆိုရင္ေရာ...”<br />“ မနာဘူးထင္ရင္လဲ ကာကြယ္ေပးမွာဘဲေပါ့”<br />“ ဘာလို ့လဲ...”<br />“ မိဘျဖစ္ေနလို ့ေပါ့”<br />“ အယ္္မီးလ္( သူ ့သူငယ္ခ်င္းေလး) အေဖဆိုရင္ေရာ..”<br />“ ကာမွာဘဲေပါ့ ..သားရ..ကဲ..အေဖကျပန္ေမးမယ္..အယ္မီးလ္ကို မထိေအာင္ သူ ့အေဖက ဘာျဖစ္လို ့ကာတာလဲ..”<br />“ မိဘ ျဖစ္ေနလို ့ေပါ့ ”<br />“ Ja , du er flink” ( ဟုတ္တယ္...မင္းေတာ္တယ္) ( အမွန္က ေနာ္ေနာ္ကခ်ည္း ေနာ္ေ၀စကားနဲ ့ေျပာေနတာ...ကိုယ္ကနားလည္ေပမယ့္ သူ ့ေလာက္လွ်ာမသြက္ဘူး...မွတ္မွတ္ယယ..ေနာက္ဆံုးစကားေလးဘဲ ကိုယ္က ေနာ္ေ၀လိုေျပာထွာ...ၾကံဳလို ့ၾကြားတာ)...။<br />.............<br />.............<br /> မေန ့တေန ့ကမဟုတ္ေပမယ့္...အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ရင္ မေန ့တေန ့ကအျဖစ္လိုဘဲ..။<br />ေတြးမိရင္ ျပံဳးခ်င္တယ္..။ ျပံဳးရင္းနဲ ့လဲ မဆီမဆိုင္စာတန္း္တခုက ေခါင္းထဲ ေျပးေျပး၀င္လာတာဘဲ..။ ျပီးမွ ေသေသခ်ာခ်ာျပံဳးရယ္မိတာ..။<br /> ၾကာပါျပီ...၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ကပါ..။<br /> က်ေနာ္တို ့ဇာတ္ ထား၀ယ္ျမိဳ ့နယ္ဘက္အထိသြားကတုန္းကေပါ့..။ ကလိန္ေအာင္ေတာင္ ဆိုတာ ထား၀ယ္အထက္ေရျဖဴျမိဳ ့နယ္ဘက္မွာရွိတယ္..။ ကျပရမွာက ကလိန္ေအာင္ဆံေတာ္ရွင္ ဘုရားပြဲ..။ အဲဒီဘုရားတစ္၀ိုက္မွာ စစ္တပ္ေတြလဲ ထိုင္ထားတယ္..။<br /> ေန ့ခင္းဘက္မွာ အနီးအနားေနထိုင္သူေတြကိုဘဲ ေတြ ့ရေပမယ့္ ညဘက္ပြဲကခ်ိန္ဆို လူေတြမနည္းဘဲ..။ ပြဲစျပီးေနာက္ရက္ကစလို ့ ေန ့ေရာညမွာ လူကေတာ့စည္ေနတာဘဲ..။<br /> ပြဲကျပီဆိုေတာ့လဲ အကပညာနဲ ့ပါတ္သက္ရင္ လက္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမခ်ိဳးတတ္တဲ ့စစ္တပ္မွာ ပြဲမိန္ ့ယူထားရတာေပါ့ဗ်ာ...။<br />ပြဲလံုျခံဳေရးလဲ သူတို ့ပါဘဲ...။ အဲ....ပြဲခင္းထဲမွာ အရက္ေလးတျမျမနဲ ့လမ္းသလားတာလဲ သူတို ့ပါဘဲ..။ ေအာက္လက္ငယ္သားဗိုလ္အဆင့္ေလာက္ဆိုေတာ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးကေတာ့ မဆိုးပါဘူး..။ ခင္ခင္မင္မင္ပါဘဲ..။<br />သူတို ့တပ္ထိုင္ထားတာက ေတာင္ကုန္းမို ့မို ့ေလးမွာ..။ ဇာတ္စင္နဲ ့တပ္ထိုင္ထားတာနဲ ့က ကားလမ္း ဟိုဘက္သည္ဘက္ေပါ့ေလ..။<br />သူတို ့ဘ၀ေတြကလဲ သနားဘို ့ေကာင္းပါတယ္...အစာေရစာ မျပည့္မစံု၊ ငွက္ဖ်ားကလဲ ေပါ....လူမုန္းကလဲမ်ား..။<br /> က်ေနာ္ကေတာ့ ေရာက္တဲ ့ညေနက ေခ်ာင္းထဲ ဆင္းေတာ့တာဘဲ...အားရပါးရ ေရငုတ္ပစ္လိုက္တာ( ေရမွ မကူးတတ္တာ)။<br />ေရခ်ိဳးေကာင္းေနတုန္းဘဲ ရွိေသးတယ္...စစ္သားေလးတစ္ေယာက္က ဗိုလ္ၾကီးေခၚေနတယ္..အခုခ်က္ျခင္း လာပါဆိုျပီး ..လာေခၚတာဘဲ..။ ကိုယ္ကလဲေတြးရျပီေပါ့...အခုဘဲေရာက္ အခုဘဲေခၚ..ဘာမ်ားျဖစ္တာလဲေပါ့..။<br /> ေရခ်ိဳးတာငုတ္တာရပ္ ၊ အ၀တ္အစားလဲျပီး သူ ့ေနာက္လိုက္သြားေတာ့ ေတာင္ကုန္းေလးထိပ္မွာ မီးပံုၾကီးဖိုထားတယ္..။<br />စစ္သားေလးေတြလဲ ထိုင္တခ်ိဳ ့ ၊ရပ္တခ်ိဳ ့ေပါ့..။အဲဒီမွာ ဗိုလ္ၾကီးဆိုသူကေတာ့ စစ္အက်ီ အေဟာင္းနဲ ့ပုဆိုး ေဟာင္းေလးနဲ ့ပါ..။<br /> “ လာဗ်...ထိုင္ ၊ ခင္ဗ်ားက မင္းသားမဟုတ္လား၊ ခင္ဗ်ား...ဗ်ာ မေမးမစမ္းနဲ ့..”<br />“ ဘာကိုလဲဗ်...”<br />“ ေရဆင္းခ်ိဳးတာေလ...ဒီမွာငွက္ရွိတယ္ဗ်..ေရာ့...ေရေႏြးေသာက္...ဒါမွမဟုတ္ အာမီရမ္ေတာ့ အိပ္ေဆာင္ရွိတယ္ဗ်...ေသာက္မလား..”<br />“ေနပါေစ...က်ေနာ္ မေသာက္ပါဘူး..ေရေႏြးဆိုရပါျပီ..ေက်းဇူးဘဲ”<br />“ ေဆးလိပ္ရွိတယ္ဗ်...ပြတ္ခၽြန္းဘဲ..( ေဆးလိပ္အစား၊ ရရာသစ္ရြက္နဲ ့ေဆးၾကမ္းကိုလိပ္ထားေသာ ေဆးလိပ္)”<br />“ ရတယ္...က်ေနာ့္မွာ..ပါတယ္..” <br />ဒီလိုနဲ ့ေရေႏြးေသာက္ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္း အလာပ သလာပ ထိုင္ေျပာရင္း ခင္ခင္မင္မင္ ျဖစ္သြားတာပါဘဲ..။<br />သူတို ့ဘ၀အေၾကာင္းေတြ ညဥ္းခ်င္းေတြနားေထာင္ျပီးေတာ့လဲ သက္ျပင္းေတြ တူတူခ်ရင္း...တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ေနမိေတာ့တာဘဲ..။ထားပါ.. ဒီလိုနဲ ့ပြဲကေရာဆိုပါေတာ့..။<br /> ပထမညေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ပါဘဲ...။<br />ေနာက္ေန ့မိုးလင္းတာနဲ ့ဗိုလ္ၾကီးက ေခၚေတြ ့တာပါဘဲ ( အခုထိုင္ထားတဲဲ ့တပ္မွာ အၾကီးဆံုးဗ်ာ)....။<br />အခု ဒုတိယည ကျပမယ့္ ျပဇာတ္ကို တိုက္ပြဲခန္းေလးေတြထည့္ကျပပါေပါ့...စစ္တပ္နဲ ့ေသာင္းက်န္းသူ ဇာတ္လမ္းေပါ့ဗ်ာ...။<br />သူ ့သေဘာက ၾကိဳက္သလိုသာခ် ဇာတ္လမ္းဆံုးရင္ စစ္တပ္က ေအာင္ပြဲေတြနဲ ့ေပါ့ဗ်ာ...။က်ေနာ္က ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ေနရာက ေနေပါ့တဲ ့..။<br />( သူကလဲ နပ္တယ္ဗ်..ေခါင္းေဆာင္မင္းသား သူပုန္ေနရာက က”ခဲ ့ရင္ ပရိတ္သတ္က ေသာင္းက်န္းသူမင္းသားဘက္က အားေပးမွာကိုး...။ေကာင္မေလးေတြ ဆိုတာကလည္း ေသရင္ေတာင္ ေသာင္းက်န္းစသူဘက္က အမာခံ ငိုမယ့္သူေလးေတြေပါ့)။<br />“ ဘာေတြလိုအပ္လဲ ေျပာပါ”<br />“ ဟိုဘက္ဒီဘက္ တပ္သားေတြအတြက္ အီိေကြးမဲန္ေတြလိုတယ္...ေသနတ္ေတြ ၀တ္စံု ယူနီေဖာင္းေတြ လိုတယ္ဗ်”<br /> “ ၀တ္စံုကေတာ့ ရပါတယ္...လက္နက္ကျပသနာဗ်...က်ေနာ္တို ့နဲ ့မကြာရွိေနရမွာ...ဒီနယ္ေျမအေၾကာင္းလဲ မင္းသားသိတာဘဲ...အမဲေရာင္နယ္ေျမဗ်..”<br />“ ဟာ..ဗိုလ္ၾကီးကလဲ..ဒါဘုရားပြဲေတာ္ေလ...သူတို ့လဲ သိပါတယ္...မေန ့ညက ကတာေတာင္ ေအးေဆးပါဘဲ...ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး..”<br />“ ကဲ...ဒါဆိုလဲ ယူနီေဖာင္းေတြေတာ့ ေစာေစာယူထားေပါ့...လက္နက္နဲ ့အိေကြးမန္ ့ေတြေတာ့ျပဇာတ္မထြက္ခင္အခ်ိန္မွီလာပို ့ေပးမယ္..<br />ျဖစ္မလား”<br />“ျဖစ္တယ္...စိတ္ခ်မယ္ေနာ္..ေတာ္ၾကာကေနမွ ဟိုဟာမရ ဒီဟာမရဆို...ခက္တယ္”<br />“ ဟာ..စိတ္ခ်ပါ..”<br />..... ....<br />....<br /> ဒီလိုနဲ ့ကျပေရာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ...။<br />ဇာတ္လမ္းကေတာ့ အေရးေပၚထိုးဇာတ္ေပါ့...။<br />ကိုယ့္လူေတြကလဲ ယူနီေဖာင္းအျပည့္အစံုနဲ ့ကျပတာဆိုေတာ့ ခပ္ၾကြၾကြ...။<br />ပြဲခင္းကလဲ လွလွ...။<br />ပြဲေရွ ့ဆံုးတန္းမွာ စားပြဲေတြ ဆက္တီေတြ နဲ ့...ေကာ္ဖီ၊ေရေႏြးအိုး( ေရေႏြးအိုးက ဟန္ေဆာင္...လူျမင္ေကာင္းေအာင္လုပ္ထားတာ...အထဲမွာ အရက္) အစံုအလင္နဲ ့ဗိုလ္ၾကီး၊ဗိုလ္ေလး၊တပ္သားေတြနဲ ့...ကေတာ္စံုကလဲ စတိုင္က်က်..။<br /> ထိုးဇာတ္သာေျပာတာ ျပဇာတ္က လမိုင္းကပ္ျပီး ကလို ့ေကာင္းတာဆိုေတာ့...။<br /> အဲသလို ကျပေနရင္း...တဖက္လူစကားေျပာေနတုန္း ကိုယ္က ဇာတ္စင္ ဘယ္ေထာင္းကို လွည့္လို ့ မ်က္ႏွာေပးေလးနဲ ့ေပါ့ေလ...။<br /> ၾကည့္ေနတုန္းဘဲ...ကိုယ္မ်က္ႏွာမူယာအရပ္ ေတာင္ေၾကာျမင့္ျမင့္ၾကားက မီးပြင့္တပြင့္ ေျမာက္တက္လာျပီး...နီးလာတာ ...မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္ပါဘဲ...။<br /> ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ဘုရားပြဲေအာင္ျမင္လို ့ သီိတင္းကၽႊတ္ မီးက်ည္ လႊတ္တယ္ထင္ေနတာ...။<br /> ေနာက္မွ ပြဲခင္းတည့္တည့္ကို ...လာတာ..။<br />“ ရႊီး...ကနည္းလိုလို..ကၽြီးန္ ကနည္းလိုလိုနဲ ့...။<br /> “၀ုန္း...” ဆိုတဲ ့အသံၾကီးနဲ ့...လူၾကီးမင္းမ်ား စားပြဲေရွ ့တည့္တည့္ပါဘဲဗ်ာ...ေျမၾကီးေတြေရာ ၊ စားပြဲေတြေရာ...ဖြာလန္ၾကဲ သြားတာဘဲ...ဗိုလ္ေတြလဲ ၀ပ္ေနတာ ျပားေနတာဘဲ...။<br />ပြဲခင္းတခုလံုးလဲ အုန္းအုန္းထ ပြက္ေလာရိုက္သြားတာ...ေနာက္တလံုးထပ္က်တာက ပြဲခင္းနဲ ့ေ၀းတယ္...။<br /> လူေတြ ေျပးလိုက္ၾကတာဗ်ာ...။ ဗိုလ္ေတြလဲ ေျပးတာဘဲ....။<br />အထိအခိုက္ေတာ့ မရွိဘူးဗ်...။ <br /> ပထမေတာ့ ဇာတ္စင္ေပၚက လူေတြ က ေၾကာင္ၾကည့္ေနတာဗ်...ေနာက္မွ သတိ၀င္လာျပီး ေျပးၾကတာ တန္းေနတာဘဲ...<br /> က်ေနာ္က မီးသမားကို မီးေတြပိတ္ဘို ့ေျပာေနတုန္း...ဘယ္သူမွန္းကိို မသိဘူး...က်ေနာ့္ကို လာဆြဲခ်သြာတာ...<br />“ ခင္ဗ်ား...ေသသြားမယ္...ဟိုက ထုေနျပီ...ခင္ဗ်ားက မီးေရာင္ေအာက္မွာ...ထင္းထင္းၾကီး...”<br />“ ဟာ...သူတို ့လူေတာ့မွားမွာ မဟုတ္ပါဘူး...”<br />“ အာ...ေသေတာ့မွာဘဲ....သူတို ့ကအေ၀းက ရမ္းခ်ေနတာ...ေနာက္ ...ခင္ဗ်ားက ။ယူနီေဖာင္းၾကီးနဲ ့...”<br /> သူေျပာမွ သတိရတာ....ဘုရားဘုရား....ယူနီေဖာင္း၊အီေကြ းမဲန္ ့လက္နက္အျပည့္အစံုနဲ ့...မိတ္ကပ္အေဖြးသားၾကီးနဲ ့ဂန္ ့သြားရင္...။<br /> .........<br />လံုး၀ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ...ထဲမွာ...အခ်င္းခ်င္းအသံျပုေနရတာ..တခ်ိဳ ့လဲေခၚလို ့ရတယ္...<br />...တခ်ိဳ ့လဲ ေခၚလို ့မရ...။<br /> အဲလို ဆူညံ ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားေနတဲ ့ၾကားမွာ...<br />“ ေဇာ္ေဇာ္...ဘယ္မွာလဲ...မင္းသား ဘယ္မွာလဲ...”<br /> “ေဇာ္ေဇာ္...ေဇာ္ေဇာ္.....”<br />“ ရႈးးးးးးးး မထူးနဲ ့ ...မင္းသားကို ဟိုဟာေတြ လာဆြဲျပီ ထင္တယ္...”<br />“...ဟမ္...ဘာျဖစ္လို ့လဲ”<br />“ စစ္ဗိုလ္ေနရာက ..ကလို ့..ေခၚျပီး သမျပီ ထင္တာဘဲ...ဒါမွ မဟုတ္ ျပန္ေပးဆြဲမယ္ ထင္တယ္..”<br /> ဟင္....ၾကားရ..ၾကားရ နား၀မွာ မသက္သာ...ဆိုျပီး ေနာက္ပိုင္း ငိုခ်င္းေတာင္ ဆိုခ်လိုက္ခ်င္တာ...<br />ပုန္းေနတာခ်င္းအတူတူ...စိတ္ခ်မ္းသာစရာ တခြန္းမွ မေျပာဘူး...<br /> ..........<br />...........<br /> ..........<br />“ ေဇာ္ေဇာ္...ဘယ္မွာလဲ....”<br />“...ေဇာ္ေဇာ္...လက္နက္ေတြ ျပန္ေပးဦး....ခ်စ္တိုး....ေပၚဦး....ေဟ့လူေတြ...ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ...”<br /> ဟာ...ရဲေဘာ္ေတြ....။<br /> ေဟ့..က်ေနာ္တို ့ဒီမွာ...<br /> ” ဟာ...ကိုေဇာ္ေဇာ္လား....လုပ္ဦး လုပ္ဦး...တပ္ရင္းမႈး ပစၥတိုက ခင္ဗ်ားဆီမွာေလ...ျပန္ေပးဦး...”<br />ဟုတ္တာေပါ့...အဲဒီက်မွ ေမာင္ၾကီးမဲၾကီးထဲ...<br />“ က်ေနာ္ဒီမွာ...ခင္ဗ်ား လာျဖတ္ေပး...က်ေနာ္ ထုတ္လို ့မေတာ္တဆ က်ည္ထြက္ သြားမွျဖင့္...”<br />“ ဟုတ္ျပီ ဟုတ္ျပီ...ဘယ္မွာလဲ ခင္ဗ်ာ...”<br />“ ဒီမွာ ...”<br />“ ခ်စ္တိုးတို ့ေတြေရာ...”<br />“ ေျပးကုန္ၾကျပီ..ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ မသိဘူး...”<br />“ဟာ...ျပသနာဘဲ...လက္နက္ေတြ က်ည္ေတြက ခင္ဗ်ားတို ့ဆီမွာ...”<br />“ ခင္ဗ်ားတို ့မွာ ေသနတ္ေတြ အမ်ားၾကီးဘဲ မဟုတ္လား...”<br />“ တခ်ိဳု ့ကင္းေစာင့္ေနတယ္...တပ္ထိုင္ထားတဲ ့ဆီက ဒီကိုဆင္းလာလို ့မရဘူး...ေတာင္ကုန္းကို ၀င္မစီိးနိုင္ေအာင္..ကာကြယ္ရမွာ..”<br />“ ေအာ္...ေဆာရီးဗ်ာ...က်ေနာ္တို ့လဲ လန္ ့ဖ်ပ္ျပီး ေျပးပုန္းတာကို း..”<br />“ ရတယ္၇တယ္...ဗိုလ္ၾကီးကို လက္နက္သြားေပးလိုက္ဦးမယ္...ေနာက္မွ ျပန္လာမယ္..ခင္ဗ်ားလူေတြ ေခၚစုေပးဦး...က်ေနာ္တို ့လက္နက္ေတြ ျပန္ယူရဦးမွာ...အေျခအေနက စိတ္မခ်ရေသးဘူး...ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမွာ”<br /> .......။<br /> တနာရီနီးပါး ၾကာသြားမွ...လူသူသူသံတိတ္ဆိတ္သြားသလိုလို...စကားသံေတြ ျပန္ထြက္လာသလိုလိုနဲ ့..။<br /> ဟိုဒီသြားလာေနေသာလူရိပ္ေတြ ျပန္ေတြ ့လာရသည္..။<br /> ခဏၾကာေတာ့ မီးခြက္ မီးေရာင္..လက္ႏွိပ္မီးေရာင္ေတြ ျပန္ေတြ ့လာသည္...။ ကိုယ့္ဇာတ္စင္မွာလဲ..အလွ်ိဳလွ်ိဳ ျပန္ထြက္လာၾကျပီး တြတ္တြတ္ တြတ္တြတ္နဲ ့...။<br /> ခ်စ္တိုးတို ့ လူရႊင္ေတာ္ အုပ္စုေတြနဲ ့ လူၾကမ္းအုပ္စုေတြလဲ မရဲတရဲ ျပန္ကပ္လာၾကတယ္..။<br />“ ေဟ့...မင္းတို ့ဘယ္လစ္ေနတာလဲ...ဟိုမွာ ေသနတ္ေတြ လိုက္ေတာင္းေနတာ ၾကာေနျပီ...”<br />“ ဟာ..ကိုယ့္ဆရာကလဲ...တည့္ရာေျပးရတာေပါ့..သူတို ့ဟာၾကီးေတြ လြယ္သာလြယ္ထားတာ...ျပန္ေပးဘို ့ သတိေတာင္ မရဘူး..”<br />“ ေလးတာ....”<br />ေတာ္ေနေလာက္ၾကာေတာ့..ရဲေဘာ္ေတြ လာတာပါဘဲ...။<br />ေသနတ္ေတြ ပစၥည္းေတြ ျပန္လာယူျပီး...မီးစက္မထြန္းဘို ့..ပြဲကိုလဲ ရပ္ထားလိုက္ဘို ့..လာေျပာတာဘဲ..။<br /> ျဖစ္ပံုမ်ား...။<br />ေနာက္ရက္ေတာ့..ပြဲခင္းက ပံုမွန္နီးပါးေတာ့ ျပန္ျဖစ္လာပါတယ္...။<br /> တတိယည အစီအစဥ္ကေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္း ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ ့ကိုယ့္ပံုမွန္ျပဇာတ္ပါဘဲ...။<br /> ညေနပိုင္းေလာက္က ေတာ့ သြားေမးခိုင္းေသးတယ္...မေန ့ညက ျပဇာတ္ ျပန္ကျပေပးရဦးမွာလားဆိုေတာ့...<br /> ကလဲ မက နဲ့ေတာ့..ေသနတ္လဲ မငွားနိုင္ေတာ့ဘူးတဲ ့..။<br />ညကေတာင္..အေရးၾကီးတဲ ့အခ်ိန္မွာ လက္နက္က ကိုယ္နဲ ့မကြာရွိေနရမယ့္ဟာ...လူနဲ ့တျခားစီျဖစ္ေနလို ့..ဒဏ္ေပးတယ္ဆိုဘဲ..။<br /> မကနဲ ့ဆိုေတာ့လဲ..မက”ဘူးေပါ့..။<br /> မငွားလဲေနေပါ့...ကိုယ့္ျပဇာတ္က ေသနတ္မွ မလိုတာ...။<br />တတိယညက်ေတာ့ ကျပတာ ေအးေဆးဘဲ...။ ဘာမွကို မျဖစ္ဘူး...။<br /> ညေနကတည္းက ပြဲခင္းကို စနည္းနာျပီး ၾကည့္မိတယ္...ရဲေဘာ္ေတြ တစ္ေယာက္မွ လမ္းသလားတာ မေတြ ့ဘူး...။<br /> ရွင္းရွင္းေျပာရရင္...<br />ပြဲခင္းလံုျခံဳေရးေတာင္ တာ၀န္မယူေတာ့တာဗ်ာ...။<br />.......<br />.......<br />ဒီအျဖစ္အပ်က္က ၾကာေနျပီဆိုေတာ့ အျမဲတမ္းၾကီးေတာ့ သတိမရပါဘူး...။<br /> တိုက္ဆိုင္မွပါ...<br />တိုက္ဆိုင္မွ ဆိုတာကလဲ တျခားေတာ့ မဟုတ္ဘူး...<br />ဆိုင္းဘုတ္ၾကီိးေတြေလ....<br />“ တပ္မေတာ္သာအမိ၊ တပ္မေတာ္သာအဖ” <br />ဆိုတာၾကိးေတြ ့ရင္. ခုနကေေျပာတဲ ့အေတြ ့အၾကံဳကို ျပန္သတိယျပီး ျပံဳးခ်င္ေရာ...။<br /> က်ေနာ္ဘဲ အေတြးေခါင္တာလား ၊အေတြးနက္တာလား မသိပါဘူး...။<br />ဒါေၾကာင့္လဲ ဒီိပို ့စ္ကို နာမည္ေပးထားတာ...<br /> “ မဆီမဆိုင္” လို ့.........ဆို။။။<br /> ဆိုင္ လို ့လား...။<br /><br /><br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-890829046408630739?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-11594585537552125452009-10-09T11:05:00.000-07:002009-10-11T04:10:41.633-07:00<object width="420" height="366" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-3286c031c63903f8" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v19.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3286c031c63903f8%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331183363%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D12BDDD6C690C2CD88DDABF954CCD54C133766259.7C0BD336331BFE4F96D50CC7371864A6506ABB9A%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3286c031c63903f8%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DCCEMuvB0q3qGD_faMU1esPyByl8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="420" height="366" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v19.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3286c031c63903f8%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331183363%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D12BDDD6C690C2CD88DDABF954CCD54C133766259.7C0BD336331BFE4F96D50CC7371864A6506ABB9A%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3286c031c63903f8%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DCCEMuvB0q3qGD_faMU1esPyByl8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /> က်ေနာ္တို ့က”ျပခဲ့တဲ့ ဇာတ္ပြဲ ဗီဒီယိုဖိုင္ေလးေတြပါ..အျပည့္အစံုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး...<br />ေနာ္ေနာ္နဲ ့ေက်ာ္ေက်ာ္မိုးတို ့က”တာေတာင္ အျပည့္မပါပါဘူး...<br /> ကင္မရာ ဘက္ထရီ ေဒါင္းသြားလို ့..ဒိေလာက္ဘဲ..ဆိုေတာ့...ေနာ္ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ ေရႊစိတ္ေတာ္ေတြဆို းလို ့..။<br />သူတို ့ချမာ ၾကိဳးစားျပီး အပီ က...ၾကတာကိုးးးး။<br /> မဒမ္ဆူးရဲ ့အျငိမ့္ခန္းေလးလဲ ၾကည့္ေပါ့...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1159458553755212545?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-61790619994684978132009-10-09T10:45:00.000-07:002009-10-11T04:09:28.524-07:00<object width="420" height="366" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-81cabe50bc584c75" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v7.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D81cabe50bc584c75%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331183363%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7D800F868BD2AFE777E606832B7F6BAE5F80BDE3.757528C346E0E3B383639D3DB9C4E161780E99E9%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D81cabe50bc584c75%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DL4knhvboSzL7EktuZPOTHCHnkXk&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="420" height="366" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v7.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D81cabe50bc584c75%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331183363%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7D800F868BD2AFE777E606832B7F6BAE5F80BDE3.757528C346E0E3B383639D3DB9C4E161780E99E9%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D81cabe50bc584c75%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DL4knhvboSzL7EktuZPOTHCHnkXk&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-6179061999468497813?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-77738704935472930502009-09-12T12:17:00.000-07:002009-09-12T12:18:30.849-07:00ထိတ္ထိတ္ေ၀ေ၀ ညဥ့္နက္ေတြထဲ<br />ေအးစက္စက္ သိုင္းဖက္လာတဲ့<br />လေရာင္တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ ့ဘဲ<br />ကိုယ့္ အားငယ္မႈကို ကိုယ္ေသာက္သံုးရ...။<br />ႏွင္းေတြေလ......<br />က်ေနလိုက္တာမ်ား တြတ္တီးတြတ္တာနဲ ့<br />ဆရာမင္းလူရဲ ့ “ငွက္ကေလး”ေပါ့<br />ျပတင္းတံခါးမွန္ထဲမွာ<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ရွာေဖြယင္း<br />၀ိုင္ျပင္းျပင္းနဲ ့ဘဲ ....<br />ငိုခ်င္းမခ်မိေအာင္<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လွည့္ေရွာင္ေနရတယ္..။<br />သတၱ၀ါ တစ္ခု ကံတစ္ခုတဲ့<br />တစ္ေကာင္တည္းဘ၀မွာေတာ့<br />ကံေပါင္းမ်ားစြာက<br />အခ်က္က်က် ကျပီကရီလုပ္တိုင္း<br />ငါ့ အေရာင္ေတြ ေျခာက္ျခားၾကေလရဲ့.....။<br />ဘ၀တူငွက္ကေလးေရ<br />အလြမ္းဘဲျဖစ္ျဖစ္ နာက်ည္းမႈဘဲျဖစ္ျဖစ္<br />ငါကေတာ့....<br />ကင္းဗတ္စေပၚ အန္ခ်လိုက္တာဘဲ။<br />မင္းကေတာ့ ပိုေတာ္တာေပါ့...<br />ကြန္ျပဴတာထဲ အန္ထည့္လိုက္ေရာ...<br />မင္းကေမွာ္ငွက္ေလ<br />ငါ့ရဲ ့ေကာင္းကင္ထက္မွာေပါ့...။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7773870493547293050?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-62729446269060681752009-09-10T08:33:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.506-08:00သိပ္ၾကိဳက္မိတဲ ့ရုပ္ရွင္ကားေလးပါ...<br /> အစားေကာင္း စားရရင္ မိတ္ေဆြေတြကိုမေမ့နဲ ့ဆိုတဲ ့ စကားေလးလိုေပါ့..။<br />http://thitnetsue-tns.blogspot.com/ ဒီမွာတင္ထားတာပါ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-6272944626906068175?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-64163584709879512792009-09-10T08:18:00.000-07:002009-09-10T08:31:40.361-07:00<param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4KBwgUKZXLQ&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4KBwgUKZXLQ&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed>"><br /> ၾကည့္ေနရင္းကို မ်က္ရည္က်မိေအာင္ေကာင္းတဲ ့ရုပ္ရွင္ကားေလးပါ..။ သိပ္ေတာ္တဲ ့ သရုပ္ေဆာင္ေတြရဲ ့အနုပညာ...<br />သိပ္ေတာ္တဲ ့ ကေလးမေလးရဲ ့ စ်ာန္၀င္စားျပီး သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ ့အနုပညာကို ေလာေလာဆယ္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္..။<br /> အနုပညာရွင္၂ဦးရဲ ့တဦးအေပၚတဦးထားတဲ ့သံေယာဇဥ္..။<br />တခါတခါ ကိုယ္တိုင္ကေလးမေလးေနရာကို ေရာက္သြားသလိုခံစားရပါတယ္..။<br /> ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္းမ်က္ရည္က်မိတာ..သိပ္ေပ်ာ့ညံ့တဲ ့ေကာင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..။<br />ကိုယ့္ဘ၀နဲ ့ထပ္တူနီးပါးတူလြန္းလို ့ ဟတ္ထိသြားတာပါ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-6416358470987951279?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-48544805105528759582009-08-28T23:05:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.522-08:00<span style="font-size:0;"><br /></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><a href="http://thitnetsue-tns.blogspot.com/">http://thitnetsue-tns.blogspot.com/</a></span><br /><span style="font-size:130%;"> က်ေနာ္....ဒီဘေလာ့ဂ္လိပ္စာသစ္ေလးမွာဘဲ ပို ့စ္အသစ္ေတာ့ တင္ေတာ့မွာပါ...။</span><br /><span style="font-size:130%;">မိတ္ေဆြေတြအေနနဲ ့ ဒီလင့္ခ္ အသစ္ေလးကို ေျပာင္းခ်ိတ္ထားရင္ ပိုေကာင္းမွာေပါ့...။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-4854480510552875958?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-79903737913657863892009-08-28T11:46:00.000-07:002009-08-29T06:35:34.280-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SpkulwiFN4I/AAAAAAAAAZQ/53RiLExnt8k/s1600-h/storm_clouds_over_swifts_creek.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375378856461285250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 132px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SpkulwiFN4I/AAAAAAAAAZQ/53RiLExnt8k/s320/storm_clouds_over_swifts_creek.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>မႈိင္းညွင္းညွင္း ျမဴေလေႏြးကပင္ ကိုယ့္ကို ဆြဲပတ္ရစ္ေပြ ့ျပီး အလြမ္းလိႈင္းထဲဆြဲသြင္းလိုက္သလို<br />ေမာဟိုက္ဟိုက္ႏွင့္နီးရာ ေက်ာက္စြန္းေလးမွာ ကိုယ္္ထိုင္ခ်လိုက္ရသည္..။<br />ႏြမ္းေနေသာစိတ္ႏွင့္ပင္ ေ၀းနိုင္သမွ်ေ၀းေ၀းသို ့အၾကည့္ကိုပို ့ထားလိုက္သည္။ ျပာလြလြ အေငြ ့ ့မ်ားၾကားတြင္မွ လူမသိသူမသိေၾကြက်ဆဲ သစ္ရြက္ေလးေတြ...ေၾကြေနဆဲ သစ္ရြက္ေလးေတြက ေျမမွာ အျပန္ ့သား...။<br />မိမိမီွတြယ္ရာမွ ခြဲခြာေၾကြလြင့္ခဲ ့ရေသာ သစ္ရြက္ ပန္းပြင့္ သံေယာဇဥ္ကို နက္နက္နဲနဲ မေ၀ခြဲတတ္ေပမယ့္..<br />ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ႏွင့္ နီးရာ သစ္ရြက္ေလးကို ေကာက္ယူၾကည့္မိသည္...။<br />သစ္ရြက္ေပၚမွ ႏွင္းရည္စိုစိုတို ့သည္ပင္ သစ္ရြက္ေလးရဲ ့မ်က္ရည္မ်ားလား...။<br />သစ္ရြက္ေပၚမွ ႏွင္းရည္တို ့သည္ပင္ သစ္ရြက္ေလးရဲ ့ခြဲခြာျခင္းမ်က္ရည္ဆိုလွ်င္...<br />ကိုယ့္တကိုယ္လံုး စြတ္စိုေနတဲ ့ႏွင္းရည္ေတြကေရာ..ကိုယ့္မ်က္ရည္ေတြလား...။ နာနာက်င္က်င္ပင္ ျပံဳးလိုက္ကာမွ မ်က္ရည္စက ခိုတြဲလာသလို ။<br />အိတ္ထဲက ေဆးလိပ္ဗူးကို ဆြဲထုတ္ရင္းေဆးလိပ္ကို မီးညိွလိုက္ရင္း တခ်က္ ရႈိက္သြင္းရင္း...<br />“ ညီညီ...မင္းလြမ္းတာေတြ ေပ်ာက္ေအာင္ ေဆးလိပ္ေသာက္ၾကည့္ပါလား...အလြမ္းေျပတယ္ကြ”<br />စိုးငယ္..မင္းေျပာသလို ေဆးလိပ္ကို အလြမ္းေျပမလားအထင္နဲ ့ေသာက္လာတာ...ေဆးလိပ္ေတာင္ ျဖတ္ဘို ့မလြယ္ပါဘူးသူငယ္ခ်င္း..။<br />အလြမ္းေတြကေလွ်ာ့သြားသလား ဆိုရင္ေကာ...။<br />ေသရာပါ ဒဏ္ခ်က္ေတြ.....၊ ေဆးလိပ္ေငြ ့က ဖ်က္နိုင္ပါ့မလား သူငယ္ခ်င္းရယ္..။<br />ေဟာဒီ သစ္ပင္ထက္မွာ မွီတြယ္ခဲ ့တဲ ့ သစ္ရြက္ေတြ...<br />ေျမျပင္အႏွံ ့ေၾကြေနတယ္ သူငယ္ခ်င္း..။<br />ျပန္ဆက္လို ့မရတဲ ့ခြဲခြာျခင္း..ေ၀းကြာမႈ..။<br />ေၾကြက်တဲ့သစ္၇ြက္ေနရာမွာ အစားထိုး၀င္ေရာက္လာတဲ ့သစ္ရြက္တခုအတြက္...<br />ဒါမွမဟုတ္..ေ၀းေ၀းမွာေၾကြလြင့္ေပးမွ ဆက္လက္တင့္တယ္လွပမယ့္ အပင္အတြက္..။<br />ေ၀းေ၀းမွာ ေၾကြေပးတာက ပိုေကာင္းမွာပါ သူငယ္ခ်င္း..။<br />...........<br />...........<br />လြမ္းခ်င္ေပမယ့္ မလြမ္းသင့္ေတာ့တဲ ့အေနအထားပါ..။<br />ဒါေပမယ့္ လြမ္းမိတယ္..။<br />.....<br />.....<br />“ ”<br />“ ဒီျမိဳ ့က်ဥ္းက်ဥ္းေလးေလာက္ကို ဘ၀အဆံုး ကမၻာ အဆံုးထင္ေနတဲ ့ ခင္ဗ်ားကို ၊ ေလာကၾကီး ဘယ္ေလာက္က်ယ္တယ္ဆိုတာ.. က်ေနာ္ လက္ေတြ ့ျပမယ္...ခင္ဗ်ား ကြယ္ရာကေနက်ေနာ့္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ၾကည့္ခြင့္မရေအာင္..လက္ေတြ ့ျပမယ္..ရွင္းရွင္းေျပာရရင္..ခင္ဗ်ား က်ေနာ့္ကိုအလြမ္းေျပ ၾကည့္ခြင့္မရွိေအာင္္ကို ေနျပမယ္..”<br />ညီညီ<br /><br />“ ေမာင္...အဗၼပၸါလီ ကို သိတယ္ မဟုတ္လား...တိုင္းျပည္က ျပည့္တန္ဆာလို ့သတ္မွတ္ထားတဲ ့သူေလ..<br />သူက ျပည့္တန္ဆာျဖစ္ေပမယ့္ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး သီတင္းသံုးဘို ့ သူပိုင္ေျမသရက္ျခံကို လႈျပီး ေကာင္းမႈတခုလုပ္ခဲ ့တယ္ေမာင္...<br />ပါတ္၀န္းက်င္ဆိုတာသိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္..သူတို ့ထင္သလိုလူတေယာက္ကို သတ္မွတ္ၾကတယ္၊<br />မ...ဘာမွ မရွင္းခ်င္ဘူးေမာင္..ယံုၾကမွာလဲ မဟုတ္ဘူး..<br />သူတို ့ထင္သလို မ..ဟာျပည့္တန္ဆာ ျဖစ္ခဲ ့ရင္ေတာင္ ..အဗၼပၸါလီလို ေကာင္းမႈတခုေတာ့ လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ေမာင္..အဲဒါက ဗုဒၶဘာသာ၀င္စစ္စစ္ျဖစ္ခ်င္တဲ ့ ေမာင့္ကို ကူညီနိုင္ခဲ ့တယ္..”<br />ေမာ္ေမာ္<br /><br />..<br />..<br />ဘာမွ အဆင္မေျပတတ္တဲ ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ျပသနာနဲ ့၀မ္းနည္းမႈက တန္းစီေနတတ္သည္..။ အယူအဆ ၊စိတ္ဓါတ္ ၊ ယံုၾကည္မႈေတြ ကပင္ ကိုယ့္ကို လမ္းခြဲေစတာလားေတာ့ မေျပာတတ္..။ ဒါေပမယ့္ ကိစၥမရွိ..။ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ တိတ္တိ္တ္ေလး က်ိတ္မိွတ္ခံစားျခင္းက အက်င့္ပင္ ျဖစ္ေနျပီ..။<br />ကိုယ့္သေကၤတ ကေတာ့ အျမဲ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ့ထားျခင္းက အေဖာ္ပင္..။<br />မိဘေတြမွာ ဘက္လိုက္တတ္တဲ ့စိတ္ဓါတ္မရွိပါဘူးလို ့ ေျပာသူမ်ားရွိခဲ ့လွ်င္ ကိုယ္ျပံဳးျပလိုက္ခ်င္ပါတယ္...<br />ႏႈတ္ခမ္းတင္းတင္းေစ့ထားေသာ အျပံဳးနဲ ့ေပါ့..။<br />ပန္းခ်ီပညာမွာ အေရာင္ေတြကို အုပ္စု ၃စုခြဲထားသည္..။<br />အေအးေရာင္အုပ္စု၊<br />အေႏြးေရာင္အုပ္စု၊<br />အပူေရာင္အုပ္စု....။<br />မိဘေတြကမ်ား သားသမီးေတြကို အေရာင္အုပ္စု ခြဲမည္ဆိုရင္ ကိုယ္ကေတာ့ အပူေရာင္ အုပ္စုမွာ<br />ထိပ္ဆံုးက ျဖစ္လိမ္ ့မည္..။<br />အပူေရာင္ေတာင္မွ အိီေကြတာ အပူ..။<br />ကိုယ္ကလဲ ျပတ္သားခြဲထြက္ေစတတ္ေသာ အပူေရာင္ကို ႏွစ္သက္သည္..<br />အလင္းျပတ္ျပတ္<br />အနားစြန္းအလင္း..<br />ကိုယ္ျပခ်င္ေသာ ျပကြက္တခုကို ဖ်တ္ကနည္း ထိခတ္ျပတတ္ေသာ အလင္းမ်ိဳး။။<br />.....<br />ကိုယ္ႏွစ္သက္တတ္ေသာ အလင္းျပခ်က္ေလးတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ပင္ ေမြးရပ္ေျမ တခုကို တစ္သက္လံုးနီးပါး<br />စြန္ ့ခြာေစခဲ့ေသာ ..အျဖစ္။<br />အံ့ၾသစရာေကာင္းသည္က ဘ၀တခုလံုး ပ်က္လြင့္ေၾကမြေစခဲ ့ေသာ လွ်ပ္တပ်က္ အလင္းရိုက္ခ်က္<br />ျမင္ကြင္းက ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္မရ...။ ေမ့မရ..။<br /><br />ဆက္ပါဦးမယ္<br />သစ္နက္ဆူး<br />( ဘယ္သူ ့ကိုမွ ရင္ဖြင့္ခြင့္မရေတာ့တဲ ့ဇာတ္လမ္းေလးအတြက္ သိမ္းထားစရာ ေနရာေလးတခု...ရင္ဖြင့္စရာ ေနရာေလးတခု ေတြ ့ခဲ ့ျပီ မ..ေရ..၊ ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္အခါ လာမယ္ဆိုတာ မသိပါဘူး...ေမာင္...ေသသြားခဲ ့ရင္ေတာင္..ေဟာဒီစာမ်က္ႏွာေလးေတြမွာ မွတ္တမ္းေလးထားခဲ ့တယ္..မ<br />ေမာင့္ ခံစားခ်က္ေတြကို ေျဖခြင့္ေပးပါ..)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7990373791365786389?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-34286584629885787382009-08-23T00:55:00.000-07:002009-08-23T02:23:45.240-07:00ခုတေလာ...<br /><br /><span style="color:#00cccc;">ေတြးေနမိတာက...</span><br />ကမၻာ ေျမမွာ လူအျဖစ္ေမြးဖြားလာျခင္းနဲ ့လူသားတဦး ကျပထမ္းေဆာင္ရမယ့္ ဇာတ္ရုပ္..။<br /><br /><span style="color:#00cccc;">ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက.....</span><br /><span style="color:#000000;"></span>ျပာတမႈန္မွ်သာ......။<br /><br />က်န္းမာေရး..........<br />ရင္ထဲမွာ ေနလို ့မေကာင္း...။<br /><br />ဖတ္ျဖစ္တဲ ့ စာေတြက..<br />ခံစားမႈေတြ သက္သာေစမယ့္ မိတ္ေဆြေတြရဲ ့ဘေလာ့ဂ္ပို ့စ္မ်ား..။<br /><br />ေရာက္ျဖစ္ေနတာက..<br />အငွားခႏၵာရဲ ့အျပင္ဘက္...။<br /><br />ေရးျဖစ္ေနတာက...<br />နာက်င္မႈတခ်ိဳ ့...။<br /><br />နားေထာင္ျဖစ္တာက..<br />အလြမ္းသီခ်င္းမ်ား နဲ ့ေပါက္ကြဲသံစဥ္...။<br /><br />ရြတ္ေနမိတဲ ့ကဗ်ာ..<br />သူတည္းတေယာက္ ေကာင္းဘို ့ေရာက္မူ..သူတေယာက္မွာ ပ်က္လင့္ကာတည္း...။<br /><br />ျဖစ္ခ်င္ေနတာက...<br />ခံစားမႈ မဲ ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္...။<br /><br />စားျဖစ္ေနတာေတြက...<br />အစြဲအလမ္းမထား...ၾကံဳသလို..။<br /><br />သနားမိတာက ..<br />မွန္ထဲက သတၱ၀ါ...။<br /><br />လြမ္းေနမိတာက..<br />အညာ....ေမြးရပ္ေျမ...။<br /><br />ေမ့ေလ်ာ့ပစ္ေနမိတာက..<br />နာက်င္ျခင္း....။<br /><br />ခါးသက္ေနမိတာက..<br />သံေယာဇဥ္နဲ ့စြဲလမ္းစိတ္....။<br /><br />တမ္းတေနမိတာက...<br />တိတ္ဆိတ္ေသာ တေယာက္ထဲ ဘ၀...။<br /><br />ၾကိတ္ျပီးခ်ီးက်ဴးမိတာက..<br />ပိပိရိရိ ႏွစ္ရွည္လမ်ား လိမ္နိုင္သူ....။<br /><br />ၾကိတ္ျပီးအထင္ေသးမိတာက...<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္....။<br /><br />ဆႏၵမရွိတဲ ့ေနရာ..<br />ဟန္ေဆာင္ပါတ္၀န္းက်င္...........။<br /><br />ဆႏၵရွိေနတဲ ့ေနရာ..<br />တိတ္ဆိတ္ ေမွာင္မိုက္ေသာ ေနရာေလးတခု...။<br /><br />စြဲလန္းေနမိတာက..<br />ေဆးလိပ္။<br /><br />လိုအပ္ေနတာက..<br />တိတ္တိတ္ေလးမွ်ေ၀ခံစားမယ့္သူ...(သို ့မဟုတ္) ေက်ာက္ဂူတလံုး...။<br /><br />ေတာင့္တေနမိတဲ ့ဆု..<br />ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္း...။<br /><br />ထပ္ျပန္တလဲလဲ ေအာ္ဟစ္ေနမိတာက..<br />မေအာ္ပါဘူး...ရင္ထဲမွာဘဲ ၾကိတ္မွိတ္ခံစားပါတယ္..။<br /><br />၀န္ခံခ်င္တာက..<br />က်ေနာ္ ညံ့ခဲ့တယ္...။<br /><br /><br /><br />ျမတ္နိုးေရ...ညီမ တက္ဂ္ထားတဲ စာေၾကြးေလးေရးျဖစ္ခဲ ့ပါျပီ..။<br /><br /><span style="color:#66cccc;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3428658462988578738?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-73927108583120249822009-08-23T00:19:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.587-08:00<a href="http://thitnetsue-tns.blogspot.com/">http://thitnetsue-tns.blogspot.com/</a><br /><br />ေရာက္လာခဲ ့ရင္ေတာ့ ဒီဘက္ကို လာလည္ပါ...။<br />တိတ္ဆိတ္ျပီး ေမွာင္မိုက္တဲ ့ေနရာေလးတခုမွာ.... က်ေနာ္ ေၾကကြဲေနခ်င္တယ္..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7392710858312024982?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-19177920475698760142009-08-23T00:10:00.000-07:002009-08-23T00:17:02.382-07:00ကမ္းေျခ...<br />ငါ့မ်က္ရည္ေတြ ခဏသိမ္းေပးထားပါ<br />ေနာက္ေက်ာက ဓါးကိုစမ္းမိကာမွ<br />ဟန္ေဆာင္ျခင္းတရားေတြ ၾကား<br />အႏွစ္၂၀ေလာက္က အမွားတခုအတြက္<br />တိ္တ္တိ္တ္ေလးေၾက.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1917792047569876014?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-84895459203639660012009-08-20T07:24:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.650-08:00သာသနသုခ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းရံပံုေငြပြဲအတြက္ ရုန္းလိုက္ရတာ....<br /> ကေလးေတြက သၾကၤန္အက ေလာက္ဘဲ က”ဘူးတာဆိုေတာ့ ..အေျခခံက စသင္ျပီး ၃ပါတ္ေလာက္ ေလ့က်င့္ျပီးတာနဲ ့ ပရိတ္သတ္ေရွ ့မွာ ရံု၀င္လက္မွတ္ေရာင္းျပီး ကျပရမွာဆိုေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ မပူရေပမယ့္ သူတို ့ေလးေတြအတြက္ စိတ္ပူေနရတာ ..။<br /> အခုကျပခ်ိန္မွာေတာ့ အားလံုးရဲ ့လက္ခုပ္သံေတြ ခ်ီးက်ဴးသံေတြၾကားမွာ....<br /> က်ေနာ္သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ေတာ့ ခ်နိုင္ပါျပီ..။<br />ကျပခ်ိန္ ၃နာရီကို အခ်ိန္ကိုက္လုပ္ထားေပမယ့္ တစ္ကယ္စင္ေပၚမွာ ကျပတဲ ့အခါ အ၀တ္အစားလဲလွယ္ခ်ိန္ေတြနဲ ့ ၾကားက အစာျဖည့္ ေျပာခ်ိန္ေတြ အားလံုးေပါင္းလိုက္ေတာ့ ႏွစ္ပါးသြားက ၂၅မိနစ္ဘဲ ကျပခ်ိန္ရွိေတာ့တယ္..။<br /> က်ေနာ့္ မင္းသားမင္းသမီးေလးေတြကေတာ့ အျပင္းအထန္ေလ့က်င့္ထားျပီး ၀ေအာင္မက”ရလို ့စိတ္ေတြဆိုးၾကတယ္..။<br />က်ေနာ္လဲ ကေလးေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေပါ့...။<br /> ေနာ္ေနာ္ကလဲ ျပန္လာေတာ့ ကားေပၚမွာ စိတ္ေတြတိုျပီး က်ေနာ့္ကိုဘဲ ျပသနာရွာေနေလရဲ ့...။<br /> က်ေနာ္ ေနာက္ထပ္ ကေလးေတြအတြက္ ရုန္းရဦးမွာ...။<br />အခု ရင္ထဲမွာ ပီတိျဖစ္ရတာက သာသနာအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ကူညီနိုင္တာရယ္..<br />ကေလးေတြရဲ ့ရင္ထဲကို ျမန္မာ့ အကပညာထည့္ေပးနိုင္တာရယ္...<br />ေနရာမေရြး ျမန္မာ့အနုပညာကို ခ်ျပရဲတဲ ့သတၱိစိတ္ကို သူတို ့ႏွလံုးသားထဲ ထည့္ေပးနိုင္ခဲ ့တာရယ္ေတြကိုေပါ့...။<br /> က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့ သူတို ့က”တာေလးေတြကို လက္ခုပ္သံမစဲ အားေပးတာကို ၾကည့္ျပီး ၾကည္နူးရတဲ ့ ပီတိေပါ့ဗ်ာ...။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1puB2M4-I/AAAAAAAAAZE/yjMYXD1kse8/s1600-h/Bilde+133.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1puB2M4-I/AAAAAAAAAZE/yjMYXD1kse8/s320/Bilde+133.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372066170013541346" /></a><br /> မင္းသမီးေလးေတြ ၀ိုင္းရံခလို ့.....ေနာ္ေနာ့္ ရဲ ့ ႏွစ္ပါးခြင္ <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1ptsoA5ZI/AAAAAAAAAY8/8Wgkn5lBwPc/s1600-h/Bilde+120.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1ptsoA5ZI/AAAAAAAAAY8/8Wgkn5lBwPc/s320/Bilde+120.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372066164316890514" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n8feWh1I/AAAAAAAAAY0/O58dJ3DJpYI/s1600-h/Bilde+103.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n8feWh1I/AAAAAAAAAY0/O58dJ3DJpYI/s320/Bilde+103.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372064219461486418" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n77tB90I/AAAAAAAAAYs/c3C2K6ifqyg/s1600-h/Bilde+099.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n77tB90I/AAAAAAAAAYs/c3C2K6ifqyg/s320/Bilde+099.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372064209859376962" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n7YGCoyI/AAAAAAAAAYk/DQbjAJMmoBM/s1600-h/Bilde+091.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n7YGCoyI/AAAAAAAAAYk/DQbjAJMmoBM/s320/Bilde+091.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372064200300602146" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n60mNyWI/AAAAAAAAAYc/8h1tTOoQv2I/s1600-h/Bilde+087.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n60mNyWI/AAAAAAAAAYc/8h1tTOoQv2I/s320/Bilde+087.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372064190771874146" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n6USBjhI/AAAAAAAAAYU/f0ihOy98dgI/s1600-h/Bilde+083.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1n6USBjhI/AAAAAAAAAYU/f0ihOy98dgI/s320/Bilde+083.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372064182097251858" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1gAPf2uYI/AAAAAAAAAYM/rolHAtGTkGQ/s1600-h/Bilde+080.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1gAPf2uYI/AAAAAAAAAYM/rolHAtGTkGQ/s320/Bilde+080.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372055487799277954" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1fiRzw8LI/AAAAAAAAAYE/rDYiuRtWo_0/s1600-h/Bilde+074.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1fiRzw8LI/AAAAAAAAAYE/rDYiuRtWo_0/s320/Bilde+074.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372054973023580338" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1e_MLG06I/AAAAAAAAAX8/n5RXAfB3nGc/s1600-h/Bilde+073.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1e_MLG06I/AAAAAAAAAX8/n5RXAfB3nGc/s320/Bilde+073.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372054370215449506" /></a><br /> လြမ္းမြန္ ( မဒမ္ဆူး ) ရဲ ့အျငိမ့္ခန္း<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1ejAdHrUI/AAAAAAAAAX0/CT5zwlQx4wk/s1600-h/Bilde+065.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1ejAdHrUI/AAAAAAAAAX0/CT5zwlQx4wk/s320/Bilde+065.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372053886033440066" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1d_2nNcoI/AAAAAAAAAXs/gXySsKzG4U4/s1600-h/Bilde+062.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1d_2nNcoI/AAAAAAAAAXs/gXySsKzG4U4/s320/Bilde+062.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372053282095985282" /></a><br /> ႏွင္းနႏၵာ ရဲ ့အျငိမ့္<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1dgBTG7DI/AAAAAAAAAXk/9GQNw1-j4AQ/s1600-h/Bilde+134.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1dgBTG7DI/AAAAAAAAAXk/9GQNw1-j4AQ/s320/Bilde+134.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372052735208647730" /></a><br /> ေယာက်ာၤးဘသား..အေဖတူသားေဟ့..<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1dCJHZxnI/AAAAAAAAAXc/Uh4lPbbrNqw/s1600-h/Bilde+155.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/So1dCJHZxnI/AAAAAAAAAXc/Uh4lPbbrNqw/s320/Bilde+155.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372052221910959730" /></a><br /> နည္းနည္းပါးပါး ခြဲၾကစို ့......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8489545920363966001?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-75249596697064496972009-07-28T09:11:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.663-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sm8kH3r5-BI/AAAAAAAAAXU/Gsf1pTiKY5Y/s1600-h/zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 262px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sm8kH3r5-BI/AAAAAAAAAXU/Gsf1pTiKY5Y/s400/zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363545398847338514" /></a><br /><br /> က်ေနာ္ ေပ်ာက္ေနတာ...ၾကာျပီ..။<br />ဘာေတြ အလုပ္မ်ားေနလဲဆို..ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ျမန္မာ အကေတြ အေျခခံက စျပီးသင္ေပးေနတာ..။<br />ျပီးေတာ့ သာသန သုခ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရန္ပံုေငြရွာေဖြဘို ့ က်ေနာ္တို ့ဇာတ္ကမယ္ေလ..<br />ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန ့မွာေပါ့..ေအာ္စလိုမွာ...<br />ေနာက္..ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ပြဲေတြလဲ ဆက္ကဘို ့ ရိွေနပါတယ္...<br />ပင္ပန္းတယ္...<br /> ဒါေပမယ့္...သာသနာေရးမို ့..မေမာနိုင္ပါဘူး.....။<br />မိတ္ေဆြေတြဆီကို..ေနာက္ေတာ့ လာလည္ပါ့မယ္...။<br />နည္းနည္းပါးပါး...အားေပးမယ္ဆို..ေက်နပ္ပါျပီ..။<br />မင္းသားေတြက ေခ်ာတယ္ေနာ္....၀ွီးးးးးးး ခြပ္...။<br />အာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာား ။<br /><br />(မွတ္ခ်က္)...ဒီနိုင္ငံမွာမို ့ကခြင့္၇တာ...ျပည္တြင္းမွာဆို မလြယ္ဘူးး၊ ေခါင္းေဆာင္မင္းသား၊မင္းသမီး အစ..ယိမ္းမင္းသမီး<br />လူရႊင္ေတာ္...ဂီတ..မီးတာ၀န္ခံ၊ကားဆြဲအဆံုး....အကုန္လံုး သူပုန္ေတြ...ေဟးေဟး။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7524959669706449697?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-61791380026552988972009-06-24T14:11:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.678-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SkKWmDdJVeI/AAAAAAAAAXM/fXbXc2GgeZ4/s1600-h/IMG_7544.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SkKWmDdJVeI/AAAAAAAAAXM/fXbXc2GgeZ4/s400/IMG_7544.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351004887776318946" /></a> <br /> kr.8000.<br /> ဒီေန ့ျပခန္းက သတင္းၾကားတယ္..ဒီကားေလးေရာင္းထြက္သြားတယ္..kr.8000 နဲ ့ပါ..။<br />မေန ့က ပအို ့ေတာင္ေပၚေစ်း ( ၇.ရက္ေစ်း) ဒုတိယ ကားလဲ kr.5000 နဲ ့ေရာင္းထြက္သြားပါတယ္..အဲဒီ ပအို ့ေစ်းကို ဓါတ္ပံုရိုက္မထားလိုက္ရလို ့တြဲျပီးမတင္နိုင္ပါဘူး...ေနာက္မွေပါ့..။<br /><br /> အားေပးတဲ ့မိတ္ေဆြေတြကို ေက်းဇူးအထူးပါ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-6179138002655298897?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-5367411752473913842009-06-20T13:03:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.686-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sj1DgiOraBI/AAAAAAAAAXE/nBvdgDZ7uRw/s1600-h/i283633608_60093_4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 383px; height: 215px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sj1DgiOraBI/AAAAAAAAAXE/nBvdgDZ7uRw/s400/i283633608_60093_4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349506158609262610" /></a><br /> ပအို ့ပန္းေစ်း.....kr.8000.00<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sj1A_OcwCMI/AAAAAAAAAW8/w-LgXPX7unU/s1600-h/Kopi+av+IMG_7876.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sj1A_OcwCMI/AAAAAAAAAW8/w-LgXPX7unU/s400/Kopi+av+IMG_7876.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349503387340638402" /></a><br /> ေဆးတံေသာက္ဖက္.. kr.20000.00<br /> ဒီေန ့ က်ေနာ္တို ့ပန္းခ်ီျပပြဲဖြင့္တဲ ့ေန ့ပါ...<br /> ဒီျပပြဲမွာ...အားျပိဳင္မႈေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါတယ္..။ မတူညီတဲ ့အယူအဆ၊အေရာင္၊ဖြဲ ့စည္းမႈေတြကို ပထမဆံုး ျပပြဲမွာ ခ်ျပရတာပါ...။ေနာ္ေ၀ သဘာ၀ရႈခင္းေတြကလြဲရင္ ဘယ္ကားမွ လူေတြ စိတ္မ၀င္စားဘူး...မ၀ယ္ၾကဘူးလို ့ေျပာေနတဲ ့ၾကားထဲက ကိုယ္တင္ျပခ်င္တာကို အနုပညာစိတ္တခုထဲနဲ ့<br />အားတင္းျပီး ၀င္တို းရတာပါ...။<br /> ျပပြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ ့ အားေပးမႈ ခ်ီးက်ဴးမႈေတြက အားျဖစ္ေစပါတယ္...<br />ေနာက္၀မ္းသာရတာက ဒီျပပြဲမွာ ေစ်းအၾကီးဆံုးက က်ေနာ့္ရဲ ့ပန္းခ်ီကားပါ...။<br /> ဒီေဆးတံေသာက္ေနတဲ ့အဘြားၾကီး ၂ေယာက္ပံုကို ခရိုနာ ၂၀၀၀၀..တင္ထားတာပါ...။<br /> ျပပြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ ့ ဒီပန္းခ်ီကားနဲ ့ ပအို ့၀္ ပန္းေစ်းကား၂ကားေရာင္းထြက္သြားပါတယ္..ပအို ့၀္ပန္းေစ်းက ခရိုနာ ၈၀၀၀ နဲ ့ပါ..။<br /><br /> က်ေနာ္ ပန္းခ်ီဆြဲေနတဲ ့ရက္ေတြမွာ အားေပးခဲ ့ၾကတဲ ့ ဘေလာ့ဂါေမာင္ႏွမေတြ ပီတိျဖစ္ေစဘို ့<br />လက္တို ့လိုက္တာပါ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-536741175247391384?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-43002948958894983642009-06-20T11:36:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.697-08:00“ ပန္းတပြင့္ရဲ ့ရာဇ၀င္ ”<br /><br />အေသြးအေရာင္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔<br />ဓါးတစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ပန္းပြင့္<br />ေခြးေလေခြးလြင့္ေတြ ၀ိုင္းကိုက္တယ္...။<br />ပန္းတစ္ပြင့္ကေတာ့..<br />ျမင့္သထက္ျမင့္လို႔<br />တင့္တယ္ျခင္းေတြ<br />ခေညာင္းညႊတ္ဆင္း<br />ေခြးအိုႀကီးေတြအတြက္<br />ေၾကာက္လန္႔ျခင္းကိုျဖစ္ေစတယ္.....။<br /><br />မႏၲေလးႀကိဳးႀကီးခ်ိတ္နဲ႔<br />ပန္းတစ္ပြင့္ကို<br />ေသနတ္ခါးခ်ိတ္တဲ့လူေတြ<br />အေသေၾကာက္တယ္......။<br />သူမ.......<br />လွပတယ္<br />ရဲရင့္တယ္<br />တင့္တယ္တယ္<br />ျမင့္ျမတ္တယ္<br />ႏူးညံ့စြာ မာေၾကာလွတယ္...။<br />ပန္းတစ္ပြင့္မွာ...<br />ရန္သူေတြမ်ားတယ္...<br />သူတို႔က<br />ရာဇ၀င္တစ္ခုကို<br />အက်ဥ္းခ်ထားရင္ ရလိမ့္မယ္လို႔<br />ဥာဏ္ႏုံ႔စြာနဲ႔ယံုၾကည္တယ္<br />ဒါေၾကာင့္လည္း.....<br />မ်က္မျမင္ပုဏၰားေတြ အခါေပးသမွ်<br />တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး ေခ်မြခံခဲ့ရတယ္...။<br />ပန္းတစ္ပြင့္က...<br />စာတတ္တယ္....<br />ကမ ၻာ့စာေပေတြဖတ္တယ္<br />ျပည္သူေတြရဲ႕ရင္ဘတ္ကိုဖတ္တယ္..<br />သူတို႔က...<br />ေရွ႕ျဖစ္ေနာက္ျဖစ္ဖတ္တယ္<br />ေဗဒင္ဖတ္တယ္....<br />ပန္းတစ္ပြင့္က..<br />ပညာဥာဏ္ကို အေျချပဳတယ္<br />သူတို႔က ယၾတာကို လု`ေခ်ေနၾကတယ္ ....<br />ဒါနဲ႔မ်ား...<br />တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေအာင္<br />သူတို႔မွဘဲ လုပ္ႏိုင္မတဲ့ေလ....။<br />ပန္းတစ္ပြင့္......<br />ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ႕တင့္တယ္ျခင္း<br />ေက်နပ္ျခင္းမ်ားနဲ႔လက္ခံပါတယ္<br />ျပည္သူေတြ အေတြးနဲ႔<br />အားလံုးရဲ႕ေရွ႕ေရးမွာ<br />ေလးသိန္းေက်ာ္ လူ႕အႏၲေတြရဲ႕ဦးေခါင္းထက္<br />ပန္းတစ္ပြင့္က ေနရာယူထားလွ်က္ပါ....။<br />ပန္းတစ္ပြင့္...<br />ရဲရင့္စြာ ပြင္းလန္းသမွ်လည္း<br />ကမ ၻာက လက္ခံတယ္.....။<br />..........<br />ပန္းတစ္ပြင့္ပါ<br />မ်ဳိး႐ိုးမွန္တယ္<br />မ်ဳိး႐ိုးေကာင္းတယ္....<br />အေသြးမွန္တယ္<br />အေရာင္ေကာင္းတယ္.....<br />ဒါေၾကာင့္......<br />ျမန္မာျပည္ ရာဇ၀င္မွာ....<br />ေသြးရဲရဲနဲ႔ပြင့္ခဲ့တယ္...။ ။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<br />အေမ့ ေမြးေန ့ အမွတ္တယ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-4300294895889498364?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-48360829700568390132009-06-02T08:41:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.711-08:00၃ေတာင္၀တ္ အမ်ိဳးသမီးတဦးဟာ...ဘုရားဆုပန္မင္းေယာက်ၤားလို ့မေၾကြးေၾကာ္နိုင္ေပမယ့္ သို၀ွက္တတ္ေသာ ခ်စ္ျခင္းနဲ ့ၾကင္နာမႈတရားေတြ ရွိေနယံုနဲ ့ အေမ ဆိုတဲ ့ဂုဏ္ ထိ္ုက္ေတာ့တာပါဘဲ..အေမ..။<br /> အစိမ္းရင့္ရင့္ ျပတ္ေတာက္နိုင္စြမ္းေသာ သံေယာဇဥ္ အပိုင္းအစေလးေတြၾကားမွာ ၾကီးျပင္းျဖတ္ေက်ာ္ခဲ ့ရတဲ ့က်ေနာ့္ဘ၀မွာ<br />ေလးစားျပီးတိတ္တခို း ခ်စ္ခဲ ့ရတဲ ့အမ်ိဳးသမီးတဦးရွိခဲ ့တယ္အေမ...။<br /> အဲဒါအေမပါ..။<br /> က်ေနာ္က အေမ ့အေရျပားကို မၾကည့္ဘူးအေမ..။<br /> အေမ ့မ်က္လံုးေတြကို ခ်စ္ခဲ ့တာ..။<br /> အေမ ့ပါတ္၀န္းက်င္ကို က်ေနာ္ မေ၀ဖန္ဘူးအေမ...<br /> မွန္တာေျပာရဲတဲ ့ အေမ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးေတြကို ခ်စ္တာ..။<br /> စက္ရုပ္မဟုတ္ဘဲ အေသြးအသားနဲ ့ဖြဲ ့စည္းျဖစ္တည္ခဲ ့တဲ ့ႏွလံုးသားတစ္ခုပါလာတဲ ့အေမ ့အိမ္ေထာင္ေရးကို က်ေနာ္ <br /> မေ၀ဖန္ဘူးအေမ..<br /> အေမ ့ဥာဏ္ပညာကို ေလးစားခဲ ့တာ..။<br /> လုပ္နိုင္စြမ္းဆိုတာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိမွ ျပသနိုင္တာ အေမ..<br /> က်ေနာ္ သိတယ္အေမ..။<br /> ပါးစပ္နဲ ့တိုက္တဲ ့ေဘးကေလေတြ က်ေနာ္ အေရးမစိုက္ပါဘူး...။<br /> ေရြးခ်ယ္မႈမွန္ကန္ခဲ ့တဲ ့ခ်စ္ျခင္းနဲ ့ဘဲ အေ၀းက ...........။<br /> အေမ ့ကို က်ေနာ္ သိတယ္...<br /> အေမ ့ရဲ ့စိတ္ဓါတ္က်ေနာ္သိတယ္...<br /> အေမ ့ရဲ ့ခ်စ္ျခင္း က်ေနာ္သိတယ္...<br /> အေမ ့ရဲ ့ဂုဏ္ကို က်ေနာ္သိတယ္...<br />.........<br /> က်ေနာ့္ကို လာမယ့္ စေန ေန ့မွာ ေထာင္သား၀တ္စံုေတြ ၀တ္ေပးၾကမယ္...လက္ထပ္ခတ္မယ္..သံေျခခ်င္းေတြခတ္မယ္...<br /> လြပ္လပ္စြာလႈပ္ရွားမရေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားျပီးမွ လူသားခ်င္းစာနာတတ္တဲ ့ ေနာ္ေ၀ဘုရင့္နန္းေတာ္ၾကီးေရွ ့မွာ<br /> အေမ ့ပံုကို က်ေနာ့္ကို ဆြဲခိုင္းၾကမယ္...<br /> အေမ ့မ်က္လံုးေတြ...အဓိပၸါယ္ အတိမ္အနက္ေတြ....<br /> မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားခံရတဲ ့ အေမ ့ပံုရိပ္ေတြ.....<br /> ခြန္အားေတြေပးပါ အေမ...<br />က်ေနာ့္လက္အစံုမွာ အေမ ့ရဲ ့ထိုးေဖာက္ျခင္းေတြ ေပးပါ...။<br /> သဇင္နီဆိုတဲ ့ရွားပါးလြန္းလွတဲ ့ေတာ္၀င္ပန္းကို က်ေနာ္ ေတြ ့ဘူးတယ္ နမ္းရႈိက္ဘူးတယ္ အေမ..။<br /> ဘာနဲ ့မွ ဖုံးကြယ္တားဆီးလို ့မရေအာင္ကို သင္းပ်ံ ့လြန္းေသာ ေတာ္၀င္ပန္းပါ...<br /> ေတာနဲ ့ေတာင္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ျပီး ရနံ ့ေပးနုိင္တဲ ့ပန္းပါအေမ...<br /> ........<br /> .......<br /> အေတာင္၂၀ ၀တ္မင္းေယာကၤ်ားဆိုတာ ၈x၂ေတာင္ပုဆိုးကို ၾကံဖန္ျပီး ၄ဘက္၄တန္တိုင္းမွ အေတာင္၂၀ျဖစ္တာပါ အေမ...<br /> ရူးေၾကာင္မူးေၾကာင္နဲ ့ မင္းရူးရူးေနတဲ ့အသံုးမက်တဲ ့ေယာက်ၤားၾကီးေတြ ၾကားထဲမွာေတာ့ အေမက သဇင္နီပါ အေမ..။<br /> ကမၻာအႏွံ ့ေမႊးတဲ ့ သဇင္နီပါ...။<br /> အဲဒီ ရွားပါးသဇင္နီကို က်ေနာ္ စေနေန ့မွာ ပံုတူဆြဲမယ္...။<br /> က်ေနာ္က ေတာ္၀င္ပန္းခ်ီဆရာ မဟုတ္ပါဘူးအေမ...<br /> က်ေနာ္ဆြဲရမယ့္ပံုတူကေတာ့ ေတာ္၀င္သဇင္နီပါ...။<br /> ...........<br /> ...........<br /> ၈၈ ကာလမွာတုန္းက အေမ ့ရဲ ့ကခ်င္၀တ္စံုေလးနဲ ့ပံုတူကို ေရးဆြဲဘးတယ္အေမ...<br /> ဒီအတြက္ မ်က္လံုးကို အ၀တ္နက္္စီးျပီး ပစ္မိန္ ့လို ့ေခ်ာင္းစပ္မွာ ဆံုးျဖတ္ခံရတုန္းက က်ေနာ္ မတုန္လႈပ္ခဲ ့ဘူး အေမ.<br /> ဒါေပမယ့္ အခု အေမ ့ပံုတူ ဆြဲရမယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေၾကကြဲေနမိတယ္ အေမ.။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-4836082970056839013?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-77142977175780485132009-05-30T02:05:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.720-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SiD39JEO7CI/AAAAAAAAAWs/8e32ebgdoWQ/s1600-h/blomst+fjell.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 311px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SiD39JEO7CI/AAAAAAAAAWs/8e32ebgdoWQ/s400/blomst+fjell.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341541787839163426" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SiD3rtLj2YI/AAAAAAAAAWk/VwbZocSVyVE/s1600-h/bl%C3%A5+lys.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SiD3rtLj2YI/AAAAAAAAAWk/VwbZocSVyVE/s400/bl%C3%A5+lys.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341541488295926146" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SiD3ajESP5I/AAAAAAAAAWc/JOAph1SM5Gs/s1600-h/blue.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 143px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SiD3ajESP5I/AAAAAAAAAWc/JOAph1SM5Gs/s400/blue.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341541193523281810" /></a><br /><br /> ေနြရာသီ ပန္းခ်ီျပပြဲအတြက္ဆြဲထားတဲ ့ ပန္းခ်ီကားေလးေတြပါ...အားလံုးကင္းဗတ္ေပၚမွာ အခရိုင္းလစ္ေဆးနဲ ့ဆြဲထားပါတယ္...။<br />က်ေနာ္အၾကိဳက္ဆံုးက ပန္းေတာင္တန္းပါ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7714297717578048513?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-75712699061559753042009-05-21T11:04:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.731-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ShWYFK0Z78I/AAAAAAAAAWU/XuuxrPu4jok/s1600-h/vcvcvcvcvcx.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 295px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ShWYFK0Z78I/AAAAAAAAAWU/XuuxrPu4jok/s400/vcvcvcvcvcx.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338340147888517058" /></a><br /><br /> က်ေနာ္ေနတဲ ့ျမိဳ ့ေတာင္တန္းၾကီးေပၚမွာ ေက်ာက္တုန္းျဖဴၾကီးရွိပါတယ္...လြန္ခဲ ့တဲ ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက နာမည္ၾကီးအထင္ကရျဖစ္ခဲ ့တဲ ့ ေက်ာက္တုန္းျဖဴပါ...။<br /> ပင္လယ္ထဲကလွမ္းၾကည့္ရင္ ၁၆မိုင္အကြာအေ၀းက ေန ့ေန ့ညည ေတြ ့နိုင္ပါတယ္။ ပင္လယ္မွာ လမ္းမွားမ်က္ေစ ့လည္ေနတဲ ့ပင္လယ္ခရီးသြားေတြ အင္မတန္ အားထားရတဲ ့ ေက်ာက္တုန္းပါ...။ လေရာင္မွာျဖစ္ျဖစ္ ဒီေက်ာက္တုန္းျဖဴကို ေတြ ့တာနဲ ့ေရေၾကာင္းလမ္းခရီးကို သိနိုင္ပါတယ္..။<br /> ဒီျမိဳ ့ေလးရဲ့အထင္ကရေက်ာက္တုန္းျဖဴကို ေနေရာင္ရိုက္ခတ္ထားတဲ ့အျမင္နဲ ့ အခ၇ိုင္းလစ္ေဆးနဲ ့ကင္းဗတ္ေပၚမွာ Knife ကို<br />အသံုးျပဳျပီးေရးဆြဲထားပါတယ္...။ <br /> <br /> သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7571269906155975304?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-74801312435065207322009-05-17T14:14:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.742-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ShB-XyrYXzI/AAAAAAAAAWM/QXI3AzOf_E4/s1600-h/bad%2520dog.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ShB-XyrYXzI/AAAAAAAAAWM/QXI3AzOf_E4/s400/bad%2520dog.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336904505639853874" /></a><br /> <br /> ဘာဘဲေျပာေျပာ...<br /> လမ္းေဘးေခြးတေကာင္ရဲ ့အတၱက<br /> သမၼာ သမတ္က်မွာ မဟုတ္ဘူး.<br /> ရူးသလိုလို၊ေၾကာင္သလိုလိုနဲ ့<br /> အူသံမေပးရဲ ၊မာန္သံမေပးရဲဘဲ<br /> ၀ဲစားပါးစပ္နဲ ့<br /> ေခ်ာင္းေျမာင္း ဟပ္တတ္တယ္..။<br /> ဥာဏ္ႏႈံ ့နဲတဲ ့ေခြး...<br /> သစၥာမဲ ့တဲ့ေခြး....<br /> ဥေဏွာက္ေသးေပမယ့္..<br /> ၀ဲစားအေတြးအေခၚရွိတယ္..။<br /> ေခြးေထာင္ေခ်ာက္ေတြ ဆင္တတ္တယ္။<br /> ဘယ္ၾကားမွ မတိုးတဲ ့ေခြး<br /> လူေတာမတိုးတဲ ့ေခြးက<br /> အာဇာနည္သခင္မ ထမီနား၊ ဆြဲကစားခ်င္ေသးတယ္..။<br /> သခင္မသလံုးသား ဟတ္ခ်င္ေသးတယ္..။<br /> ရူးလို ့ဘဲ ကိုက္ကိုက္<br /> ေၾကာင္လို ့ဘဲ ဟပ္ဟပ္<br /> ၀ဲစားေျခာင္း...ေျခာင္းေနတဲ့<br /> ေခြး၀ဲစားတေကာင္ရဲ ့ေၾကာက္ျခင္းတရားကို<br /> သခင္မက ျပံဳးမဲ ့မဲ ့နဲ ့ ၾကည့္ေနတယ္...<br /> ေသခ်ာတယ္....<br /> ဒီေခြး...၀င္ကိုက္တာ လူကို ေၾကာက္လြန္းလို ့..။<br /><br /> သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7480131243506520732?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-84188357289699522652009-05-16T14:09:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.751-08:00ပန္းခ်ီကားသစ္ေလးေတြပါ။။<br />ေရလယ္ကၽြန္းေလးနဲ ့ေတာင္ေကြ ့လမ္းေလးက knife နဲ ့ေရးဆြဲျပီး သစ္ခြပန္းေလးက ေရေဆးပန္းခ်ီေလးပါ..<br />မိတ္ေဆြ ေတြအတြက္ အမွတ္တယေပါ့...။ ၀ါသနာတူသူေတြအားလံုးကို ကိုယ္ကမသိေတာ့ နာမည္ေတြ ထည့္မေရးမိဘးေပါ့..စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ ့...တူတူဆြဲၾကတာေပါ့..<br /> မတန္ခူးလဲပါမယ္..သားသားေလးကိုဧရာလဲပါမယ္...မမိုးခ်ိဳအတြက္ကေတာ့ တီေကာင္အသကို သက္ျငိမ္ဆြဲခိုင္းမလားစိတ္ကူးပါတယ္...။<br /> ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ မမိုးခ်ိဳကိုဘဲ အားကိုးရမွာ...<br />စိတ္ကူးထားတယ္...ပန္းခ်ီျပပြဲ ဖြင့္ပြဲမွာ.... ၀က္သားဟင္းခ်က္ျပီး ဧည့္ခံရ...ေကာင္းမလားလို ့။<br /> မ်က္ႏွာမပ်က္ေၾကး....<br /> မ်က္ႏွာမေကာင္း မျဖစ္ေၾကး...။ ။<br /> <br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8vWn5x5aI/AAAAAAAAAWE/ip6xfnvl1i4/s1600-h/IMG_7567.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8vWn5x5aI/AAAAAAAAAWE/ip6xfnvl1i4/s400/IMG_7567.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336536149172282786" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8uy8pooqI/AAAAAAAAAV8/KEcBs9uz-wU/s1600-h/IMG_7585.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 358px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8uy8pooqI/AAAAAAAAAV8/KEcBs9uz-wU/s400/IMG_7585.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336535536266420898" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8umNLCySI/AAAAAAAAAV0/PT5Tl4XoGZU/s1600-h/IMG_7564.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8umNLCySI/AAAAAAAAAV0/PT5Tl4XoGZU/s400/IMG_7564.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336535317363214626" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8t1069HwI/AAAAAAAAAVs/-YAl3I3MR9Y/s1600-h/IMG_7544.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sg8t1069HwI/AAAAAAAAAVs/-YAl3I3MR9Y/s400/IMG_7544.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336534486219562754" /></a><br /><br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8418835728969952265?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-65917996861211791302009-05-10T11:06:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.763-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SgccHm6NM7I/AAAAAAAAAVk/pQ13FRo3YCI/s1600-h/Bilde+049.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SgccHm6NM7I/AAAAAAAAAVk/pQ13FRo3YCI/s400/Bilde+049.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334263200672986034" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SgcbbOR12oI/AAAAAAAAAVc/7m9otZzCi1Y/s1600-h/Bilde+037.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 298px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SgcbbOR12oI/AAAAAAAAAVc/7m9otZzCi1Y/s400/Bilde+037.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334262438146988674" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SgcYePjWOgI/AAAAAAAAAVU/xpYatZjRtsc/s1600-h/Bilde+034.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 306px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SgcYePjWOgI/AAAAAAAAAVU/xpYatZjRtsc/s400/Bilde+034.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334259191493573122" /></a><br /> က်ေနာ္ပန္းခ်ိီဆြဲေနပါတယ္..<br />အခုပံုကို မေန ့ညကအေရာင္စသြင္းျပီး ဒီေန ့လည္ ပန္းခ်ီခန္းမွာ သြားဆြဲတာပါ..လက္ဖ်ားေလးေတြ အလင္းရိုက္ဘို ့က်န္ေသးတယ္...ျပီးေတာ့မွာ...။<br /> ဒီပံုက အကစံုတြဲပံုစံကို ေရာင္စံု မီးဆလိုက္ေတြ အလင္းရိုက္တာကို အသားေပးျပီး စုတ္ခ်က္ အလင္းခ်က္ေတြနဲ ့ အက္ရွင္ ျဖစ္ေအာင္ <br />ၾကိဳးစားၾကည့္တာပါ...<br /> သူ ့လိုဘဲ လႈပ္ရွားမႈကို ေရးခ်င္တာက စပိန္ႏြားရိုင္းသတ္ပြဲပါ..ေနာက္တကားကိုေတာ့ စပိန္ႏြားရိုင္းသတ္တာကို အကလႈပ္ရွားမႈလို<br />ခံစားျပီးဆြဲျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္...။ဟို..ရႈခင္းပံုေလးကေတာ့ ဟိုတေလာေလးကဆြဲထားတာပါ..။<br /> က်ေနာ္တို ့ပန္းခ်ီကလပ္ရဲ ့ပံုေလးပါထည့္ေပးထားပါတယ္..ဒီေန ့တနဂၤေႏြေန ့ဆိုေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းသြားၾကတယ္ ထင္ပါတယ္..လူမစံုပါဘူး...။<br /> ပန္းခ်ီေတြ ဆြဲျဖစ္ေအာင္ အားေပးတာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။<br />သမီးပ်ိဳလည္း ပန္းခ်ီလာဆြဲမယ္ ထင္ပါတယ္..ကိုေအာင္သာငယ္..ပန္ဒိုရာ..ခ်န္းခ်န္း..သားသား( မတန္ခူး)မခြာညိဳနဲ ့၀ါသနာတူ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုျပီးဆြဲရယင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းမွာ...။<br /> ေနာက္ကားေတြဆြဲျပီးတိုင္း တင္ေပးမွာပါ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-6591799686121179130?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-467326436466548162009-05-03T03:29:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.774-08:00က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို လာလည္ျပီး အားေပးတဲ ့မိတ္ေဆြ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြကို ဘာမွ အသစ္မတင္နိုင္တာ အားနာတယ္..။<br />က်ေနာ္တို ့ပန္းခ်ီကလပ္က ေႏြရာသီ ျပပြဲလုပ္ဘို ့ လာေျပာထားေတာ့ က်ေနာ္ ပန္းခ်ီေတြဘဲ ဆြဲရဦးမွာ...။<br /> တျခားကိစၥေလးေတြကလဲ ၀င္၀င္လာေတာ့ ခုထိေတာင္ ပန္းခ်ီကို မစရေသးဘူး...။<br /> စာေတြ မေရးနိုင္ေပမယ့္ က်ေနာ္ဆြဲတဲ ့ပန္းခ်ီကားေလးေတြကိုေတာ့ တင္ေပးဘို ့စိတ္ကူးရွိပါတယ္..။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ေဒါသျဖစ္ပါတယ္..။<br /> တကယ္ဆို က်ေနာ္က ျပဒါးမဲ ့ေနတဲ ့မွန္လိုဘဲ...ေရာင္ျပန္မဟပ္ဘူး...တန္ျပန္ပံုရိပ္မထင္ဘူး...။<br />က်ေနာ့္ဆီလာလည္သူေတြရဲ ့ဘေလာ့ဂ္ေတြကို က်ေနာ္ အျမဲမသြားနိုင္..မလည္နိုင္ျဖစ္ေနတယ္..မေကာင္းဘူး...။<br />ကိုယ္က တာ၀န္မေက်ေတာ့ ဧည့္သည္ဘဲလုပ္ေတာ့မယ္...ဘေလာ့ဂ္ကို ဖ်က္လိုက္ဘို ့စဥ္းစားေပမယ့္...လက္ကမရဲဘူး...။<br />ဘေလာ့ဂ္ တခုက က်ေနာ့္အတြက္ ဘ၀တစ္ခု မဟုတ္ဘူးဆိုတာ က်ေနာ္ေတြးထားတယ္...<br />ဘေလာ့ဂ္က ဘ၀ မဟုတ္ဘူး..ဖ်က္ဘို ့၀န္မေလးဘူး...<br />ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့ဂ္မွာ ခင္မင္တဲ ့မိတ္ေဆြေတြက က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ မေမ့နိုင္တဲ ့ရင္ထဲကသူေတြ ျဖစ္ေနခဲ့တာ အံ့ၾသတယ္..။<br /> ကိုယ့္ကိုသာ သူမ်ားထားခဲ့တာ က်ိတ္မွိတ္ခံစားတတ္ေပမယ့္ ကိုယ္က သူမ်ားကို ရုတ္တရက္ၾကီး မထားခဲ့ခ်င္ဘူး...။<br />ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္က မဖတ္ရမေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ စြဲလန္းစရာေကာင္းတဲ့ နာမည္ၾကီး ဘေလာ့ဂ္လဲ မဟုတ္ပါဘူး...<br /> ကိုယ့္ကို သူမ်ားခင္တာထက္ ကိုယ္က ဘေလာ့ဂ္မိတ္ေဆြေတြကို မသိစိတ္က ခင္မင္တြယ္တာေနတာကို ကိုယ္တိုင္သိလိုက္ရျပီး<br />ဘေလာ့ဂ္ကို မဖ်က္ေတာ့ပါ...။<br /> ၾကိဳး ဆိုတာကလဲ ေနရာင္ထင္းထင္းေအာက္က ၃လြန္းတင္ မနီလာၾကိဳးမွ ထင္ထင္လင္းလင္း ေတြ့ရတာမဟုတ္ပါဘူး...။<br />ဆူးျခံဳေလးထဲက ပင့္ကူအမွ်င္ အေစးၾကိဳးေလးကလဲ လေရာင္ေရးေရးမွာ ျမင္နိုင္တာပါဘဲ..။<br /><br />အျမဲမလာတတ္တဲ့ ဆူးျခံဳထဲက ၾကိဳးမွ်င္ေလးကို နားလည္ေပးၾကမယ္ဆိုရင္ မိတ္ေဆြေတြကို ေက်းဇူးတင္ေနရမွာေပါ့..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-46732643646654816?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-7352114374921779362009-04-19T04:37:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.786-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesVdqE8d4I/AAAAAAAAAVM/-FzjJEv2COY/s1600-h/Bilde+142.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesVdqE8d4I/AAAAAAAAAVM/-FzjJEv2COY/s400/Bilde+142.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326374583551162242" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesUjfQG1VI/AAAAAAAAAVE/k0pAk0RJr-4/s1600-h/Bilde+133.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesUjfQG1VI/AAAAAAAAAVE/k0pAk0RJr-4/s400/Bilde+133.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326373584212776274" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesTsTW8-gI/AAAAAAAAAU8/kNDAtDl35hg/s1600-h/Bilde+123.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesTsTW8-gI/AAAAAAAAAU8/kNDAtDl35hg/s400/Bilde+123.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326372636127459842" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesSr0OA-KI/AAAAAAAAAU0/UzpKMAXzzIM/s1600-h/Bilde+118.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesSr0OA-KI/AAAAAAAAAU0/UzpKMAXzzIM/s400/Bilde+118.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326371528256845986" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesOl3j0WfI/AAAAAAAAAUs/93t78JTpKfU/s1600-h/1239623251_resized.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesOl3j0WfI/AAAAAAAAAUs/93t78JTpKfU/s400/1239623251_resized.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326367028027873778" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesOB2aRf1I/AAAAAAAAAUk/LL6FgLAD_nw/s1600-h/OsloThingyan120409-039.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesOB2aRf1I/AAAAAAAAAUk/LL6FgLAD_nw/s400/OsloThingyan120409-039.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326366409244114770" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesNiv__KZI/AAAAAAAAAUc/FARDGeQt_yA/s1600-h/OsloThingyan120409-037.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SesNiv__KZI/AAAAAAAAAUc/FARDGeQt_yA/s400/OsloThingyan120409-037.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326365874947303826" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-735211437492177936?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-50269985200088374872009-04-14T12:34:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.795-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZLnhhNSRX9s&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZLnhhNSRX9s&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/q6KTlj64azY&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/q6KTlj64azY&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Yg49S_Z1_JQ&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Yg49S_Z1_JQ&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iknurlCQHLM&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iknurlCQHLM&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iknurlCQHLM&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iknurlCQHLM&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FmgBpxx3vm8&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FmgBpxx3vm8&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /> ဒီေန ့ဘဲ ခရီးက ျပန္ေရာက္လာတာ...ခုနကပါဘဲ..။ ျပန္ေရာက္တာနဲ ့ ကိုယ့္အိမ္ေလးကို သံေယာဇဥ္ေတြနဲ ့လာေနတဲ ့ မိတ္ေဆြေတြကို မွ်ေ၀ေပးျခင္းပါ...<br /> က်ေနာ္အိမ္ျပန္မေရာက္ခင္ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြေတြက တင္ေပးထားျပီးပါျပီ...ကိုယ္တိုင္တည္းျဖတ္လုပ္ေနရင္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေပးရမွာပါ...ခ်စ္ခင္စြာနဲ ့ တင္ေပးတာကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။<br /> က်ေနာ္ လီ့လယ္ဟမ္းမားျမိဳ ့နဲ ့ေအာ္စလိုျမိဳ ့မွာ ၂ပြဲဆက္တိုက္ကခဲ ့တာပါ...။ ေ၀းတေျမမွာေရာက္ေနတဲ ့ျမန္မာျပည္သားေတြရဲ ့ ၂၀၀၉ သၾကၤန္ေလးပါ...ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြ တက္ညီလက္ညီစုေပါင္းအားနဲ ့ဖန္တီးၾကတဲ ့ သၾကၤန္ေလးပါ...<br />ေနာ္ေ၀ေျမမွာ ပိေတာက္ပန္း မရွိေပမယ့္ ျမန္မာျပည္သားေတြရဲ ့ႏွလံုးသားမွာ စြဲလန္းသိမ္း၀ွက္ထားတဲ ့ရင္တြင္းပိေတာက္ရနံ ့ေတြကေတာ့ သင္းပ်ံ ့ေနလွ်က္ပါ...။<br /> သၾကၤန္ပြဲေလးကို ထပ္တူခံစားေပ်ာ္ရေအာင္....။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-5026998520008837487?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-15659317624845935862009-04-05T14:24:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.831-08:00က်ေနာ့္ဆီလာလည္ၾကတဲ့မိတ္ေဆြေတြကို ေလာေလာဆယ္ အသစ္မတင္ေပးနိုင္တာ နားလည္ေပးပါ...သၾကၤန္ပြဲအတြက္ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနရာက မနက္ျဖန္မွာ ခရီးစတင္ထြက္ပါျပီ...<br /> ဒီညနုတ္ဆက္ပါတယ္...ခရီးကျပန္လာရင္ေတာ့ အသစ္ေတြ တေလွၾကီးနဲ ့မိတ္ေဆြေတြကို ဧည့္ခံနိုင္မယ္လို ့ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္...။<br /> ၂၀၀၉ရဲ ့သၾကၤန္မွာ အားလံုးေသာကကင္းေ၀းစြာနဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ၾကပါေစ...။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1565931762484593586?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-17306567326210600272009-03-29T05:13:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.846-08:00<object width="420" height="366" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-ee545547630e8d9c" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.blogger.com/img/videoplayer.swf?videoUrl=http%3A%2F%2Fvp.video.google.com%2Fvideodownload%3Fversion%3D0%26secureurl%3DqAAAAEbqiT-pXmimn7VDny7-dKrrRSjdBO91A4ra0I8BwYo7UMAu0299e0dgXQT00nR6JOia0r8oECABdtpKnAP6ABOw1_yIbB__JuLji5yzfun4ngQBLbeDxQA8R8Z3sr26Td5Qv5dWSTPBiYYi9meGo1dxXUHdcfI0gigrFYjjjAv7Ad0dKRouqXP5ytQ_MCL1KdyZSPoWh1yOKQcDVZW_rROYONkkcDDwJJjlYnrluddD%26sigh%3DryOtgnSWtkcQ869Hp9Mlmre-QsQ%26begin%3D0%26len%3D86400000%26docid%3D0&amp;nogvlm=1&amp;thumbnailUrl=http%3A%2F%2Fvideo.google.com%2FThumbnailServer2%3Fapp%3Dblogger%26contentid%3Dee545547630e8d9c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw320%26sigh%3D5jPTGu-z07YE0SFpJvxedDPn1VU&amp;messagesUrl=video.google.com%2FFlashUiStrings.xlb%3Fframe%3Dflashstrings%26hl%3Den"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><embed width="420" height="366" src="http://www.blogger.com/img/videoplayer.swf?videoUrl=http%3A%2F%2Fvp.video.google.com%2Fvideodownload%3Fversion%3D0%26secureurl%3DqAAAAEbqiT-pXmimn7VDny7-dKrrRSjdBO91A4ra0I8BwYo7UMAu0299e0dgXQT00nR6JOia0r8oECABdtpKnAP6ABOw1_yIbB__JuLji5yzfun4ngQBLbeDxQA8R8Z3sr26Td5Qv5dWSTPBiYYi9meGo1dxXUHdcfI0gigrFYjjjAv7Ad0dKRouqXP5ytQ_MCL1KdyZSPoWh1yOKQcDVZW_rROYONkkcDDwJJjlYnrluddD%26sigh%3DryOtgnSWtkcQ869Hp9Mlmre-QsQ%26begin%3D0%26len%3D86400000%26docid%3D0&amp;nogvlm=1&amp;thumbnailUrl=http%3A%2F%2Fvideo.google.com%2FThumbnailServer2%3Fapp%3Dblogger%26contentid%3Dee545547630e8d9c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw320%26sigh%3D5jPTGu-z07YE0SFpJvxedDPn1VU&amp;messagesUrl=video.google.com%2FFlashUiStrings.xlb%3Fframe%3Dflashstrings%26hl%3Den" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-1730656732621060027?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-7030382141165273662009-03-28T13:58:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.864-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sc6kXSdS9vI/AAAAAAAAAUU/hTlzAjBSCwM/s1600-h/P3280041.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sc6kXSdS9vI/AAAAAAAAAUU/hTlzAjBSCwM/s400/P3280041.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318368929969796850" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sc6h19jyfLI/AAAAAAAAAUM/-ICBjjhX4U4/s1600-h/P3280039.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sc6h19jyfLI/AAAAAAAAAUM/-ICBjjhX4U4/s400/P3280039.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318366158400945330" /></a><br /><br /><br /><object width="420" height="366" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-d4f596fe2a9f2dd2" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.blogger.com/img/videoplayer.swf?videoUrl=http%3A%2F%2Fvp.video.google.com%2Fvideodownload%3Fversion%3D0%26secureurl%3DqAAAABjzXX0P2a8vxnDt-OvRPGC2v9u0Cn4BFGrswgKAXy4xRcrAe2Jrg_3UwbFo7SxuzeQ0iaNhTErwSSUIFuMj1DYRSzrgbHTnt1cQHya3xlwvFugJjcmlMdRoGoUCKzJbP_rqKFVFO-1G-NtJtsVZtfE4BvtoDiS7sPYciJ1xu_bJyuKB3J3g5F-V3rFx5Zf-SYrmZa2pbm_gPpfsNIJyiTxn6xnD_rLCekwfSY9AxQPN%26sigh%3Dkef1Jn7s9IBU_qutCztepPj_fP4%26begin%3D0%26len%3D86400000%26docid%3D0&amp;nogvlm=1&amp;thumbnailUrl=http%3A%2F%2Fvideo.google.com%2FThumbnailServer2%3Fapp%3Dblogger%26contentid%3Dd4f596fe2a9f2dd2%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw320%26sigh%3D41q3cz8u4Pt2D0wngL0qOHph4IQ&amp;messagesUrl=video.google.com%2FFlashUiStrings.xlb%3Fframe%3Dflashstrings%26hl%3Den"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><embed width="420" height="366" src="http://www.blogger.com/img/videoplayer.swf?videoUrl=http%3A%2F%2Fvp.video.google.com%2Fvideodownload%3Fversion%3D0%26secureurl%3DqAAAABjzXX0P2a8vxnDt-OvRPGC2v9u0Cn4BFGrswgKAXy4xRcrAe2Jrg_3UwbFo7SxuzeQ0iaNhTErwSSUIFuMj1DYRSzrgbHTnt1cQHya3xlwvFugJjcmlMdRoGoUCKzJbP_rqKFVFO-1G-NtJtsVZtfE4BvtoDiS7sPYciJ1xu_bJyuKB3J3g5F-V3rFx5Zf-SYrmZa2pbm_gPpfsNIJyiTxn6xnD_rLCekwfSY9AxQPN%26sigh%3Dkef1Jn7s9IBU_qutCztepPj_fP4%26begin%3D0%26len%3D86400000%26docid%3D0&amp;nogvlm=1&amp;thumbnailUrl=http%3A%2F%2Fvideo.google.com%2FThumbnailServer2%3Fapp%3Dblogger%26contentid%3Dd4f596fe2a9f2dd2%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw320%26sigh%3D41q3cz8u4Pt2D0wngL0qOHph4IQ&amp;messagesUrl=video.google.com%2FFlashUiStrings.xlb%3Fframe%3Dflashstrings%26hl%3Den" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><br /><br /> ဆရာၾကီးဦးတင္မိုးရဲ ့ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းတဲ ့ပီတိမ်က္ႏွာနဲ ့အျပံဳးကို က်ေနာ္ဒီေန ့ေရးဆြဲထားပါတယ္...ေအးေဆးမွတင္မယ္စိတ္ကူးေပမယ့္ အႏွစ္ ၂၀ လားလို ့ေမးလို ့ အားျခင္းဆြဲတင္လိုက္တာပါ..။ အခရိုင္းလစ္ေဆးနဲ ့ကင္းဗတ္ေပၚမွာ<br />တစ္ဆင့္ျခင္းေရးဆြဲတာေလးကို ေတာင္းဆိုသူ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ မွ်ေ၀ေပးျခင္းပါ..။<br /> ဒီပံုကိုဆြဲတာ ၄၆ မိနစၾကာပါတယ္...ဖိုင္တင္၇တာ ေလးလြန္းျပီးအဆင္မေျပလို ့ ျပန္တည္းျဖတ္ျပီးတင္လိုက္တာပါ..။<br />ဒီပံုဆြဲဘို ့ဆရာၾကီး သားသမီးေတြကို ၾကိဳတင္ခြင့္ေတာင္းတာေတာ့ မလုပ္ခဲ ့ပါဘူး...ဘာျဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့ မေရးဆြဲခင္ကတည္းက မမိုးခ်ိဳသင္းကို လက္ေဆာင္ေပးဘို ့ဆံုးျဖတ္ထားလို ့ပါ..။<br /> ဆရာၾကီးရဲ ့ပီတိအျပံဳးကို မွ်ေ၀ခံစားနိုင္ပါေစ..။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-703038214116527366?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-2944121196717408682009-03-24T10:21:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.899-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SckXjc3ClmI/AAAAAAAAAUE/LFxMWhFYmXA/s1600-h/Kopi+(3)+av+JG188.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SckXjc3ClmI/AAAAAAAAAUE/LFxMWhFYmXA/s400/Kopi+(3)+av+JG188.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316806732897490530" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SckW6D32SII/AAAAAAAAAT8/AwQ83Pd9q1c/s1600-h/Kopi+(3)+av+JG1+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SckW6D32SII/AAAAAAAAAT8/AwQ83Pd9q1c/s400/Kopi+(3)+av+JG1+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316806021815355522" /></a><br /> လက္ေဆာင္ပံုေလးထပ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...သိမ္းထားခ်င္လို ့ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ရင္ျဖစ္ျဖစ္ မည္သူမဆို ယူသံုးနိုင္ပါတယ္.. ။<br /> ဒီသၾကၤန္မွာ ကိုယ္တတ္တဲ ့ပညာေလးနဲ ့ဘဲ သူမ်ားၾကည္နူးေအာင္ ကူညီခြင့္ၾကံဳတာကိုဘဲ ၀မ္းသာမိပါတယ္..<br />စည္းကမ္းခ်က္ကေတာ့ အရင္ပံုလိုဘဲေပါ့...<br /> မည္သူမဆို ဒီပံုကို ၾကိဳက္သလိုသာလုပ္... း)<br /><br />သစ္နက္ဆူး<br />၀န္ခံခ်က္...အရင္ခ်စ္စရာပံုေလးေတြက က်ေနာ္ ငယ္ကတည္းက ႏွစ္သက္လြန္းတဲ ့ ဆရာ ပန္းခ်ီေမာင္ေမာင္လွျမင့္ စတိုင္လ္္ေလးကို<br />ေရးဆြဲထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ့ကို မမွီပါဘူး..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-294412119671740868?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-87607747559539949662009-03-23T10:50:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.909-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ScfMWxoVgsI/AAAAAAAAAT0/20p_NxK7OkQ/s1600-h/nnnnneeewww+copy+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 273px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ScfMWxoVgsI/AAAAAAAAAT0/20p_NxK7OkQ/s400/nnnnneeewww+copy+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316442576785867458" /></a><br /><br /> မေန ့က သၾကၤန္ပံုေလးတင္ခဲ ့ပါတယ္..ဒီေန ့အလုပ္ကျပန္လာေတာ့ ဘေလာ့ဂ္မိတ္ေဆြတခ်ိဳ ့က သိမ္းထားခ်င္လို ့ ့ေတာင္းဆိုထားပါတယ္...ဟိုပံုေလးက ကိုဂင္ၾကီးသံုးမွာဆိုေတာ့...<br /> မိတ္ေဆြေတြအတြက္ လက္ေဆာင္ေလးေပးခ်င္တာနဲ ့အားျခင္းဆြဲျပီး လက္ေဆာင္ပံုေလးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္...။<br />ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တယ္ဆိုရင္ မည္သူမဆို အမွတ္တရ ယူသံုးနိုင္ပါတယ္...။ က်ေနာ့္ရဲ ့မူပိုင္ပံုဆိုေတာ့ စည္းကမ္းခ်က္တခုေတာ့ ထားခ်င္ပါတယ္..အဲဒါကေတာ့....<br /> မည္သူမဆို ..ဒီပံုကို ၾကိဳက္သလိုသာလုပ္...... း)<br /><br /> ခင္မင္မႈျဖင့္....<br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8760774755953994966?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-48103431665992125202009-03-22T08:07:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.918-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ScZUi8lskvI/AAAAAAAAATs/LV1lgloIb5c/s1600-h/ngejjjjjjjjjjjjj+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 326px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ScZUi8lskvI/AAAAAAAAATs/LV1lgloIb5c/s400/ngejjjjjjjjjjjjj+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316029369513972466" /></a><br /><br /> သင္းပ်ံ ့တဲ ့ရနံ ့ေတြနဲ ့အတူ ညိႈ ့ခ်က္ျပင္းတဲ ့ပိေတာက္ရာသီ ေရာက္လာျပီေလ...။<br /> လြမ္းစရာေကာင္းတဲ ့ပိေတာက္.....<br /> ရင္ခုန္သံေတြ ျပင္းေစတဲ ့ပိေတာက္...<br /> ညိႈ ့ယူနိုင္စြမ္းလြန္းေသာပိေတာက္ေပါ့....။<br /> ဒါေလးက အေမရိကန္ ေအာ္ရီဂြန္ကမ်ိဳးဆက္သစ္ေတြရဲ ့ပိေတာက္ညိႈ ့ပြဲပါ...<br /> အမွတ္တယ ေရးဆြဲေပးထားတာပါ...။<br /> မူပိုင္ကေတာ့ ဘေလာ့ဂါ ကိုဂင္ၾကီးပါ...သူ ့အတြက္ဆြဲေပးထားတာပါ...။<br /><br /> ပိေတာက္ညိႈ ့ပြဲမွာ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ၾကပါေစ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-4810343166599212520?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-88133750932892073352009-03-19T11:39:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.929-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ScKTACTv7DI/AAAAAAAAATk/gyGWu0MA2zU/s1600-h/Burma-Tea-old-woman+copy+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 261px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/ScKTACTv7DI/AAAAAAAAATk/gyGWu0MA2zU/s400/Burma-Tea-old-woman+copy+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314972139079593010" /></a><br /> <br /> မ်က္ေမွာင္အျမဲကုတ္ထားျပီး အေတြးေခါင္လြန္းတဲ ့ေကာင္ေလးတေယာက္ကေတာ့ ေမာင္ႏွမ အားလံုးထဲမွာ အသြင္မတူတဲ ့<br />စုန္းျပဴးေလးအျဖစ္ ကပ္သီးကပ္သတ္ ရပ္တည္ေနရတာပါဘဲ..။<br /> ဘာေတြကလြဲမွားေနသလဲဆိုတာကိုလည္း ၈ ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ေကာင္ေလးက ဘယ္ လိုတိတိက်က် ေျပာနိုင္မွာလဲ...။<br />သူလုပ္ခ်င္တာထက္ သူလုပ္သင့္တာကိုလုပ္လိုက္တိုင္း မိဘ၂ပါးရဲ ့ ေထာပနာ ဂုဏ္ျပဳလက္သံေလးေတြကို မ်က္ရည္နဲ ့ထုပ္ပိုးျပီး<br />ျခံေနာက္မွာ ေငးေနတတ္တာေပါ့...။<br /> ဒါေပမယ့္ မညီမွ်မႈေတြ ၊သနားစရာ ဘ၀ေတြကိုေတာ့ သိတယ္..။<br /> ငယ္တုန္းကပါ....ၾကာေနျပီျဖစ္ေပမယ့္ ျပန္ေတြးလိုက္တိုင္း ခုခ်ိန္ထိ “ ငါ မွန္တာေပါ့” လို ့ တဖက္သတ္ေတြးေကာင္းတုန္းပါဘဲ..။<br />က်ေနာ္က အဘြားနဲ ့အေဒၚေတြနဲ ့ေနတာေပ်ာ္ရႊင္ေပမယ့္ အေဖတို ့က သိပ္ၾကည့္မရတာေၾကာင့္ သင္တန္းေမာင္းဘို ့ဆိုျပီး တခ်က္လႊတ္အမိန္ ့နဲ ့အိမ္ကိုျပန္ေခၚၾကတယ္..။<br /> အဘြားနဲ ့အေဒၚေတြကေတာ့ ဆိုင္သာဆိုင္မပိုင္ၾကေတာ့ မ်က္ရည္လည္ရြဲနဲ ့ျပန္ထည့္ေပး၇တာပါဘဲ..။ ကိုယ့္အ၀တ္အစားေလးေတြကိုထုပ္ျပီး ပါသြားေတာ့ “ ငါ့ ေျမး မေပ်ာ္ရင္ ျပန္ေျပးလာခဲ ့တဲ ့”...။<br /> မိဘေတြအိမ္ေရာက္ေပမယ့္ ေမာင္ႏွမေတြၾကားထဲမွာ သူစိမ္းတေယာက္လိုပါဘဲ...။ မေႏြးေထြးဘူး...။<br />ခိုင္းလိုက္ၾကတာဆိုတာကလည္း...။<br /> ၃ ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ညေနေစာင္းေလးမွာ မွန္အိမ္( ေရနံဆီ မီးအိမ္) ထြန္းဘို ့ေရနံဆီသြား၀ယ္ခိုင္းတယ္..။ ပိုက္ဆံ ၆ က်ပ္လားမသိဘူး..ေပးလိုက္တယ္..။ ေရနံဆီသြား၀ယ္ရင္ အဘြားတို ့အိမ္ေရွ ့က ျဖတ္ရမွာမို ့ စိတ္ကေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူး...။<br />၀င္ေနရင္ ၾကာလို ့ဆိုျပီး ရိုက္ဦးမွာဆိုေတာ့ မ၀င္ရဲ ဘူး၊ ေနာက္တခုက အဘြားနဲ ့ ေမြးစားအေမ( အေဒၚ) တို ့မ်က္ရည္က်မွာ သိေနေတာ့ မ၀င္ခ်င္ဘူး..ကိုယ္လဲ ငိုမွာပါဘဲ။<br /> တိတ္တိတ္ေလးျဖတ္သြားရင္း ေရနံဆီိေရာင္းတဲ ့အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေရနံဆီ၀ယ္ျပီး ျပန္လာတာပါဘဲ...ေမွာင္စေတာ့ ျပဳေနျပီ..။<br />ငယ္ကတည္းက သိပ္ျပီးလမ္းျမန္ျမန္မေလွ်ာက္တတ္တာရယ္ ခပ္လြမ္းလြမ္းနဲ ့ေလွ်ာက္ေနတာေၾကာင့္ထင္ပါရဲ ့နဲနဲ ေမွာင္သြားတာ...။<br /> ရုပ္ရွင္ရံုအေဟာင္းနားေရာက္ေတာ့ မန္က်ည္းပင္အုပ္အုပ္မည္းမည္းၾကီးေအာက္မွာ ကုန္းကုန္းကြကြနဲ ့ေတြ ့ေတာ့ ၾကက္သီိးေတာင္ထမိေသးတယ္..။ အဘြားေျပာဘူးတာက ဒီမန္က်ည္းပင္ၾကီးေပၚမွာ လူနီ( မွင္စာ ) ရွိဘူးတယ္တဲ ့..ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းကဆို ကင္းေစာင့္ေနတဲ ့ဂ်ပန္ေတြကို မန္က်ည္းပင္ေပၚကဆင္းလာျပီး ညတိုင္း နပန္းလံုးလို ့၈်ပန္ေတြ မေနရဲဘူးတဲ ့..။<br /> ဒီအပင္ေအာက္က မျဖတ္ရင္လဲ အိမ္ျပန္လို ့မ၇ေတာ့ ေရွ ့တိုးသြားမွ ေမွာင္ရီရီထဲမွာ လူနီမဟုတ္ဘဲ အဘြားအို တစ္ေယာက္ဆိုတာသိရတာ...။ သူက ဘာရွာေနတာမွန္းမသိဘူး...ေျမၾကီးထဲကို ဟိုစမ္းစမ္း ဒီိစမ္းစမ္းနဲ ့..ပါးစပ္ကလည္း တတြတ္တြတ္ေျပာေနတာ...။ ကိုယ္ကလည္း လူမွန္းသိေတာ့ မေၾကာက္တာရယ္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆိုတာ သိခ်င္လာတာေပါ့..။<br />“ အဘြား...ဘာျဖစ္လို ့လဲ...”<br />“ ေၾသာ္..ကေလး၇ယ္၊ အဘြား ဆန္၀ယ္မယ့္ပိုက္ဆံ က်ေပ်ာက္သြားလို ့ပါကြယ္...ငါ့ႏွယ္ ဒုကၡေရာက္ပံုမ်ား...ကြယ္တို ့”<br /> “ အဘြားက ဘယ္နားမွာ က်ေပ်ာက္တာလဲ..”<br />“ မသိပါဘူးကြယ္”<br /> နီးနီးကပ္ကပ္ေသခ်ာၾကည့္မွ ဒီအဘြားကို သိတာ...သူ ့သားနဲ ့သူ ့ေခၽြးမက ဆင္းရဲလြန္းလို ့ သပိတ္က်င္းဘက္လားမသိဘူး..<br />ေရႊသြားက်င္တာ ျပန္လာေတာ့ ဖ်ားျပီးျပန္လာတာ...ေနာက္ လင္မယား၂ေယာက္လုံး...ေသသြားေတာ့ က်န္ခဲ ့တဲ ့ကေလးေလး ၃ေယာက္( ေျမး) နဲ ့ ေနေနတာတဲ ့..။ အဘြားနဲ ့အေဒၚေျပာဘူးတာ...အဘြားတို ့အိမ္ေရွ ့ကျဖတ္ျပီိး အသုဘခ်တုန္းက အေဒၚျပထားလိ ု ့<br />ေသခ်ာမွတ္မိတာ..။<br /> ကိုယ္လည္း၀ိုင္းရွာေပမယ့္ ဖုန္ထူတဲ ့အညာမွာ ပိုက္ဆံက်ေပ်ာက္တာကိုရွာဘို ့မလြယ္ပါဘူး...။က်ပ္ေစ့ မူးေစ့ဆိုပိုဆိုးေသးတယ္။<br />ဘာလုပ္ရမလည္းဆိုတာစဥ္းစားရင္း ေခါင္းေတာင္မူးတယ္..။<br /> တဖက္က ေၾကာက္စိတ္၊ တဖက္က ကူညီခ်င္စိတ္..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ လို ့ဆံုးျဖတ္ျပီး...<br />“ အဘြားမရွာနဲ ့ေတာ့ ေတြ ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး”<br />“ မေတြ ့ရင္ကြယ္...အဘြားေျမးေတြ ဘာမွ မစားရေတာ့ဘူးကြဲ ့...သူတို ့ချမာ မနက္ကလဲ ေဘးအိမ္ကထမင္းရည္ဘဲ ေသာက္ရတာ...ေန ့လည္က အဘြား စပါးေကာက္သင္းေကာက္လို ့၇တာေလးနဲ ့ဆန္၀ယ္ျပီး ထမင္းခ်က္ရမွာ...”<br />“ အဘြားခနေစာင့္ပါ...ဘယ္မွမသြားနဲ ့က်ေနာ္ျပန္လာမယ္...ေစာင့္ေနေနာ္...”<br /> ေျပာျပီိးတာနဲ ့ေရနံဆိေရာင္းတဲ ့အိမ္ကို အျမန္ျပန္ေျပးတာပါဘဲ...။<br />“ ဦိးေမာင္...ဦးေမာင္ က်ေနာ္ဒီေရနံဆီ မ၀ယ္ေတာ့ဘူး...ပိုက္ဆံျပန္ေပးပါ”<br />“ ဟာ....ရႈပ္ရႈပ္ယွက္ယွက္...ဘာလဲကြာ..ျပန္ယူလို ့မရဘူးကြ..”<br />“ ဦးေမာင္ကလည္း...က်ေနာ္ အဘြားေဒၚတင္ရဲ ့ေျမးပါ...မနက္ျဖန္က် ျပန္၀ယ္မွာပါ... ၅က်ပ္ဘဲ ျပန္ေပးပါ..ေရနံဆီေတြ ျပန္ယူပါ”<br />“ ေဒၚတင္ေျမးလား....ေပးေပး..”<br /> ေဆာင့္ၾကီးေအာင့္ၾကီးယူျပီး ေရနံဆီေတြကို ဂါလံပံုးထဲျပန္ထည့္ျပီး...<br />“ ေရာ့ ၅က်ပ္...မင္းဘဲေျပာတာေနာ္...ေနာက္မွ ငါ့ဆီ လာမရႈပ္နဲ ့”<br />“ ဟုတ္ကဲ့”<br /> ရတဲ ့ပိုက္ဆံေလးယူျပီး မန္က်ည္းပင္းဆီ ျပန္ေျပးတာေပါ့..။<br />ဟိုေရာက္ေတာ့ အဘြားထိုင္ငိုေနတုန္းဘဲ..။<br />“ အဘြားလာ...ဆန္သြား၀ယ္ရေအာင္...”<br />“ ပိုက္ဆံမွမေတြ ့တာငါ့ေျမးရယ္...”<br />“ က်ေနာ့္မွာ ရွိတယ္ ...လာအဘြားျမန္ျမန္လုပ္..ေမွာင္ေနျပီ...က်ေနာ္က သံလမ္းနားက သရဏဂံုတင္တဲ ့ကုကၠိဳပင္ၾကီးျဖတ္ျပီးျပန္ရမွာ ..က်ေနာ္ေၾကာက္တယ္..”<br />“ ေအးကြယ္ ေအးေအး....ပိုက္ဆံ ဘယ္က၇တာလဲ...မင္းက ဘယ္သူတုန္းဟဲ ့”<br />“ က်ေနာ့္မုန္ ့ဘို းေတြပါ...က်ေနာ္က ေဒၚတင္ရဲ ့ေျမးပါ”<br />“ ေအာ္...အမတင္ရဲ ့ေျမးလား...က်မၼာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစကြယ္”<br /> သူ ့လက္ကိုဆြဲျပီး ဆန္ဆိုင္ထိလိုက္၀ယ္ေပးလိုက္တယ္...၅ က်ပ္ဘိုးဆိုေတာ့ ရေတာ့၇တယ္...ဆန္နို ့ဆီဘူး ဘယ္ႏွစ္ဘူး လဲေတာ့မသိပါဘူး..။<br />“ အဘြား..က်ေနာ္ လိုက္မပို ့နိုင္ေတာ့ဘူး...ျပန္တတ္လား”<br />“ ေအးေအး...အဘြားျပန္တတ္တယ္..”<br />“ က်ေနာ္သြားေတာ့မယ္”<br />“ အမေလး...ေက်းဇူးၾကီးပါေပ ့ကေလး၇ယ္...သုတ္သုတ္သြားဟဲ ့...”<br /> ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ ့ေမွာင္ထဲမွာ အေျပးျပန္လာေပမယ့္...အိမ္ေရွ ့ေရာက္ေတာ့ တုန့္ကနဲ ျဖစ္သြားတာပါဘဲ...။<br />အိမ္ေရွ ့က လူေခၚေခါင္းေလာင္းေလးလႈပ္လိုက္မွ အမက ျခံတံခါး လာဖြင့္ေပးရင္း..<br />“ နင္ကေတာ့ဟယ္...ၾကာလိုက္တာ..”<br />“ လာစမ္းဒီိေကာင္”....<br />မုိးခ်ဴန္းသံလို အနားက အေဖ့အသံကို ၾကားလိုက္ရတာဘဲ..။<br />“ ဘာလို ့ဒိီေလာက္ၾကာတာလဲ...ဘယ္မွာေဆာ့ေနလဲ...ဘယ္၀င္ေနလဲ”<br /> “..................”<br />“ ငါေမးတာမၾကားဘူးလား..ေျဖေလကြာ”<br />“ ပိုက္ဆံက်ေပ်ာက္သြားလို ့...ရွာေနတာ”<br />“ ဘယ္ပိုက္ဆံ ေပ်ာက္တာလဲ”<br />“ ေရနံဆီ၀ယ္မယ့္ပိုက္ဆံ....”<br />“ မင္း...ညာေနတာမဟုတ္လား...”<br />“.............”<br />“ ဘာလုပ္လိုက္လဲ...ဒီပိုက္ဆံ”<br />“..............”<br />“ ငါေမးေနတာကို....ေျဖာင္း”<br />“ေျပာစမ္း...”<br />“ က်ေပ်ာက္တာ”<br />“ ေျဖာင္း”<br />“ေျဖာင္း....”<br /> မ်က္ေစ ့ထဲမွာ မီးပြင့္ေတြလို ဘဲ...ဆက္တိုက္။<br />နား၇ငး္ေတြ ဇက္ပိုးေတြလဲ ပူသြားတာဘဲ...။<br /> မလိမ္ဘဲ အမွန္အတိုင္းေျပာရင္...ေတာ္ၾကာ ကေလးဆီက ပိုက္ဆံ လိမ္သြားတယ္ထင္ျပီး ျပန္လိုက္ေတာင္းေနရင္ ဒုကၡ။<br />အေဖက သူ ့လက္စြဲေတာ္ ၾကိမ္လံုးယူျပီး<br />မွတ္ေလာက္ေအာင္ရိုက္ျပီးမွ အေဖကသူ ့ေရွ ့က ေမာင္းထုတ္လိုက္တယ္...။<br /> က်န္တဲ ့ေမာင္ႏွမေတြက ၾကည့္ေနတာပါဘဲ...။<br />သတင္းေမးေဖာ္ေတာင္မရဘူး..။ နာလိုက္တာ...။<br /> ညအိပ္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း နာက်င္တာေတြပြတ္သပ္ရင္း ဒီအခ်ိန္ဆို ဟိုေျမးအဘြားေတြ ထမင္းစားေနၾကေလာက္ျပီ.....<br />လို ့ေတြး၇င္း...နာက်င္ပိီတိေတြနဲ ့က်ေနာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာပါဘဲ...။<br /> မွတ္မွတ္ယယ အဲဒီညက က်ေနာ့္ကို ထမင္းမေကၽြးဘူး။<br /><br />( ငယ္စဥ္က ကိုယ္ေတြ ့ေလးကို သတိတယျဖင့္....)<br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8813375093289207335?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-22084155076341785782009-03-14T04:03:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.939-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SbuPNoP99qI/AAAAAAAAATc/Iya_Qo_FcI0/s1600-h/12ssssssssssssssssssssss.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SbuPNoP99qI/AAAAAAAAATc/Iya_Qo_FcI0/s400/12ssssssssssssssssssssss.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312997649719096994" /></a><br /><br /> က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ခ်င္းအမ်ိဳးသားတဦးက June လမွာ ရဲေဘာ္ ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦး (ကို) ေအာက္ေမ့ဘြယ္ဂုဏ္ျပဳအခမ္းအနားပြဲအတြက္ ေနာက္ခံ ပံုတူကားၾကီးေရးဆြဲေပးဘို ့အကူအညီေတာင္းလာပါတယ္...။<br />က်ေနာ္ကလည္းကူညီမွာပါ...ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို ့အခုရထားတဲ ့ပံုကို အေျခခံျပီးပံုတူဆြဲရမွာဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္<br />သိပ္စိတ္တိုင္းမက်ပါ( မူရင္းဆရာကို ေစာ္ကားျခင္းမဟုတ္ပါ...ရိုင္းပ်ေနရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ)။ က်ေနာ္လိုခ်င္တာက မူရင္းဓါတ္ပံုကိုပါ..။<br />ဒါေၾကာင့္မိတ္ေဆြတို ့အေနနဲ ့ ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦးရဲ ့မူရင္းဓါတ္ပံုကို စာအုပ္ေတြမွတ္တမ္းေတြထဲမွာ ေတြ ့ခဲ ့ရင္ က်ေနာ့္ဆီဆက္သြယ္ပို ့ေပးပါလို ့ အကူအညီေတာင္းခ်င္ပါတယ္...။<br /> ေလးစားဘြယ္၊ဂုဏ္ျပဳဘြယ္ေကာင္းတဲ ့သူတေယာက္အတြက္ ကူညီေပးၾကပါဗ်ာ..။<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-2208415507634178578?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-84277853724897008452009-03-12T14:13:00.000-07:002009-12-13T06:33:16.948-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SbmcviB8BeI/AAAAAAAAATU/TiXv0Dqj3aI/s1600-h/RIMG0080+copy+copy+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SbmcviB8BeI/AAAAAAAAATU/TiXv0Dqj3aI/s400/RIMG0080+copy+copy+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312449575862928866" /></a><br /><br /> စာမေရးျဖစ္ေသးတာနဲ ့စိတ္ကူးေပၚလာလို ့ အမိုက္အမဲ ၾကီးေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး Photoshop နဲ ့ေနာက္ကေန ေဆာင့္ကန္ေပးလိုက္တာ...ေရွ ့ေတာ္ေမွာက္ဒူးေထာက္လွ်က္ေလးေပါ့...။<br /> <br /> မည္သူမဆို သေဘာက်ရင္ ယူသံုးခြင့္ျဖန့္ခြင့္ျပဳပါတယ္..<br /><br />သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-8427785372489700845?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-28454880907848782252009-03-06T09:46:00.000-08:002009-12-13T06:33:16.958-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SbFhxflVz2I/AAAAAAAAATE/CiOJovDCdF4/s1600-h/Kopi+av+hamster_1301300+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 275px; height: 350px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SbFhxflVz2I/AAAAAAAAATE/CiOJovDCdF4/s400/Kopi+av+hamster_1301300+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310132938566127458" /></a><br /><br />လူရႊင္ေတာ္အား အသားေပးေသာ အၿငိမ့္က႑ကုိ ကဇာတ္ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီအစဥ္တြင္ မတင္ဆက္ရန္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေတာင္ပုိင္းေဒသမ်ား၌ တင္ဆက္ကျပေနေသာ မြန္၊ ျမန္မာ ဇာတ္သဘင္အားလုံးကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက တားျမစ္ထားေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />အမည္မေဖာ္လုိသူ ဇာတ္သဘင္ မန္ေနဂ်ာတဦး၏ အဆုိအရ ယခုႏွစ္တြင္မွ ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ အၿငိမ့္က႑ကုိ ေဖ်ာ္ေျဖရန္ ပိတ္ပင္ခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။<br /><br />ဆက္လက္၍ ၎က “သူတုိ႔ အဓိကတားျမစ္တာက ျပက္လုံးေတြေၾကာင့္ပဲဲ။ ထူးျခားတာက မႏွစ္က သီးေလးသီးရဲ႕ ျပက္လုံးေတြကုိ အေပ်ာ့စားျဖစ္ေအာင္ ျပန္ေပါင္းထုတ္ေနၾကတဲ့ ဇာတ္ေတြက ဒီ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္မွာ အရမ္းမ်ားလာ တာလည္း ပါမွာေပါ့။ သြယ္ဝုိက္ၿပီးေတာ့ ရေအာင္ ျပက္လုံးထုတ္တာေပါ့” ဟု ေခတ္ၿပဳိင္သုိ႔ ေျပာျပသည္။<br /><br />ယင္းအေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေမာ္လၿမဳိင္ၿမဳိ႕ ဇာတ္သဘင္အစည္းအ႐ုံးမွ တာဝန္႐ွိသူတဦးက အဆုိပါကန္႔သတ္တားျမစ္သည့္ ၫႊန္ၾကားစာကုိ ပြင့္လင္းရာသီ ကပြဲစတင္ခ်ိန္မွစ၍ အာဏာပုိင္တုိ႔က မြန္ျပည္နယ္ သဘင္ေကာင္စီသုိ႔ ေပးပုိ႔ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ထုိမွတဆင့္ ဇာတ္သဘင္မ်ားအား သဘင္ေကာင္စီက အၿငိမ့္က႑ကုိ ပယ္ဖ်က္ရန္ အသိေပးခဲ့ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။ သုိ႔ေသာ္ ယင္းကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ မွတ္ခ်က္ေပးရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။<br /><br />မြန္ျပည္နယ္ ေမာ္လၿမဳိင္ၿမဳိ႕ ဇာတ္သဘင္အစည္းအ႐ုံးဝင္ ဇာတ္ပြဲေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္ရွိၿပီး ပဲခူးတုိင္း၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္ႏွင့္ တနသၤာရီတုိင္းတုိ႔တြင္ လွည့္လည္ကျပေနၾကသည္။ ဇာတ္ပြဲအမ်ားစု၏ တညတာ ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီအစဥ္တြင္ ေတးဂီတ (ေခတ္ေဟာင္း၊ ေခတ္ေပၚ)၊ အၿငိမ့္၊ ျပဇာတ္၊ ႏွစ္ပါးသြားတုိ႔ ပါဝင္ၾကၿပီး တခ်ဳိ႕ကဇာတ္ မ်ားတြင္ တခန္းရပ္ဟာသအျပင္ ေနာက္ပုိင္းဇာတ္ထုတ္မ်ားလည္း ပါဝင္သည္။<br /><br /> “မြန္ျမန္မာဇာတ္ပြဲမ်ား လူရႊင္ေတာ္အသားမေပးရ အမိန္ ့ထုတ္” ဆိုတဲ ့ေခါင္းစဥ္နဲ ့ ေခတ္ျပိဳင္ကသတင္းကိုဖတ္ရတဲ ့အခါ..<br />မဲ ့ျပံဳးျပံဳးရင္း အနုပညာသည္ေတြကိုလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာမိသလို ကိုယ္ျဖစ္ခဲ ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးကိုပါသတိယမိတယ္..။..<br /> ေနရာတကာ အေၾကာက္လြန္ေရာဂါေတြျဖစ္...ဘာေျပာေျပာ သူတို ့ကိုေျပာတယ္ထင္ေနတတ္တဲ ့ အစိုးမရ ေတြကို အံ့ၾသတယ္..။<br />မမွန္ရင္ မခံနိုင္ဘူး..ဆိုတဲ့ စကားလိုေပါ့..သူတို ့မမွန္ေတာ့ ဘာေျပာေျပာ မခံနိုင္ၾကဘူး...။<br /> တိုင္းျပည္တျပည္၊ရြာတရြာ၊ျမိဳ ့တျမိဳ ့မွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခ်င္သူေတြကို အမွားတခုခုေထာက္ျပတဲ ့အခါ အနုပညာသည္ေတြရဲ ့စကား၊ ကေလာင္သြား၊စုတ္ခ်က္....ဖန္တီးမႈအားလံုးဟာ မမွန္တဲ ့အစိုးရအတြက္ နာသာခံခက္ေတြခ်ည္းပါဘဲ..။<br /> ဒီသတင္းေလးကိုဖတ္မိေတာ့ ကိုယ္တိုင္ဇာတ္သဘင္ေလာကကို ေက်ာခိုင္းထြက္ခြာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးမိတယ္..။<br />မဟုတ္မခံ ဆတ္ဆတ္ထိမခံတတ္တဲ့ ဗီဇက ဇာတ္မင္းသားဘ၀မွာလဲ မေဖ်ာက္နိုင္ပါဘူး..။<br /> အနုပညာ ဆိုတာ ျပည္သူအတြက္လို ့ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္မေျပာခ်င္ေပမယ့္ ေကာင္မေလးေတြၾကိဳက္ယံု..<br />မ်က္စပစ္..ၾကာေပးလို ့လာေပးတဲ့ပန္းစီးေတြၾကားမွာ နစ္ေမ်ာေနတတ္တာမဟုတ္ေတာ့...<br /> ကျပတဲ့ ေအာ္ပဒါ၊ျပဇာတ္ေတြတိုင္းမွာ ပရိတ္သတ္အတြက္ ဘာေပးနိုင္မလဲ....ဆိုတာစဥ္းစားျပီး လုပ္ေနၾကပါ..။<br /> ေနာက္တခုက မတရားအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ ့အစိုး၇ လက္ထက္မွာ သူတို ့ကို ေျပာခ်င္တဲ့ စကားလံုးေတြကို စင္တခုေဆာက္ျပီး ေဟာေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့..ေဗဒင္ေမးစရာမလို ၊ကိုင္းၾကီးၾကီးမွာ နားသြားရမွာကေသခ်ာတယ္..။<br /> က်ေနာ္မေက်နပ္တာက ဘာလဲ...က်ေနာ္ဘာကိုေျပာခ်င္သလဲ...ဒါမွမဟုတ္ ျပည္သူေတြက ဘာကိုနာက်ည္းျပီး ေပါက္ကြဲခ်င္ေနတာလဲ..ကိုယ့္ရင္ကစကားလံုးေတြဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျပည္သူေတြ ပရိတ္သတ္ေတြေျပာခ်င္တဲ့ စကားကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္<br />ေျပာလို ့ရနိုင္တာက...က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ဇာတ္စင္ေလးေတြပါ..။<br /> က်ေနာ္ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတခုကိုေျပာခ်လိုက္ရင္ အနည္းဆံုး...ပြဲခင္းထဲမွာ လူ၂၀၀၀ ေက်ာ္...အမ်ားဆံုး...ဗလာပြဲေတြဆို ၅၀၀၀ ေက်ာ္..။<br /> အဲဒါက က်ေနာ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ အနုပညာ သတ္ကြင္းဘဲ..။<br />ေျပာတယ္...ျငိတယ္..<br />ေျပာတယ္...ျငိတယ္..ျငိပါမ်ားေတာ့ ဇာတ္ဆရာေတြကေတာင္ စစ္တပ္နဲ့ နီးရာ၊ ပါတ္သက္ရာပြဲေတြမွာ...က်ေနာ့္ကို အလိမၼာေလးနဲ ့သတိေပးေနရတယ္..။ ျငိရင္ ဇာတ္ဆရာလဲ နာတာပါဘဲ..။<br /> က်ေနာ္မေမ့နိုင္တဲ့ ပြဲေပါ့....ကျပတာက .ေရးျမိဳ ့နယ္ စစ္တပ္ ေရွ ့တန္းျပန္ပြဲ....<br /> က်ေနာ္ကမွာက“ ျပည္သူ ့ေသြး ျပည္သူ ့ဓါး”....ေအာ္ပဒါ..။<br />စစ္၀တ္စံုေပး၀တ္လို ့မရေတာ့...ရာဇ၀င္အ၀တ္အစားနဲ ့ ဘုရင့္ရဲ ့စစ္သည္ေတာ္ေတြေပါ့..<br /> က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ စစ္ဗိုလ္ ၀တ္စံုနဲ ့ရာထူးကို မ်က္လွည့္ျပလိုက္ေတာ့ အိမ္ေရွ ့မင္းသားေပါ့ဗ်ာ..။<br />မင္းသားက အစကေတာ့ မဆိုးပါဘူး...<br /> ျပည္သူျပည္သားကို ရင္ကေမြးတဲ ့သားသမီးလို အုပ္ခ်ဳပ္တယ္လို ့ ညီလာခံမွာ ေျပာေပမယ့္ သက္ဦးဆံပိုင္ ပေဒသရာဇ္စနစ္နဲ ့အုပ္ခ်ဳပ္တဲ ့ ဘုရင့္သားဆိုေတာ့ ေသြးကေတာ့ ခပ္ၾကြၾကြေပါ့..။<br /> တိုက္ေရးခိုက္ေရးေကာင္းေတာ့ ေအာင္ပြဲကအျပန္မွာ ျပည္သူျပည္သားနဲ ့ဘုရင္က ခ်ီးေျမွာက္ၾကတာေပါ့...<br /> ရာထူးနဲ ့အပိုင္စားနယ္ေျမနဲ ့ လုပ္ခြင့္ေတြ ရလာတဲ့အခါ...လြတ္လာတယ္...ရိုင္းစိုင္းလာတယ္...<br /> ေနာက္ဆံုး ထန္းေတာမွာ ထန္းရည္ေသာက္စားရင္း လိုခ်င္စားခ်င္တဲ့ ယုန္သားက်ပ္ကင္မ၇ေတာ့ ထန္းေတာက အဘိုးၾကီးကို ပါးနားရိုက္တယ္...<br /> ေရႊရင္သိမ္းစ မိန္းကေလးက ဖခင္ၾကီးအရြယ္မို ့ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း ၊မိဘခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာဘို ့ေျပာတဲ့အခါ...<br />အနာေပၚဒုတ္က်ျဖစ္ျပီး “အတင့္ရဲတဲ့ မိန္းကေလး၊ ငါလိုလူကို သတိေပးရဲသလား” ဆိုျပီး မိန္းမပ်ိဳေလးကိုပါ ေျခေတာ္တင္ဖ်က္ဆီးျပီး သတ္လိုက္တာ..။<br /> ဒီေတာ့မွ အသက္မဲ့ေနတဲ ့သမီးအေလာင္းကိုဖက္ငိုရင္း ေသြးအလူးလူးနဲ ့ အဘိုးအိုက...<br />“ လုပ္ရက္လိုက္တာ..မင္းသားရယ္..ျပည္သူကိုရင္၀ယ္သားလိုခ်စ္ရမယ့္ သူက ၊အခုလိုလုပ္ရက္ေလျခင္း....” စတဲ့ စကားေတြနဲ ့မင္းသားကို ေျပာေတာ့တာေပါ့...<br /> မင္းသားကလဲေသြးဆူဆူနဲ ့ဆက္ေသာက္ျပီး မူးရူးအိပ္ေပ်ာ္သြားတာ...<br />ျပန္နိုးလာမွ ေသဆံုးေနတဲ ့သမီးငယ္ကို ဖက္ငိုေနဆဲ အဘိုးအိုကိုေတြ ့ျပီး...ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တာလဲ..ျပန္ေမး...<br />ဟိုကလဲ ျပန္ေျပာျပ...အဲဒီက်မွ ျပန္စဥ္းစားရင္း ေနာင္တရေပါ့..( ေအာ္ပဒါ ကျပခ်ိန္က အလြန္ဆံုး ၁နာရီေပါ့..ဒီေတာ့ ျမန္ျမန္ေနာင္တေပးရတယ္...အျပင္မွာဆို အႏွစ္၂၀ ေက်ာ္ၾကာရင္လဲ ၾကာမယ္ေပါ့ဗ်ာ...မရနိုင္တဲ့လူကေတာ့ တစ္သက္လံုး ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့)...။<br /> ေနာက္ဆံုးခန္းနားမွာ ေျပာမယ့္ စကားကို စကားလႊဲေျပာေပးဘို ့မန္ေနဂ်ာက တိုးတိုးတိတ္တိတ္ လာသတိေပးတယ္...<br />သိတယ္...ဇာတ္စင္ေရွ ့နားက ကုလားထိုင္ ဆက္တီိေတြေပၚမွာ ထိုင္ေနတဲ ့ ဘသားေခ်ာေတြ မ်က္ႏွာတင္းေနတာ...<br /> ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကလဲ စကားျပင္လိုက္တာနဲ ့ဇာတ္ေက်ာရိုးတည္ထားသမွ်က ပ်က္ေတာ့မွာ ဆိုေတာ့၊ စကားကိုမျပင္ေတာ့ဘူး...ေျပာလိုက္တဲ ့စကားက ဘာမွလဲ ရိုင္းတာမဟုတ္ပါဘူး...<br /> အဲဒါကို အၾကီးအက်ယ္စိတ္ေတြဆိုးျပီး ေအာ္ပဒါျပီးတာနဲ ့၀တ္စံုေတာင္မခၽြတ္ရေသးဘူး...လာဆြဲတာပါဘဲ...ေမးျမန္းျငင္းခံုျပီး<br />ကျပမႈေတြကို ဒီျမိဳ ့နယ္ အပိုင္ေတြမွာ ပါမစ္ပိတ္တာေတြ ျဖစ္လာေတာ့တာ...<br /> ဒါ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ ့ဇာတ္စင္ေတြကို ေက်ာခိုင္းဘို ့လမ္းစပါဘဲ...။<br /> က်ေနာ္က နည္းနည္းေလးဘဲ ေျပာတာပါ....<br />အိမ္ေရွ ့မင္းသား ထန္းေတာက မိန္းကေလး သားအဖကိုၾကည့္ျပီး၊ ဓါးကိုကိုင္ရင္းေနာင္တရမႈနဲ ့ေျပာတဲ ့စကားပါ...<br />“ ျပည္သူအသက္စည္းစိမ္အိုးအိမ္ကို မိမိအသက္နဲ ့ရင္းျပီးကာကြယ္ဘို ့ ငါသစၥာဆိုထားတယ္...အခုေတာ့ ျပည္သူ ့ဘဏၰာေတာ္၊ အခြန္ေတာ္ေငြေတြနဲ ့ျပည္သူကိုကာကြယ္ဘို ့ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ ့ ျပည္သူ ့ဓါးနဲ ့ဘဲ...ျပည္သူကိုငါျပန္သတ္ေနတယ္...<br />ဒီလိုလက္နက္၊ ဒီလိုဓါး၊ ဒီလိုရာထူးနဲ ့ငါနဲ ့မတန္လိုက္တာ....<br /> အင္း....ေခြးနဲ ့ပါးခ်ပ္...တျခားစီဘဲ..”<br /> အဲဒါ....<br /> လြန္သြားလား....လို ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-2845488090784878225?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-76544539012470051042009-03-04T12:07:00.000-08:002009-12-13T06:33:16.967-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sa7ntpmXsnI/AAAAAAAAAS8/B5d5Ju4oIM0/s1600-h/IMG_0840.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/Sa7ntpmXsnI/AAAAAAAAAS8/B5d5Ju4oIM0/s200/IMG_0840.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309435782163313266" /></a><br /> <br />က်ေနာ္စာမေရးနိုင္တာၾကာေနျပိီ...ကိုယ္ကစာေတြအမ်ားၾကီးဖတ္ခ်င္တယ္...အမ်ားၾကီးေရးခ်င္တယ္..။ သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြ လိုက္ဖတ္ရင္းနဲ ့စာေရးသူေတြကိုခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္..စာမွန္မွန္ေရးဘို ့ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ေပး၇တာပါ..<br /> က်ေနာ့္မွာ အားနည္းခ်က္က အခ်ိန္ပါ...အခ်ိန္မေလာက္ဘူးျဖစ္ေနတာ..ျပီးခဲ့တဲ့ ၂ပါတ္ေလာက္က ဒီမွာရွိတဲ ့ပန္းခ်ီကလပ္ကိုဆက္သြယ္ျပီိးေတြ ့ဆံုအသံုး၀င္တဲ ့အခါ အားလံုးကလဲ အာရွက ပန္းခ်ီသမားဆိုျပီိးလိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ၾကိဳဆိုၾကပါတယ္..<br />ေပ်ာ္စရာလဲ ေကာင္းပါတယ္...အိမ္မွာဆို သိပ္မဆြဲျဖစ္လို ့သြားတာပါ...ဟိုမွာညေနပိုင္းဆြဲမယ္ေပါ့...။ သူတို ့ကလဲ စေတြ ့ျပီးေနာက္ရက္မွာဘဲ စေတလိုက္(သက္ျငိမ္)္ေပါင္းစုျပီးဆြဲမယ္လို ့ဆိုပါတယ္...ဆြဲၾကျပီဆိုေတာ့လဲ ဆြဲေပါ့...။<br /> ေဆးကိုင္ျပိီဆိုတာနဲ ့သူတို ့နဲ ့က်ေနာ္တို ့အေရာင္ကြာျခားမႈကို စေတြ ့ရပါတယ္...။ ေနာက္သူတို ့က ေဆးကိုလိုင္းစံုမရဘူး...<br />ဆီဆိုဆီဘဲ...ေ၇ေဆးမရဘူး..။<br /> သူတို ့က ေရေဆးကို လိုခ်င္ၾကတယ္..က်ေနာ္ကလက္ေတြ ့ဆြဲျပတဲ ့အခါ...သူတို ့ကိုသင္တန္းေပးပါ...လခေပးပါ့မယ္လို ့ဆိုလာပါတယ္...။ က်ေနာ့္ရင္မွာပီတိျဖစ္မိတယ္...ေငြေၾကးေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး...က်ေနာ္တို ့ျမန္မာနိုင္ငံက ပန္းခ်ီအဆင့္ကို ယွဥ္ေတြ း<br />မိလို ့ပါ...။ ကိုယ့္ရဲ ့သင္ဆရာ၊ျမင္ဆရာ၊ၾကားဆရာေတြအားလံုးကို စိတ္ထဲကအထပ္ထပ္ ကန္ေတာ့မိပါတယ္..။<br /> ေနာက္ျပီး သူတို ့က သစ္ထြင္းပန္းခ်ီကိုစိတ္၀င္စားတယ္...အျဖဴအမဲပံုေတြဘဲ ျပဳလုပ္နိုင္ျပီး ေ၇ာင္စံုပံုကို ျပုလုပ္နည္း မသိၾကပါဘူး၊<br /> က်ေနာ့္ဆရာက တရုပ္ျပည္မွာ ပန္းခ်ီေက်ာင္းဆင္းလာတဲ ့သစ္ထြင္းပန္းခ်ီ ေဇာ္၀င္း(ဦး) မႏၱေလးပါ...။ ဒီိေတာ့ သူတို ့ကိုနည္းပညာ<br />ပိုင္းေတြ ကူညီျပေပးေနပါတယ္..။<br /> ဒီရက္ပိုင္းမွာဘဲ ေအာ္စလိုနဲ ့လိလယ္ဟမ္းမားက ဆက္သြယ္လာပါတယ္...၂၀၀၉ သၾကၤန္မွာ ကူညီကျပေပးဘို ့ေပါ့...။<br />သူတို ့က ကိုယ့္နိုင္ငံက ယဥ္ေက်းမႈအနုပညာကို ျပခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္၂၀၀၀ ေက်ာ္ကတည္းက အနုပညာက ပုဂံျပည္ကစတင္ခဲ့ေတာ့ ပုဂံအကအလွကိုပါတင္ဆက္ဘို ့..သမီး၂ေယာက္ကို အားျခင္း ပုဂံက ေလ့က်င့္ေပးေနရပါတယ္..<br />ေနာက္က်ေနာ္ကေတာ့ မွတ္မွတ္ယယ ႏွစ္ပါးခြင္ကိုအျပည့္ကျပရမွာပါ...ဒီမွာ ၀ါသနာတူေတြ လူရႊင္ေတာ္ေတြ အျဖစ္ အားျဖည့္ေပးမယ္...မင္းသမီးေတြကေတာ့ အိမ္ထြက္ေတြေပါ့...။အဲ...ေနာက္ခံ ပန္းခ်ီကလဲ တာ၀န္ယူထား၇ေသးတယ္...။<br /> ဒိီေတာ့ စာဖတ္စာေရးခ်င္တာ စိတ္သာရွိျပီး အခ်ိန္မရွိျဖစ္ေနတာ...။<br /> အသစ္မေရးလို ့သတိေပးေဖာ္၊ေမးေဖာ္ရတဲ ့ ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးရဲ ့ခင္မင္မႈကိုလဲ ပီတိျဖစ္မိတယ္..<br /> ကိုယ့္လူမ်ိဳး ၊ကိုယ့္နိုင္ငံရဲ ့ယဥ္ေက်းမႈကို တင္ျပေဖ်ာ္ေျဖရမွာကိုလဲ ပင္ပန္းတဲ ့ၾကားကပီတိ ျဖစ္ေနရပါတယ္..<br />အားလံုးဘဲ....ဒီစာေလးဖတ္ျပီး ပီတိေလးေတြ မွ်ေ၀ခံစားေပးပါလို ့...ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္...။<br /><br /> ခင္မင္မႈေလးမ်ားနဲ ့...<br /> သစ္နက္ဆူး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7654453901247005104?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-79919209290401330662009-02-27T00:55:00.000-08:002009-12-13T06:33:16.981-08:00youtube မွာ ကိုဟန္ထြန္းက သံစဥ္အတိုအထြာ စုစည္းမႈဆိုျပီးတင္ထားပါတယ္..။ ကိုေယာဟန္ေအာင္ဆီမွာၾကည့္မိကတည္းက သိပ္သေဘာက်ခဲ့တာပါ...။<br /> ကိုဟန္ထြန္းက သံစဥ္အတိုအထြာ စုစည္းမႈလို ့ေျပာထားေပမယ့္က်ေနာ္ကေတာ့ စုစည္းမႈဆိုတဲ ့စကားထက္ပိုျပီးခ်ီက်ဴးခ်င္ပါတယ္..ဒါဟာစုစည္းမႈဆိုတာထက္ ဖန္တီးမႈလို ့ေျပာခ်င္တယ္..စုစည္းတာထက္ဖန္တီးတာက ပိုေလးနက္လို ့ပါ..ကိုဟန္ထြန္းရဲ ့က်ိဳးစားမႈကို အရမ္းခ်ီးက်ဴးမိတယ္..။ ဂီတအေပၚႏွံ ့စပ္မႈ..သံစဥ္နဲ ့သရုပ္ေဆာင္မႈေတြ တစ္ထပ္တည္းက်ဘို ့မလြယ္လွပါဘူး..။က်ေနာ္တို ့လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ျမန္မာဆိုင္း၀ိုင္းနဲ ့တီးခတ္ထားသမွ်ကိုၾကားရယံုနဲ ့ ..ျမန္မာဆိုင္းသံဆိုတာသိေပမယ့္ ဆိုင္းအသြား၊ ပတ္မ<br />ခ်က္အပို ့၊ဒိုး( ၆လံုးပတ္) စည္း၀ါး...ဒါေတြကိုနားေထာင္ယံုနဲ ့ အခုကေတာ့ နတ္ဒိုး၊ ဒါကေတာ့ ဘီလူးကေရာင္း၊ ဒါကေတာ့ ၀ါးေျပး၊<br />ဒါက၀ါးသုတ္၊ဒါက ခၽြတ္နင္း၊ဒါက ေျပာငို၊ဒါကငိုခ်င္း၊ညဥ္းခ်င္း၊ အမိႈင္ ၊ ဒါကအီေနာင္၊ကပီ၊ ယိုးဒယားၾကီး ၊ဒါကပုဂံ...ဆိုတာေတြကိုေတာ့ ဂဂဏဏ သိသူနည္းပါတယ္..<br /> ကိုဟန္ထြန္းကို ခ်ီးက်ဴးတာက သရုပ္ေဆာင္ေတြလႈပ္ရွားမႈနဲ ့ေနာက္ခံသံစဥ္ကိုတစ္ထပ္တည္းျပဳလုပ္နိုင္တာကိုပါ..။<br />က်ေနာ္ေတာ့ စိတ္ေမာလူေမာျဖစ္လာရင္...ကိုဟန္ထြန္းဖန္တီးတာေလးေတြၾကည့္ျပီး တခြိခြိ ရယ္ေမာရင္း စိတ္ေျဖပါတယ္...။<br />ၾကည့္မိသူေတြလဲ အေမာေျပမွာပါ...။<br /> တစ္ကယ္ေတာ္တဲ ့လူတစ္ေယာက္ကို ေတာ္တယ္လို ့ခ်ီးက်ဴးတာ မဂၤလာတစ္ပါး မဟုတ္ပါလားဗ်ာ...။<br /> ခံစားၾကည့္ၾကပါစို ့...။<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ERhZ5tmivlU&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ERhZ5tmivlU&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wwOErp4BURA&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wwOErp4BURA&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CqiaSksKAKg&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CqiaSksKAKg&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-7991920929040133066?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-33912781332295371182009-02-26T08:44:00.000-08:002009-12-13T06:33:16.991-08:00ေက်ာက္စိမ္းအိမ္ေတာ္ၾကီးႏွင့္ အဆင္အျပင္ကြာျခားျပီး ပူစပ္စပ္ျဖစ္ေနေသာ ဒီငရဲခန္းမကိုေရာက္ေနရေပမယ့္ ခ်ဴပ္ခ်ဴပ္ၾကီး<br />မ်က္ႏွာက မာသေယာင္ေယာင္ေတာ့ ရွိေနေသးတာ..။ မာနိုင္ေသးတာေပါ့ အခုလာတာက မက်န္းမမာျဖစ္ေနခ်ိန္မို ့ၾကိဳတင္ျပီးစနည္းနာ<br />ဘို ့ေရာက္ခဲ ့တာေလ...။<br /> မဲမဲလံုးလံုးၾကီးနဲ ့ လူရုပ္ပင္မပီခ်င္ေတာ့ေသာ ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ကို ေစ့ေစ ့မၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ ဟန္ ကိုယ့္ဖို ့ဆိုတဲ ့စကားအတိုင္း..<br />ငရဲမင္းၾကီးက ေခ်ာင္းတစ္ခ်က္ဟန္ ့ရင္းးးးး စကားေမးစလိုက္သည္..<br /> “ အဟမ္းးးးးးးေမာင္ေရႊ ...မင္းက မေကာင္းမႈေတြ ေတာ္ေတာ္လုပ္ခဲ ့တာဘဲ...”<br /> “ ထင္လို ့ပါ...ဒိီေလာက္ၾကီး မဟုတ္ပါဘူး”<br /> “ ေမာင္မင္း...ခိုးနည္းမ်ိဳးစံု...က်ဴးလြန္တယ္...ေနာက္ျပီး၊ နိုင္ငံေရးလုပ္သူေတြနဲ ့ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြကို မတရားႏွိပ္စက္တယ္၊ ေထာင္ခ်တယ္...သတ္ျဖတ္တယ္....ဘာေၾကာင့္လဲ ”<br /> “ မွန္ပါ....သူတို ့က ျပည္ပအားကိုးပုဆိန္ရိုး ေတြမို ့ပါ...”<br /> “ ေမာင္မင္းက ေျပာစရာစကားမရွိရင္....ဒီျပည္ပအားကိုး ပုဆိန္ရိုးဘဲ ေျပာေနတာဘဲ”<br /> “ မွန္တာေျပာတာပါ.....”<br /> “ ကဲ...ဒါျဖင့္...သံဃာေတာ္ရဟန္းေတာ္ေတြ ျမိဳ ့ရြာတိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းေအာင္ ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဖတ္တာကိုေရာ...ဘာလို ့ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် သတ္ျဖတ္လဲ...”<br /> “ သူတို ့ေတြလဲ ျပည္ပအားကိုးပုဆိန္ရိုးေတြပါဘဲ ....”<br /> “ ေဟ....ရဟန္းသံဃာေတြက ျပည္ပအားကိုးပုဆိန္ရိုးေတြ ...ဟုတ္စ”<br /> “ သိပ္မွန္တာေပါ့...သူတို ့လဲ ျပည္ပအားကိုးေတြဘဲ...”<br /> “ ဘာေၾကာင့္ ေမာင္မင္း ဒိီလိုေျပာရဲတာလဲ”<br /> “ သိပ္ေျပာရဲတာေပါ့......သူတို ့လဲ နီေပါမွာေမြးတဲ ့ ေဂါတမ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ျပီး ေမတၱာသုတ္လွည့္ရြတ္တာ...ဘုရားေဂါတမလဲ နိုင္ငံျခားသားဘဲေလ....ေဂါတမဘုရားအားကို းနဲ ့ဒီလိုရြတ္ဆိုျပီး လွည့္ရဲတာ...ျပည္ပအားကိုးပုဆိန္ရိုးေတြမို ့လို ့ေပါ့...”<br /> “ ျမတ္စြာဘုရား.....ဒါျဖင့္ေမာင္မင္းေကာ...ဗုဒၶဘုရားကိုးကြယ္သူဘဲ မဟုတ္ဘူးလား...ေဟ”<br /> “ ဟင့္အင္း...က်ဳပ္က ျပည္ပအားကိုးမဟုတ္ဘူး...”<br />“ ဒါျဖင့္ ေမာင္မင္းက ဘာကို ကိုးကြယ္လဲ..”<br /> “ က်ဳပ္က ျမန္မာျပည္ဖြား...ေအာက္လမ္းဆရာ၊နတ္ဆရာ၊ ယၾတာဆရာ၊ ဘို းေတာ္နဲ ့နတ္ကေတာ္ေတြဘဲ ကိုးကြယ္တာ...”<br /> “ ေအာ္...ဒါဆို ေမာင္မင္းက “ျပည္တြင္းအားကိုး ေခြးသူခိုး..ေပါ့”<br />“ ရက္စ္...”<br /> အင္း...ဒါဆိုလဲ ျပည္တြင္းအားကိုး ေခြးသူခိုးၾကီးေရ...ငရဲအိုးၾကီးရွိရာကိုဘဲ..လမ္းျပေျမပံု(၇)ခ်က္နဲ ့သြားေပေတာ့..”<br /> <br /> ..............................................။...................................................<br />ေမာင္ဆူးရဲ ့ၾကိဳတင္လက္ေဆာင္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-3391278133229537118?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-54391814365691433352009-02-24T07:45:00.000-08:002009-12-13T06:33:16.999-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SaQZDlXqP1I/AAAAAAAAAS0/59xZrwUage8/s1600-h/Kopi+av+IMG_6477+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 297px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SaQZDlXqP1I/AAAAAAAAAS0/59xZrwUage8/s400/Kopi+av+IMG_6477+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306393810310938450" /></a><br /> အခုမွ တေရးနိုးထျပီး ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္နဲ ့ စာ”ထေရးသလိုျဖစ္ေနျပီ...။<br />အေတြးနက္သြားခဲ့တာ...<br />အေတြးေတြကိုထုတ္ေဖာ္ေရးရင္လည္း...ဆူးျပတိုက္ကေန...ဆူးလွည္းၾကီးျဖစ္သြားမွာ ေသခ်ာတယ္..။<br />လူမ်ိဳးေရး သတင္းေတြဖတ္ရေတာ့....<br />ဗုဒၶဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ...ျဗဟၼစိုရ္တရား ၄ပါးကို စဥ္းစားမိတာပါ...။<br />လူတစ္ေယာက္ဟာ ေသဆံုးသြားခဲ့ရင္ မိမိပိုင္ေငြနဲ ့၀ယ္ထားတဲ ့ကိုယ္ပိုင္ျခံေျမကိုေတာင္ ယူသြားနိုင္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး....။<br />လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က မိမိရဲ ့ေျမေပၚမွာ မွာ လာေနရင္လဲ မေသခင္ထိဘဲ ေနနိုင္မွာပါ...<br />ဘာဘဲေျပာေျပာေလ....<br />က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ငါစြဲေတြဟာ အေရခြံပါးပါးေလးနဲ ့အေရာင္၊အသံကို မက္ေမာရငး္ အတၱစိတ္ေတြ ပြားေနၾကတာပါ...<br /> ျဖစ္ပ်က္သေဘာကို ဘုရားရွင္ေတာင္မွ မလြန္ဆန္နိုင္ခဲ ့ပါဘူး...<br />က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ ဘ၀ေတြဆိုတာက ......လက္တစျ္ဖစ္စာေလးပါ....<br />လက္တစ္ျဖစ္စာေလးပါ....။<br /> ေရးမိေနျပန္ပါျပီ...<br /> လာလည္သူေတြကို အားနာရင္းဘဲ စာျပန္ေရးပါေတာ့မယ္...<br />အခုေတာ့ က်ေနာ္ရဲ ့ဆာမူရိုင္းေလးနဲ ့ျပန္ဖြင့္လိုက္ပါျပီ...။<br />ဘာေတြအလုပ္မ်ားေနတာလျဆိုတာေလးလဲ ပို ့စ္ေတြတင္ပါဦးမယ္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4467810728227247536-5439181436569143335?l=thitnetsue-tns.blogspot.com' alt='' /></div>သစ္နက္ဆူးnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4467810728227247536.post-26333013081310388122009-02-06T10:07:00.000-08:002009-12-13T06:33:17.007-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SYx82ahCAcI/AAAAAAAAASs/i4xcnyAsyIQ/s1600-h/282379930.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 305px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_NPakPPPZUWs/SYx82ahCAcI/AAAAAAAAASs/i4xcnyAsyIQ/s400/282379930.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299748135780876738" /></a><br /><br /> ၾကက္တူေရြးနဲ ့သာလိကာ...<br /> အိမ္မွာေမြးဘူးလား...<br /> စကားေျပာတဲ ့အခါ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္....။<br /> ႏွစ္ေပါင္းၾကာတဲ့ ကမၻာ<br /> ျပတ္ေရြ ့ေၾကာေတြျဖစ္ခဲ ့တယ္...<br /> ေနရာေတြ အေျပာင္းအလဲျဖစ္တယ္..<br /> သမၼာက်မ္းစာထဲမွာ...<br /> ထာ၀ရဘုရားက ကၠဳသေရလေတြကို<br /> ဖန္ဆင္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ ့တယ္...<br /> နိုင္ငံလဲ မဲ ့ခဲ ့ၾကသတဲ ့...။<br /> ဘုရားသခင္ အသစ္ေတြမဖန္ဆင္းတာၾကာျပီ....<br /> ဘယ္ဘုရားဖန္ဆင္းလို ့မ်ား...<br /> နိုင္ငံမရွိဘဲ လူမ်ိဳးသစ္ေပၚလာပါလိမ္ ့..............။<br /> ၾကက္တူေရြ းတစ္ေကာင္...<br /> သို ့မဟုတ္<br /> သာလိကာတစ္ေကာင္ရဲ ့ဇာတိဇာစ္ျမစ္ကို<br /> သူတို ့ေျပာတဲ ့စကားအရ သိနိုင္တယ္...<br /> ဘုရားသခင္အသစ္မဖန္ဆင္းတဲ ့ <br /> ကမာၻအေဟာင္းမွာ...<br /> ေျမေၾကာမေရ�